SlideShow

  • alt
0

Το διαμέρισμα στην οδό Iad 23


Σπούδασα στο Βουκουρέστι. Κατά τη διάρκεια των σπουδών μου, η μητέρα μου αρρώστησε βαριά και μετά από λίγο πτώχευσε η επιχείρηση του πατέρα μου. Τα οικονομικά μας ήταν χάλια. Ή έπρεπε να διακόψω τις σπουδές μου ή να βρω μια δουλειά και να περιορίσω τα έξοδά μου. Αποφάσισα να κάνω το δεύτερο.

Πρώτα από όλα έψαξα για δουλειά και για νέο φθηνό διαμέρισμα για να μετακομίσω. Εύκολα βρήκα ένα σε πολύ καλή τιμή, αλλά σε μια όχι και τόσο όμορφη περιοχή, μακριά από το κέντρο. Θυμάμαι πολύ καλά, ακόμη και τώρα - μετά από τόσα χρόνια που πέρασαν - το όνομα του δρόμου: Iad 23.

Ήταν μια περιοχή γεμάτη με στενά δρομάκια, με πολύ κακό φωτισμό το βράδυ. Πραγματικά το σκεφτόσουν να κυκλοφορήσεις αργά, λόγω και του κόσμου που έμενε και σύχναζε εκεί. Η παρέα μου ποτέ δεν ήρθε στο σπίτι αυτό. Ντρεπόμουν να τους καλέσω, λόγω της άσχημης κατάστασης του διαμερίσματος που έμενα, αλλά και συνολικά της πολυκατοικίας και της περιοχής.

Θυμάμαι κάποια βράδια που επέστρεφα στο σπίτι από τη δουλειά, άκουγα διάφορους θορύβους, για τους οποίους δε μπορούσα να προσδιορίσω την προέλευσή τους. Λες και ακουγόταν συνέχεια και από διαφορετικό σημείο, πολλές φορές από μέρη που δεν υπήρχε τίποτα για να τους δικαιολογήσει. 

Δυστυχώς μου είναι πολύ δύσκολο να περιγράψω αυτούς τους θορύβους. Αν τους παρομοιάσω με τον ήχο ενός μακρινού χτυπήματος ή συνεχόμενης επαφής μετάλλων, που αντηχούσε από μια απροσδιόριστη πηγή, δε θα μπορέσω να προσδώσω το απόκοσμο και παραφυσικό που έκρυβαν μέσα τους, ούτε την ανατριχίλα που μου προκαλούσαν. Άλλες φορές, ο ήχος έμοιαζε με το σύρσιμο μιας γιγαντιαίας, αλλά αθέατης για εμένα, επιφάνειας στο έδαφος, μόνο που συνήθως προέρχονταν από ψηλά, από τον ουρανό. 

Μη με θεωρήσετε φοβητσιάρη, που παραδέχομαι πως μόλις άκουγα τους θορύβους αυτούς, άνοιγα το βήμα μου, έτρεχα σχεδόν, για να φτάσω στο διαμέρισμά μου. Οι παλιοί, μαυρισμένοι από τα χρόνια τοίχοι, μου έδιναν τη ψευδαίσθηση ότι με προστάτευαν από αυτόν τον απροσδιόριστο τρόμο. Όχι δε θεωρώ ότι είμαι φοβητσιάρης γιατί, αν σε αυτούς τους θορύβους προσθέσετε και την απαίσια, σα να προέρχονταν από υπόνομο, μυρωδιά που τους συνόδευε, θα καταλάβετε γιατί ανατρίχιαζε όλη τη σπονδυλική μου στήλη, αρχίζοντας από χαμηλά μέχρι να φτάσει στο κεφάλι, μέχρι να προλάβω να βάλω το κλειδί στη πόρτα και να μπω μέσα στο σπίτι μου.

Να μη ξεχάσω να αναφέρω και τα περίεργα χρώματα που έπαιρνε ο ουρανός στη γειτονιά μου, που παρόλες τις προσπάθειές μου να τα εντοπίσω κι αλλού, δε κατάφερα να δω παρόμοιά τους πουθενά, ούτε στη Γαλλία που έζησα μετά από τη Ρουμανία, αλλά ούτε και στην Ελλάδα όταν επέστρεψα. Χρώματα αφύσικα, που δημιουργούσαν περίεργους σχηματισμούς, λες και προερχόταν από άλλη διάσταση.

