.png)
Δεν το έχω πει ποτέ σε κανέναν, φοβόμουν μην με περάσουν για τρελή. Αλλά τώρα, που πέρασαν τόσα χρόνια, ίσως μπορώ να το μοιραστώ.
Όταν πέθανε η γιαγιά μου, κληρονόμησα κάποια έπιπλα. Ανάμεσά τους, το παλιό, σκαλιστό, ξύλινο κρεβάτι της. Ήταν ένα διπλό κρεβάτι με ψηλό κεφαλάρι, βαρύ και επιβλητικό, που είχε μείνει στο σπίτι της για πάνω από εξήντα χρόνια. Εγώ μένω μόνη μου, οπότε το έβαλα στο υπνοδωμάτιό μου, μια καινούργια, μίνιμαλ κρεβατοκάμαρα – το κρεβάτι φαινόταν σαν να μην ανήκει εκεί, σαν ένα παράθυρο σε άλλη εποχή.
Οι πρώτες νύχτες ήταν δύσκολες. Έβλεπα εφιάλτες, περίεργους, ανατριχιαστικούς. Πάντα ξυπνούσα ιδρωμένη, με την καρδιά μου να χτυπά δυνατά, με την αίσθηση ότι κάποιος με παρακολουθεί. Το απέδιδα στο πένθος.
Μια νύχτα όμως, ξύπνησα τελείως ξαφνικά, όχι από εφιάλτη, αλλά από έναν ήχο. Έναν ήχο που ερχόταν από το κεφαλάρι του κρεβατιού. Ήταν σαν γρατζούνισμα. Ήχοι σαν κάτι να ξύνει αργά το παλιό ξύλο, σαν να προσπαθεί να βγει από μέσα του.
Πάγωσα. Άναψα το φως και κοίταξα. Τίποτα. Το ξύλο ήταν άθικτο. Σκέφτηκα ότι ήταν το μυαλό μου. Έσβησα το φως, προσπάθησα να κοιμηθώ.
Μόλις έκλεισα τα μάτια, ο ήχος ξανάρχισε. Αυτή τη φορά πιο δυνατά, πιο έντονα. Ήταν από μέσα από το ξύλο. Και μετά, το γρατζούνισμα έγινε πιο ρυθμικό, σχεδόν σαν… χτύπος. Τρεις χτύποι. Παύση. Τρεις χτύποι.
Κάθισα στο κρεβάτι και κοιτούσα το κεφαλάρι στο σκοτάδι. Ήταν τόσο έντονο που ένιωθα ότι αν έβαζα το χέρι μου, θα έτρωγα την δόνηση.
Τότε άκουσα μια ψιθυριστή φωνή. Πολύ κοντά. Σαν να ήταν δίπλα στο αυτί μου, αλλά και σαν να ερχόταν από το ξύλο.
«Βγάλ’ με…» ψιθύριζε. «Εδώ… είμαι…»
Έμεινα ακίνητη μέχρι το πρωί, δεν έκλεισα μάτι. Μόλις ξημέρωσε, σηκώθηκα και πήρα τηλέφωνο ένα παλαιοπωλείο. Τους έδωσα το κρεβάτι δωρεάν, αρκεί να έρθουν να το πάρουν αμέσως.
Από τότε, κοιμάμαι σε ένα απλό, μοντέρνο κρεβάτι. Δεν ξανάκουσα ποτέ τον ήχο. Αλλά ακόμα και σήμερα, όταν βλέπω ένα παλιό, βαρύ έπιπλο, νιώθω ένα κρύο να με διαπερνά. Δεν μπορώ να ξεχάσω τον ήχο από κάτι που προσπαθούσε να βγει από το ξύλο, και εκείνον τον ψίθυρο. Ήταν η γιαγιά; Κάποιος άλλος; Δεν θέλω να το μάθω ποτέ.
Bad Mood Bad Luck
turning chaos into music.
Το ταξίδι μόλις ξεκίνησε.
Ακολούθησέ μας και μπες στο story.
Our Horror Stories: Ευχαριστούμε την φίλη μας Σία για την ιστορία που μας έστειλε.
Διαβάστε επίσης:
Ακολουθήστε μας στη σελίδα μας στο Facebook
Ένα LIKE, SHARE και σχόλιο θα βοηθήσει να συνεχίσουμε το έργο μας!
ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!
Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com ή στη σελίδα μας στο facebook για να την δημοσιεύσουμε.
.png)