Όσο ήμουν μέσα στο διαμέρισμά μου, ένιωθα κάποια ασφάλεια καθώς οι ήχοι ακουγόταν αμυδρά και ο θόρυβος της τηλεόρασης σχεδόν τους κατάπινε. Δε μπορώ να πω όμως το ίδιο και για τους γείτονες. Περίεργοι, κλειστοί, ηλικιωμένοι άνθρωποι, που απέφευγαν να μου μιλήσουν, όσες φορές κι αν προσπάθησα να τους ρωτήσω για τους θορύβους. Σπάνια τους έβλεπα να βγαίνουν από τα διαμερίσματά τους και όταν το έκαναν, επέστρεφαν βιαστικά μέσα χωρίς καν να μου ρίξουν μια ματιά, σα να μην υπήρχα. Κι όσες φορές τολμούσα να κοιτάξω έξω από το παράθυρο, έβλεπα αυτά τα περίεργα, αφύσικα σκοτεινά χρώματα του ουρανού να καταπίνουν τα στενά, κακοφωτισμένα δρομάκια της γειτονιάς, δημιουργώντας σχήματα που μπορώ να τα παρομοιάσω μόνο με αυτά των πλοκαμιών.

Όσο τρομακτικά κι αν ακούγονται τα παραπάνω, δεν έχω αναφέρει ακόμη το λόγο αυτής της επιστολής μου.

Πριν μερικά χρόνια επέστρεψα στο Βουκουρέστι για διακοπές και θέλησα να περάσω κι από τη περίεργη αυτή γειτονιά που έμενα. Όσο κι αν προσπάθησα όμως δε μπόρεσα να τη βρω. Χρησιμοποίησα παλιούς και καινούριους χάρτες, την έψαξα στο gps, αλλά ήταν σα να μην υπήρχε ποτέ στο χάρτη. 

Θυμάμαι καλά τη διαδρομή που έκανα με τα πόδια από το κέντρο ως το σπίτι μου. Θυμάμαι όλα τα χαρακτηριστικά σημεία που περνούσα, τους δρόμους που έστριβα, τα πάρκα που περνούσα, αλλά όσες φορές κι αν προσπάθησα να ακολουθήσω την ίδια διαδρομή κατέληγα σε αδιέξοδο. Όχι μόνο δε βρήκα τη πολυκατοικία στην οδό Iad 23, αλλά δε βρήκα καν την οδό Iad, ούτε την γειτονιά ολόκληρη.


Our Horor Stories: Ευχαριστούμε το φίλο μας Παναγιώτη για την ιστορία που μας έστειλε.


ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΠΟΥ ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ

Χρησιμοποιώντας την τεχνολογία, που ενώνει τα ψηφιακά με τα επιτραπέζια παιχνίδια, πραγματοποιήστε πολλές διαφορετικές έρευνες με τα ίδια περιεχόμενα. Ανακρίνετε τους υπόπτους, μαζέψτε στοιχεία, και συλλάβετε τον δολοφόνο πριν τελειώσει ο χρόνος σας!
Διαλεύκανε το μυστήριο στο Χρονικό Ενός Εγκλήματος (με δωρεάν μεταφορικά)

Διαβάστε επίσης:



Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com  για να την δημοσιεύσουμε.


0

Ένα βράδυ σαν τα άλλα


Όπως κάθε βράδυ, έτσι και εχτές έπεσα αργά για ύπνο. Οι γονείς μου είχαν ήδη. 

Ξάπλωσα στο κρεβάτι και έκλεισα το φως. 

Τότε άκουσα μικρά χτυπήματα. Σα να περπατούσε κάποιος μικροσκοπικός άνθρωπος στο παρκέ. Άναψα αμέσως το φως και κοίταξα γύρω γύρω το δωμάτιο. Όλα φαινόταν φυσιολογικά. Ο ήχος δεν ακουγόταν πια. 

Έσβησα το φως και έκλεισα τα μάτια. Τότε ακούστηκε και πάλι ο ίδιος ήχος!

Άναψα το φως και σηκώθηκα όρθιος. Ο ήχος δεν ακουγόταν πια, αλλά είχα την αίσθηση ότι κάποιος με παρακολουθεί. Ότι δεν ήμουν μόνος στο δωμάτιο. Το έχετε νιώσει κι εσείς αυτό το συναίσθημα, έτσι δεν είναι;

Κοιταξα πρώτα κάτω από το κρεβάτι. Τίποτα. Καθώς σηκώθηκα, το βλέμμα μου έπεσε στη ντουλάπα. Ήξερα ότι έπρεπε να την ελέγξω, αλλά με όλες αυτές τις ιστορίες που είχα διαβάσει, φοβόμουν να το κάνω. Ποιος ξέρει τι μπορεί να κρυβόταν εκεί μέσα. 

Σκέφτηκα να πάω να ξυπνήσω τους γονείς μου. Αλλά τι να τους έλεγα; Τελικά βρήκα τη δύναμη και άνοιξα τη ντουλάπα. Όλα φυσιολογικά. 

Τότε άκουσα για τρίτη φορά το θόρυβο. Όχι δεν ερχόταν από το πάτωμα. Τον άκουγα από το παράθυρο. Σαν να το ακουμπούσε κάτι. Κλαδί από δέντρο; αναρωτήθηκα... Δε γίνεται... Δεν έχουμε τόσο ψηλά δέντρα στην αυλή. Πετραδάκια που φέρνει ο άνεμος; Όχι, δε φυσούσε καθόλου. 

Όσο έκανα αυτές τις σκέψεις πλησίαζα δειλά δειλά το παράθυρο. 

Τότε, ξαφνικά, το φως άρχισε να τρεμοπαίζει! Ο θόρυβος έγινε πιο έντονος κι εγώ πάγωσα από το φόβο μου!

Το παράθυρο άνοιξε με δύναμη, σα να έσπασε και μέσα μπήκε ένα απόκοσμο πλάσμα, που πιο τρομακτικό δεν είχα δει ούτε στο καλύτερο θρίλερ. 


Βγάζοντας μια κραυγή τρόμου έτρεξα στους γονείς μου. Τους ξύπνησα και τους είπα βιαστικά τι είχε γίνει. Είναι μέσα στο δωμάτιό μου τους έλεγα ξανά και ξανά. Είναι μέσα στο δωμάτιό μου! 

Ο πατέρας μου έτρεξε στο δωμάτιό μου, ενώ η μητέρα μου προσπαθούσε να με καθησυχάσει. 

Τελικά, στο δωμάτιό μου όχι μόνο δεν ήταν κανείς αλλά και το παράθυρο ήταν κλειστό και κλειδωμένο από μέσα. 

Μετά πολλά κατάφερα και κοιμήθηκα. Ίσως όντως να ήταν ένας κακός εφιάλτης, όπως προσπαθούσαν να μου εξηγήσουν οι γονείς μου. 

Ξύπνησα όμως από τον ίδιο θόρυβο. Κρύφτηκα κάτω από το πάπλωμα όταν άκουσα τη ντουλάπα να ανοίγει σιγά σιγά. 

Έβγαλα λίγο το κεφάλι μου έξω από το πάπλωμα, ίσα ίσα να μπορώ να δω. Ορκίζομαι ότι είδα το ίδιο πλάσμα να μου χαμογελάει και να μου κάνει νόημα με το δάχτυλο να μη μιλήσω. Και τότε η πόρτα της ντουλάπας έκλεισε... 

Τι ήταν τελικά αυτό; Πραγματικότητα ή φαντασία; Να ξαναμιλήσω στους γονείς μου; 


Our Horror Stories: Ευχαριστούμε το φίλο μας Θεόφιλο για την ιστορία που μας έστειλε 



Διαβάστε επίσης:



0

Από την τηλεόραση



Κάθισα στο καναπέ κι άνοιξα την τηλεόραση. Είχε βραδιάσει. Στο σπίτι ήμουν μόνος. 

Μετά από λίγο σηκώθηκα και πήγα στη κουζίνα να πάρω ένα ποτήρι νερό. 

Όταν επέστρεψα η τηλεόραση έπαιζε διαφορετικό κανάλι από αυτό που έβλεπα. Παράξενο, σκέφτηκα. 

Έβαλα πάλι την εκπομπή που παρακολουθούσα, αλλά μετά από δύο - τρία λεπτά η τηλεόραση άλλαξε κανάλι από μόνη της. 

Τσέκαρα το τηλεκοντρόλ, μήπως το πάτησα κατά λάθος. Όχι. Το είχα αφήσει στο τραπεζάκι μακριά από μένα. 

Πήρα το τηλεκοντρόλ για να αλλάξω και πάλι κανάλι. Πριν προλάβω όμως, χάθηκε η εικόνα κι άρχισαν να παίζουν τα γνωστά "παράσιτα", που εμφανιζόταν παλιά, όταν δεν είχες καλό σήμα. 

Άρχισα να αλλάζω κανάλια, αλλά παντού έβλεπα τις πυκνές ασπρόμαυρες γραμμές και τελείες. 

Μέχρι που μέσα στα παράσιτα εμφανίστηκε μια σκιά, σαν ένα μαύρο ανθρώπινο περίγραμμα κεφαλιού, χωρίς χαρακτηριστικά (μάτια, μύτη, στόμα κτλ). 

Σε όποιο κανάλι κι αν το έβαζα έβλεπα αυτή την απόκοσμη φιγούρα. Ένιωθα σα να με κοιτούσε. 

Προσπάθησα να κλείσω τη τηλεόραση αλλά δεν υπάκουσε. Παρέμενε ανοιχτή. 

Την έβγαλα από τη πρίζα. ΤΙΠΟΤΑ! Δεν έσβησε... 

Τότε άκουσα μια παραμορφωμένη φωνή να μου λέει : Άφησε με να μπω, άφησε με... 

Πήρα το κινητό μου για να τραβήξω βίντεο, να το έχω ως απόδειξη όλο αυτό. Δυστυχώς μέχρι να ενεργοποιήσω τη κάμερα, η τηλεόραση έκλεισε. 

Το ίδιο βράδυ, όταν ξάπλωσα να κοιμηθώ, άκουσα ένα ήχο σαν κάποιος να χτυπούσε ένα τζάμι.... Ίσως όμως να ήταν και η ιδέα μου. 

Τι πιστεύετε ότι μπορεί να συνέβη; 




Our Horror Stories: Ευχαριστούμε το φίλο μας Πασχάλη για την ιστορία που μας έστειλε.




Διαβάστε επίσης:




Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com  για να την δημοσιεύσουμε.


3

Η νέα συνάδελφος


Πριν ένα μήνα ήρθε στο γραφείο μας, μια νέα συνάδελφος. Πρόσχαρη και χαμογελαστή. Από την αρχή πίστεψα ότι θα τα πάμε καλά. Προσφέρθηκα να τη βοηθήσω δείχνοντας πως λειτουργούμε στη δουλειά, τις απαιτήσεις κτλ.

Όταν σχολάσαμε, ένιωθα χάλια. Είχα χάσει τη διάθεσή μου, ένιωθα ότι θα σωριαστώ στο πάτωμα, πως δεν είχα τη δύναμη να φτάσω στο σπίτι. Θυμάμαι ότι κοιμόμουν μέχρι αργά το απόγευμα αλλά ακόμη και το βράδυ ήμουν κομμάτια.

Το επόμενο πρωί ξύπνησα μια χαρά. Αλλά και πάλι, μόλις μεσημέριασε άρχισα να νιώθω χάλια. Σαν να μην είχα πια ενέργεια να σταθώ όρθια.

Για να μην πολυλογώ, η κατάσταση αυτή συνεχίστηκε όλη την εβδομάδα. Γι' αυτό το λόγο ζήτησα άδεια και αποφάσισα να κάνω κάποιες ιατρικές εξετάσεις. Ευτυχώς είχε έρθει η νέα συνάδελφος, έδειχνε ότι μαθαίνει πολύ γρήγορα και έτσι θα μπορούσε να καλύψει το κενό που θα άφηνα με την άδεια.

Οι εξετάσεις μου δεν έδειξαν τίποτα. Και η αλήθεια είναι ότι την εβδομάδα που δεν πήγαινα στη δουλειά ένιωθα καταπληκτικά.

Τη τελευταία μέρα της άδειάς μου, μου τηλεφώνησε η νέα συνάδελφος του γραφείου για να με ρωτήσει πως είμαι και πως βγήκαν οι εξετάσεις. Πολύ ευγενικό εκ μέρους της είναι η αλήθεια. Κανένας άλλος από την δουλειά δεν ενδιαφέρθηκε να δει τι κάνω.

Καθώς μιλούσαμε στο τηλέφωνο κανονίσαμε να βγούμε το απόγευμα για ένα καφεδάκι. Όντως βρεθήκαμε, αλλά μετά από καμιά ώρα που ήμασταν μαζί, άρχισα να νιώθω κακοδιάθετη και ότι πάλι είχα χάσει όλη μου την ενέργεια. Ζήτησα συγγνώμη και έφυγα.

Το ίδιο βράδυ έπεσα νωρίς για ύπνο. 

Καθώς είχα ξαπλώσει και είχα σβηστό το φως, σε εκείνη τη φάση, ξέρετε, που νιώθεις ότι σε παίρνει ο ύπνος και σβήνουν όλα γλυκά γύρω σου, ένιωσα σα να υπήρχε κάποιος στο δωμάτιο. 

Άνοιξα τα μάτια και μες στο σκοτάδι διέκρινα τη μορφή της νέας μου συναδέλφου να στέκεται όρθια δίπλα μου! Προσπάθησα να κουνηθώ αλλά δε μπορούσα! Κάτι περίεργες μορφές σα πλοκάμια, διακρίνονταν να βγαίνουν από το σώμα της και να ακουμπάν το δικό μου... Ένιωθα ότι θα πεθάνω. Δε μπορούσα να κάνω τίποτα, ούτε καν να αναπνεύσω. Παρακαλούσα μόνο το Θεό να με σώσει.

Το μόνο που θυμάμαι μετά από αυτό, είναι να ξυπνάω απότομα, παίρνοντας  μια βαθιά ανάσα. Ήταν ένα όνειρο;

Έτρεξα στο μπάνιο να ρίξω λίγο νερό στο πρόσωπό μου. Αυτό που είδα στο καθρέφτη, με ανησύχησε. Το πρόσωπό μου έδειχνε απίστευτα κουρασμένο και γερασμένο. Σα να ήμουν 60 χρονών και, ενώ είμαι 28. Τα μάτια μου ήταν σα να είχα να κοιμηθώ μέρες...

Δε ξέρω τι συμβαίνει... Δε ξέρω τι να κάνω... Δε ξέρω που να απευθυνθώ...

Our Horror Stories: Ευχαριστούμε τη φίλη μας Γεωργία για την ιστορία που μας έστειλε.

Διαβάστε επίσης:




Δημοφιλείς:






Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com  για να την δημοσιεύσουμε.

0

Το τηλεφώνημα


Χτες το βράδυ μου συνέβη κάτι πολύ περίεργο και είπα να το μοιραστώ με εσάς. Ίσως έχετε πάθει κάτι αντίστοιχο ή έχετε ακούσει από κάποιον άλλο κάτι παρόμοιο.

Περίπου στις εφτά το απόγευμα, ενώ έβλεπα τηλεόραση, χτύπησε το τηλέφωνό μου. Επειδή με πήραν με απόκρυψη, το σκέφτηκα λίγα δευτερόλεπτα πριν απαντήσω. Τελικά το σήκωσα.

Πριν προλάβω να πω οτιδήποτε, άκουσα μια γυναικεία φωνή να μιλάει. Έλεγε συνέχεια: "Μικρούλα να προσέχεις αύριο. Το πρωί κοίτα καλά την ανατολή. Θυμήσου να προσέχεις".

Η φωνή ακουγόταν με παράσιτα και όσο κι αν ρώτησα ποιος είναι, η γυναικεία φωνή έλεγε το ίδιο: "Μικρούλα να προσέχεις αύριο. Το πρωί κοίτα καλά την ανατολή. Θυμήσου να προσέχεις".

Και μετά έκλεισε. 

Περίεργο σκέφτηκα. Αλλά το πιο περίεργο έγινε σήμερα το πρωί. 

Ξύπνησα, ετοιμάστηκα και έφυγα για να πάω στη δουλειά. Βγήκα από τη πολυκατοικία και ήμουν έτοιμη να περάσω απέναντι το δρόμο. Στο σημείο που βρισκόμουν είχε παρκάρει ένα φορτηγό και, καθώς είχε βγει ο ήλιος, η ορατότητα ήταν περιορισμένη. 

Πριν βγω στο δρόμο, μου ήρθε στο μυαλό το τηλεφώνημα που δέχτηκα. Η γυναικεία φωνή που μου έλεγε: "Μικρούλα να προσέχεις αύριο. Το πρωί κοίτα καλά την ανατολή. Θυμήσου να προσέχεις".

Σταμάτησα μηχανικά και τότε πέρασε ξυστά μου ένα αυτοκίνητο με μεγάλη ταχύτητα, που δε το είχα παρατηρήσει λόγω της κακής ορατότητας. Αν δεν είχα σταματήσει μπορεί να ήμουν νεκρή τώρα.

Σκέφτομαι συνέχεια τη γυναικεία φωνή. Έμοιαζε πολύ με τη φωνή της μητέρας μου. Επίσης η μητέρα μου πάντα με αποκαλούσε "μικρούλα". Το θέμα όμως είναι ότι η μητέρα μου πέθανε πριν πέντε χρόνια.

Our Horror Stories: Ευχαριστούμε τη φίλη μας για την ιστορία που μας έστειλε.




Διαβάστε επίσης:










Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com  για να την δημοσιεύσουμε.
2

Αλυσίδα


Θέλω αρχικά να διευκρινίσω ότι δε πίστευα στο παραφυσικό. Δε πίστευα σε φαντάσματα, τέρατα, σε θεούς και δαίμονες. Όχι ότι τώρα πιστεύω... Απλά πρέπει να απαλλαχτώ από ότι κι αν είναι αυτό...

Πριν 7 μέρες άνοιξα το δεύτερο e mail που δεν πολυχρησιμοποιώ. Συνήθως διαγράφω όλα τα μηνύματα που λαμβάνω εκεί, γιατί στο σύνολό τους είναι διαφημιστικά. Ένα όμως, αυτή τη φορά, μου τράβηξε το ενδιαφέρον.

Ο τίτλος του ήταν "Αλυσίδα". Ο αποστολέας είχε το όνομα Achlys. Ήμουν σίγουρος ότι το είχα κάπου ακούσει αυτό το όνομα, αλλά δε θυμόμουν που. Αν και φοβόμουν μη κολλήσω κανένα ιό, άνοιξα το μήνυμα για να το διαβάσω. Δεν είχε κανένα σύνδεσμο αλλά...

... δυστυχώς ήταν ένα chain e-mail:



Ευκαιρίες:







Αρχικά είχε τη φράση: 

"Εναποθέτω αυτόν τον κατάδεσμο σε σας τους χθόνιους θεούς, Υσεμιγάδων και Κόρη Περσεφόνη, Ερεσχιγάλ και Άδωνι Βαρβαρίθα, Ερμή καταχθόνιε, Θωουθ ΦΩΚΕΝΤΑΖΕΨΕΥ ΑΕΡΧΘΑΘΟΥ ΜΙΣΟΝΚΤΑΙ ΚΑΛΒΑΝ ΑΧΑΜΒΡΗ και Άνουβι κραταιέ ΨΙΡΙΝΘ, που έχεις τα κλειδιά του Άδη, και στους καταχθόνιους δαίμονες, τους άωρους και τις άωρες, τους νέους και τις παρθένες, για χρόνια πάνω στα χρόνια, μήνες πάνω στους μήνες, μέρες πάνω στις μέρες, ώρες πάνω στις ώρες· εξορκίζω όλους τους δαίμονες που βρίσκονται σε αυτόν τον τόπο θάνατο να φέρουν αργό στον ύπνο σου."

και στη συνέχεια έλεγε:

"Κοινοποίησέ το στο τοίχο σου στο facebook, αλλιώς σε 5 μέρες οι δαίμονες θα έρθουν στον ύπνο σου να σε πάρουν μαζί τους."

Εννοείται πως δεν έδωσα σημασία και το διέγραψα. Οκ, ωραία η αρχαία κατάρα, αλλά άδικα έχασα το χρόνο μου.  Και η αλήθεια είναι ότι μετά από λίγη ώρα το ξέχασα.

Μέχρι προχτές που έπεσα για ύπνο. 

Μόλις ξάπλωσα κι άρχισε να με παίρνει ο ύπνος, άκουσα ένα θόρυβο κάτω από το κρεβάτι, σαν κάποιος να γρατζουνίζει το πάτωμα. 

Κοίταξα αλλά δεν είδα κάτι κάτω από το κρεβάτι. Ένιωσα μια ψύχρα να γεμίζει το δωμάτιο.

Κι άλλος θόρυβος... Ήταν η πόρτα που άρχισε να κλείνει μόνη της... 

Σηκώθηκα και άναψα το φως... Τότε άκουσα την εξώπορτα να χτυπάει... Πήγα δισταχτικά και κοίταξα από το ματάκι της πόρτας. Δε μπορούσα να δω τίποτα. Κανέναν. Ένας νέος, πιο δυνατός χτύπος στην εξώπορτα με έκανε να πεταχτώ προς τα πίσω από τρόμο.

Τη προσοχή μου τράβηξε το φως του υπνοδωματίου που άρχισε να αναβοσβήνει. Κατευθύνθηκα προς τα εκεί, μα πριν φτάσω, το φως έσβησε τελείως. Σταμάτησα.

Άρχισα να ακούω βήματα από το υπνοδωμάτιο. Βαριά βήματα, που έκαναν το πλακάκι του πατώματος να ακούγεται σα να έρχεται σε επαφή με κόκκαλο.

Έψαξα να βρω μια εικόνα, ένα σταυρό, κάτι που να είχα σαν ενθύμιο από κάποια εκδρομή που είχα πάει αλλά δε βρήκα τίποτα... Δε πιστεύω βλέπεται σε αυτά...

Έβγαλα όλο το βράδυ στο σαλόνι, ακούγοντας θορύβους μέσα από το υπνοδωμάτιο.  Όταν ξημέρωσε όλα τελείωσαν. Ξύπνησα στο καναπέ. Απόλυτη ησυχία επικρατούσε στο σπίτι. Ήταν όλα ένα όνειρο; Αποκοιμήθηκα και είδα απλά ένα εφιάλτη;

Το επόμενο βράδυ που έπεσα για ύπνο σκεφτόμουν όλα αυτά, καθώς και το περίεργο email που είχα διαβάσει πριν μερικές μέρες. Ο χρόνος συμφωνούσε. Όλα ξεκίνησαν μετά από πέντε μέρες.

Ξαφνικά ένιωσα ένα τράνταγμα το κρεβάτι. Σαν κάποιος να το χτυπούσε από κάτω. Πετάχτηκα αμέσως όρθιος και πήγα να βγω από το δωμάτιο. Η πόρτα όμως έκλεισε μόνη της, πριν προλάβω. Προσπάθησα μάταια να την ανοίξω. 

Το φως άρχισε να αναβοσβήνει... Το κρεβάτι αιωρούνταν στον αέρα. Κάθισα από το φόβο μου στο πάτωμα, πιάνοντας το κεφάλι μου από το πανικό. 

Από τους τοίχους του δωματίου άρχισε να τρέχει κάτι σαν αίμα με σκουριά. Βήματα ακουγόταν από παντού.

Άρχισα να φωνάζω από το τρόμο.

Όλα σταμάτησαν. Το φως άναψε και τότε είδα στο τοίχο γραμμένη τη φράση: "1 μέρα"

Γι' αυτό και στέλνω αυτό το μήνυμα τώρα. 

Χίλια συγγνώμη από όσους διάβασαν το μήνυμα. Ήταν ο μόνος τρόπος για να σταματήσω τη κατάρα, 1 μέρα πριν με πάρουν οι δαίμονες στον ύπνο μου.

Αν διάβασες το παραπάνω κείμενο της κατάρας, πρέπει να κοινοποιήσεις αυτή την ανάρτηση στο facebook. Διαφορετικά σε 5 μέρες θα πάθεις ότι κι εγώ. Το πιστεύω τώρα. ΠΡΟΣΟΧΗ! Έχεις 5 μέρες!

Συγγνώμη, αλλά πρέπει να απαλλαχτώ από ότι κι αν είναι αυτό...


Our Horror Stories: Ευχαριστούμε τον φίλο μας Νεκτάριο για την ιστορία που μας έστειλε.




Ευκαιρίες:







Διαβάστε επίσης:





Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com  για να την δημοσιεύσουμε.
0

Χριστουγεννιάτικο... δώρο


Εορτές Χριστουγέννων... Σε λίγο αποχαιρετούμε το 2019 και θα υποδεχτούμε το 2020. Μια περίοδος αγάπης, ευχών, δώρων...

Δώρα!

Foxwood

Τι δώρο διάλεξε ο πρωταγωνιστής της πρώτης ιστορίας μας; Ένα ραντεβού στα τυφλά. Το έχεις κάνει κι εσύ ε; Facebook, instagram, tinder και πόσα άλλα, σε έχουν βοηθήσει να βρεθείς με ένα άγνωστο και να αφεθείς στις άγνωστες προθέσεις του. Έτσι και ο πρωταγωνιστής μας, διάλεξε το χριστουγεννιάτικο δώρο... Ένα ραντεβού στα τυφλά... Ή μήπως όχι;



Η Ρόδα


Χριστούγεννα... Μοναξιά... Ένα παιχνίδι, ένα παζλ μια ρόδας από λούνα παρκ... Το μόνο που συνδέει τον ήρωά μας με τον πατέρα του... Αυτό και οι δαίμονες του παρελθόντος... Οι δαίμονες που μπορεί να γίνουν εφιάλτες...Θα μπορέσει να τους ξεφύγει; 

Μπορεί να είναι animation αλλά είναι ακατάλληλο για μικρά παιδιά...



Το δώρα μας για σας:





Ο καλός Σαμαρείτης


Ένας νεαρός άνδρας, ο οποίος βιντεοσκόπησε μια θανατηφόρα επίθεση και δεν προσπάθησε να την αποτρέψει, βρίσκει τον εαυτό του να στοχοποιείται από τη δική του ενοχή και κάτι πολύ πιο ύπουλο.

Πρωταγωνιστούν οι: Toby Hemingway (The Covenant και Black Swan) και Rainn Wilson (The Office)


Το καρφί

Ένας πρόσφατα διαζευγμένος άνδρας αγωνίζεται να δημιουργήσει το νέο του σπίτι, όταν ανακαλύπτει μια τρομακτική αλήθεια, καθώς αντιμετωπίζει το άτομο που ζει δίπλα του.





0

Τα Χριστούγεννα αλλιώς...


Ποιες είναι οι πιο παράξενες παραδώσεις για τα Χριστούγεννα; Πιστεύουν όλοι στον Άγιο Βασίλη; Σε πιο κράτος ένας δαίμονας απαγάγει τα κακά παιδιά της χρονιάς και τα τρώει; Δείτε τις απαντήσεις στο παρακάτω βίντεο:



Αλήθεια, τι πιστεύεις για τα Χριστούγεννα; Είσαι σίγουρος ότι όλα όσα ξέρεις γι' αυτά; Είσαι σίγουρος; Δες το παρακάτω βίντεο:





Και ένα βίντεο bonus για τα Χριστούγεννα. Έχετε σκεφτεί ποτέ γιατί κάποιο ξυπνάνε στον ύπνο τους χωρίς κάποιο λόγο στις 03:00 τα ξημερώματα; Όχι; Δες το παρακάτω βίντεο για την ώρα του Διαβόλου:





Δείτε επίσης:




0

Προμήνυμα θανάτου;


Έμενα στην ίδια πολυκατοικία με την ξαδέρφη μου. Αυτή στο τρίτο όροφο κι εγώ στο πέμπτο. Και οι δύο ήμασταν ελεύθερες και πάνω κάτω στην ίδια ηλικία.

Ένα βράδυ που γυρνούσα στο σπίτι, σήκωσα το βλέμμα μου ψηλά και κοίταξα στο παράθυρο της ξαδέρφης μου. Είχε αναμμένο το φως και την κουρτίνα ανοιχτή οπότε μπορούσα να τη διακρίνω μέσα.

Ξαφνικά όμως, είδα μια σκιά να πηδάει στο μπαλκόνι της και να μπαίνει μέσα στο διαμέρισμά της! Κάποιος κλέφτης μπήκε μέσα!

Άρχισα να τρέχω προς τη πολυκατοικία! Πήρα τηλέφωνο την αστυνομία και πριν μπω στο ασανσέρ κάλεσα και την ξαδέρφη μου. "Κάποιος μπήκε στο σπίτι σου από το μπαλκόνι" της είπα κατατρομαγμένη. Το σήμα κόπηκε λόγω του ασανσέρ και δε μπόρεσα να ακούσω την απάντησή της.

Μου φάνηκε αιώνας μέχρι να φτάσω στον τρίτο όροφο. Όταν έφτασα την είδα ανήσυχη. Με ρώτησε τι έπαθα και τι ήταν αυτά που της έλεγα. Της εξήγησα τι είδα. Φοβήθηκε, το είδα στο πρόσωπό της. Αλλά με διαβεβαίωσε ότι κανείς άλλος δεν ήταν μέσα στο σπίτι. 

Περιμέναμε στην εξώπορτα μέχρι που ήρθε η αστυνομία. Δεν την άφηνα να μπει μέσα μόνη. Δύο αστυνομικοί έψαξαν όλο το σπίτι αλλά δε βρήκαν κανένα. Η μπαλκονόπορτα ήταν κλειδωμένη από μέσα. Δε μπορούσα να καταλάβω τι ήταν αυτό που είδα. Δε γινόταν να έκανα τόσο λάθος.

Καθόμουν σιωπηλή στο καναπέ όσο η ξαδέρφη μου, μου έκανε ένα τσάι να πιω για να ηρεμήσω.

-Θυμάσαι τις ιστορίες που μας έλεγαν μικρές στο χωριό, για την σκιά που παίρνει της ζωές; Που εμφανίζεται πριν το θάνατο ενός προσώπου; με ρώτησε η ξαδέρφη μου.

- Μην είσαι χαζή! Αρκετά φοβήθηκα σήμερα, μη με παιδεύεις άλλο, της απάντησα νευριασμένη.

Την επόμενη εβδομάδα η ξαδέρφη μου μπήκε επειγόντως στο νοσοκομείο. Επιθετική μορφή καρκίνου. Πριν μια εβδομάδα τη χάσαμε...

Χτες το βράδυ που γυρνούσα στο σπίτι, σήκωσα το βλέμμα μου και είδα ότι είχα αφήσει το φως του καθιστικού αναμμένο. Ξαφνικά μια σκιά πέρασε από το μπαλκόνι μου και μπήκε μέσα στο διαμέρισμά μου. 

Μπήκα στο σπίτι και έψαξα παντού. Δεν υπήρχε κανένας...

Κινδυνεύω;




Our Horror Stories: Ευχαριστούμε τη φίλη μας Γεωργία για την ιστορία που μας έστειλε.

Διαβάστε επίσης: