SlideShow

  • alt
1

40 μέρες



Με λένε Αντώνη και θα σας πω τι μου συνέβη ένα βράδυ. 

Είχα επισκεφτεί την μάνα μου και τον αδερφό μου για το σαββατοκύριακο. Ήμουν καθιστός στο κρεβάτι στο δωμάτιό μου. (Το σπίτι μονοκατοικία και το γκαράζ διπλά στο παράθυρο του δωματίου μου). 

Άκουσα κάποια στιγμή μια φωνή "Αντώνη Αντώνη...ρε Αντώνη..." και αμέσως σκέφτηκα τον αδερφό μου, γιατί είχε βγει έξω με το κορίτσι του και ότι είχε ξεχάσει να πάρει κλειδιά. 

Σηκώνομαι για να πάω να ανοίξω αλλά αναρωτιέμαι από μέσα μου ότι το  αυτοκίνητό του δεν το άκουσα...μήπως του συνέβη κάτι; 

Πηγαίνοντας στην πόρτα και ανοίγοντας το φως της αυλής έξω, ήταν μια σκιά στην πόρτα. Ανατρίχιασα. Η σκιά έφυγε. Παίρνω τον αδερφό μου τηλέφωνο και ήταν σε ένα μαγαζί για ποτό. Ανησύχησα. Πήγε το μυαλό μου στο ότι κάποιος ήθελε να μπει στο σπίτι γιατί ο αδερφός μου έλειπε και ίσως νόμιζε ότι η μάνα μου είναι μόνη της. Δηλαδή κάποιος κλέφτης. Αλλά πάλι αναρωτιέμαι γιατί φώναξε Αντώνη Αντώνη. 

Γυρνώντας το βλέμμα μου πάλι στην πόρτα, ξαναβλέπω την σκιά. Ασυναίσθητα κάνω τον σταυρό μου και λέω το Ιησούς Χριστός νικά και όλα τα κακά σκορπά. Η σκιά έφυγε αλλά άκουσα έξω έναν πολύ δυνατό θόρυβο. Σαν να σπάει κάποιος μια τζαμαρία. Σαν τρακάρισμα. Σαν να γκρεμίστηκε κάτι. 

Εκείνη την ώρα σηκώθηκε η μάνα μου και μου λέει τι κάνεις ξύπνιος; Ήπια λίγο νερό τις απάντησα. Τι να της έλεγα; 

Πάω στο κρεβάτι και χαζεύω στο φέϊσμπουκ. Ξανά πάλι "Αντώνη..Αντώνηηη". Και ακούω την μάνα μου από την κρεβατοκάμαρά της να μου φωνάζει «μην σηκωθείς πάλι, πέσε κοιμήσου είπα». Άφησα το κινητό δίπλα μου και άρχισα να αναρωτιέμαι τι σκατά συμβαίνει; 

Η ώρα ήταν κοντά 3. Τελικά με πήρε ο ύπνος και σηκώθηκα κατά τις 8. Έφτιαξα καφέ και βγήκα στην αυλή. Η μάνα μου άπλωνε ρούχα. Της λέω μόλις τελειώσεις πρέπει να συζητήσουμε κάτι... Ήρθε και έκατσε να πιούμε μαζί καφέ. Και η συζήτηση είχε ως εξής...

-Εχτές το βράδυ άκουσες πολύ καλά τι συνέβη. Τι σκατά γίνεται; Ασχολείστε με κάτι;
Καταρχήν ο αδερφός μου (δεν αναφέρω το όνομά του) που είναι; ρώτησα.

 -Μην ανησυχείς, τον πήρα τηλέφωνο πριν και μου είπε ότι κοιμήθηκε στην κοπέλα του, απάντησε η μητέρα μου.

 -Ωραία. Τώρα πες μου τι συμβαίνει. 

-Την ήξερες την κυρία Νίκη που έμενε εδώ πίσω στο μικρό το σπίτι;

 -Ναι την ήξερα και μάλιστα έμαθα πρόσφατα ότι πέθανε και ότι συμβάλατε όλοι εδώ γύρω στην κηδεία γιατί δεν είχε κανέναν. 

-Τη κυρία Νίκη, πολλά βράδια πριν πεθάνει, την ακούγαμε όλη εδώ στην γειτονιά που έβγαινε και φώναζε έξω από το σπίτι της να την σώσουν γιατί δεν άντεχε άλλο ξύλο. Όλοι νομίζαμε ότι τα έχει χάσει. 

-Την ημέρα δεν την βλέπατε; τι έκανε; 

-Την ημέρα την βλέπαμε μια χαρά. Οι μόνοι που πηγαίναμε σπίτι της ήμουν εγώ και η Μ... που μένει εδώ απέναντι. Της πηγαίναμε ανά 2η μέρα φαγητό. Δεν δεχόταν καμία άλλη φροντίδα παρά μόνο φαγητό. Και αυτό στην πόρτα. Δεν μας άφηνε να μπούμε μέσα. Και εμείς νομίζαμε ότι τα ΄χε χαμένα. Μια μέρα που της πήγαμε φαγητό δεν άνοιξε. Το απόγευμα ξαναπήγαμε και τίποτα. Την άλλη μέρα το ίδιο. Πήραμε τηλέφωνο στην αστυνομία να έρθει για να ανοίξει το σπίτι. Ήρθε και μας είπαν ότι πάνε στο τμήμα να πάρουν άδεια εισαγγελική και θα επιστρέψουν να το ανοίξουν. Όταν άνοιξαν το σπίτι την βρήκαν μέσα πεθαμένη.

-Και με την κηδεία τι έγινε;

-Την ανέλαβε ο Α... και εγώ με την Μ... απέναντι, την θεία σου την Ο.... και άλλες δύο γυναίκες πήγαμε για να καθαρίσουμε την αυλή της και το σπίτι της. Μέσα βρήκαμε περίεργα πράγματα. 

-Δηλαδή τι βρήκατε; 

-Τρίχες μέσα σε διάφορα αλουμινόχαρτα τυλιγμένα. Εικόνες καρφιτσωμένες. Βαμβάκια ποτισμένα με λάδι και αυτά μέσα σε αλουμινόχαρτα. Διάφορα πράγματα πολλά. 

-Και αυτά πως τα βρήκατε;

 -Ανοίξαμε την ντουλάπα της για να δώσουμε καθαρά ρούχα στο γραφείο τελετών. Αλλά τα ρούχα της μυρίζανε άσχημα όλα. Το σπίτι μύριζε σαν μουχλιασμένο. Αγοράσαμε καινούργια εσώρουχα, ρούχα και παπούτσια και δώσαμε στο γραφείο τελετών. Και έτσι ανακαλύψαμε τι είχε μέσα στο σπίτι. 

-Και εσύ ρε μάνα τι ήθελες και ανακατευόσουν; Εγώ γιατί δεν ήξερα τίποτα; 

-Όταν βοηθάς έναν άνθρωπο δεν το κάνεις για να το λες. Και αυτή δεν είχε γιατί όταν τι ρωτάγαμε τι ήθελε μας έλεγε μόνο φαγητό. 

-Και με τα άλλα που βρήκατε τι έγινε; 

-Φωνάξαμε τον παπά Σ... και τα μάζεψε. Και μας είπε μόλις σαραντίσει θα έρθει να διαβάσει μια παράκληση για την ψυχή της στο σπίτι της. Και προληπτικά του είπα να έρθει και εδώ σε εμάς. 

-Γιατί; Σε φοβίζει κάτι; Αυτό που άκουσα χτες το έχεις ακούσει και εσύ! 

-Και εγώ και η Μ..... και μας είπε ο παπάς ότι η ψυχή 40 μέρες περιφέρεται. Δεν θα ανοίξετε την πόρτα σας ούτε θα απαντήσετε. Έτσι μας είπε. Ή ζητάει κάπου βοήθεια η ψυχή της ή είναι αυτά που έκανε. 

Τέλος πάντων επειδή σας μακρηγόρησα και ζητάω συγνώμη να σας πω ότι μετά το μνημόσυνο που έγινε στις 40 μέρες, η μάνα μου με διαβεβαίωσε ότι δεν ξανάκουσε κάτι ενώ έχει περάσει καιρός από τότε. 

Και εγώ όσες φορές κοιμήθηκα στην μάνα μου δεν ξανάκουσα κάτι ούτε να ένοιωσα κάτι. 

Θα ήθελα την άποψή σας πάνω σε αυτό. Είναι δυνατόν να συμβεί κάτι τέτοιο με την ψυχή ενός ανθρώπου ή με αυτά που έχει ασχοληθεί (μάγια);


Our Horror Stories: Ευχαριστούμε το φίλο μας Αντώνη για την ιστορία που μας έστειλε.

Διαβάστε επίσης:



Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com  για να την δημοσιεύσουμε.


0

Κεφάλαιο Weirdo: Τελικά υπάρχει η Ομάδα Έψιλον;


Πόση αλήθεια υπάρχει στην συνωμοσία για την Ομάδα Έψιλον;

Πρόκειται για ένα παραμύθι, μια νεομυθολογία πίσω από την οποία κάποιοι κερδίζουν χρήματα, εκμεταλλευόμενοι την αφέλεια πολλών Ελλήνων;


Ή μήπως τελικά όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά;


Δείτε το βίντεο που ακολουθεί:




Δείτε Ακόμη:

Τα πιο τρομακτικά βίντεο του Youtube

Τρομακτικά μέρη στην Ελλάδα


Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com  για να την δημοσιεύσουμε.


1

Η σκιά ανάμεσα στο φως (2ο μέρος)


Όπως σας έχω ήδη πει, όλα ξεκίνησαν ένα βράδυ. Μια κράμπα στο πόδι, μια βόλτα στη κουζίνα για νερό, ένα δυνατό φως στη μπαλκονόπορτα, μια σκιά ανάμεσα στο φως και μετά... ένα κενό μνήμης... Να ξυπνάω το κρεβάτι και να μη ξέρω αν ήταν όνειρο ή πραγματικότητα...

(Σημείωση του Our Horror stories: Για την καλύτερη κατανόηση της ιστορίας διαβάστε πρώτα αυτό).

Μου συνέβη κι άλλες στιγμές, σε διάφορες ώρες της ημέρα, κυρίως όταν ήμουν κουρασμένος ή έτοιμος για ύπνο. Σκεφτόμουν σοβαρά να δω κάποιο ψυχολόγο, να δω τι μου συμβαίνει.

Ώσπου ξαφνικά, εκεί που δεν είχα κανένα πρόβλημα υγείας, έπεσα από τον πόνο στο πάτωμα. Πονούσε όλο μου το κορμί. Αφόρητα. Οι γονείς μου με πήγαν στα επείγοντα. Πέρασα από αρκετές εξετάσεις, χωρίς να βρουν τίποτα παθολογικό οι γιατροί.

Ο πόνος πέρασε κατά τη διάρκεια των αξονικών και των υπέρηχων που μου έκαναν. Αλλά μόλις ήμασταν έτοιμοι να φύγουμε, ο πόνος επανήλθε.

Έπεσα στο πάτωμα. Οι γιατροί τότε αποφάσισαν να μου κάνουν μια ηρεμιστική ένεση. Με έπιασαν και με ξάπλωσαν σε ένα κρεβάτι. Ένας γιατρός έπιασε το χέρι μου και πήγε να μου κάνει την ένεση...

Και τότε επανήλθαν στο μυαλό μου μνήμες που τις είχα ξεχάσει... Ή που με ανάγκασαν να ξεχάσω...

Θυμήθηκα Γκρίζους εξωγήινους να με έχουν στο σκάφος τους και να μου κάνουν εξετάσεις. Να με τρυπάνε με διάφορα περίεργα εργαλεία σε όλο μου το κορμί! Να μου βάζουν περίεργα εμφυτεύματα μέσα μου! 

Τους θυμάμαι να με τρυπάνε συνέχεια, να μου παίρνουν αίμα, να μου προκαλούν απίστευτο πόνο. Θυμάμαι να μου ακουμπάνε μια περίεργη επιφάνεια στο κορμί μου που καίει για να μου επουλώσουν τις πληγές που μου ανοίγουν.

Θυμάμαι να ουρλιάζω από το πόνο, αλλά να μη μπορώ να τους ξεφύγω... 

Να είμαι το πειραματόζωό τους...

Δεν είπα σε κανένα τίποτα. Φοβήθηκα ότι θα με περνούσαν για τρελό. Οι γιατροί ήδη δεν είχαν βρει κάτι παθολογικό σε μένα που να προκαλεί το πόνο και πίστευαν ότι είναι κάτι ψυχολογικό.

Πήγα στο σπίτι, έτοιμος να τους αντιμετωπίσω την επόμενη φορά που θα συνέβαινε. 

Πράγματι μερικά βράδια μετά είδα αυτό το δυνατό λευκό φως και πάλι. Ένιωσα κάτι απροσδιόριστο να με τραβάει προς το μέρος του. Αντιστάθηκα. Κρατήθηκα δυνατά από το καναπέ, αλλά δεν τα κατάφερα. Το φως με σήκωσε στον αέρα. Κρατήθηκα από τον ανεμιστήρα οροφής που είχα στο δωμάτιο. Κρατήθηκα με όλη μου τη δύναμη. Μάταια...

Ξύπνησα στο καναπέ... Αμέσως σηκώθηκα, πήρα μια καρέκλα και κοίταξα τον ανεμιστήρα. Είχε τις δαχτυλιές μου στη προσπάθειά μου να κρατηθώ εκεί, ώστε να μη με πάρουν οι εξωγήινοι...

Άρχισα να πιστεύω ότι δε μπορώ να τους ξεφύγω... Ότι θα είμαι για πάντα έρμαιο των ορέξεών τους. Δε ξέρω τι να κάνω, πως να το αποφύγω...

Υπάρχει κάποιος που μπορεί να βοηθήσει;



Our Horror Stories: Ευχαριστούμε το φίλο μας Βασίλη για την ιστορία που μας έστειλε.

Διαβάστε επίσης:



Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com  για να την δημοσιεύσουμε.






0

Η σκιά ανάμεσα στο φως



Ξύπνησα ξαφνικά από κράμπα στο πόδι. Ήταν η δεύτερη φορά που μου συνέβη μέσα σε μια εβδομάδα. Σηκώθηκα από το κρεβάτι και κατευθύνθηκα προς τη κουζίνα.

Δεν άναψα τα φώτα. Τα παντζούρια ήταν ανοιχτά και το φως του φεγγαριού έπεφτε ικανοποιητικά μέσα στο σπίτι.

Έφτασα στη κουζίνα, πήρα ένα ποτήρι κι άνοιξα τη βρύση για να βάλω νερό. Το βλέμμα μου είχε καρφωθεί στο νερό που γέμιζε σιγά σιγά το ποτήρι.

Ξαφνικά η ένταση του φωτός στο δωμάτιο άρχισε να αυξάνεται. Πλημμύρισε η κουζίνα με κατάλευκο φως!

Γύρισα προς τη μπαλκονόπορτα. Δε μπορούσα να διακρίνω τίποτα παρά μόνο το λευκό φως. Πλησίασα με αργά βήματα προς το μπαλκόνι...

Άκουγα ένα υπόκωφο θόρυβο. Δε μπορούσα να καταλάβω τι το προκαλούσε, αλλά σίγουρα προερχόταν από την ίδια πηγή του φωτός. 

Καθώς πλησίαζα τη μπαλκονόπορτα, άρχισα να διακρίνω μέσα στο λευκό φως μια μαύρη λεπτή σιλουέτα. Πολύ ψηλή και πολύ λεπτή!

Σταμάτησα... Συνέχισα να βλέπω, χωρίς να μπορώ να αντιδράσω, και να ακούω το περίεργο αυτό θόρυβο.

Η πελώρια μαύρη λεπτή φιγούρα άρχισε να με πλησιάζει και τότε διέκρινα τα μακριά πόδια και χέρια του...

Μου έφυγε το ποτήρι από τα χέρια και το νερό χύθηκε στα ξυπόλητα πόδια μου...

Άνοιξα τα μάτια μου... Είχε ξημερώσει... Ήμουν στο κρεβάτι ξεσκέπαστος... Ένιωθα τις πατούσες μου μούσκεμα. Το σεντόνι ήταν υγρό. Σηκώθηκα και πήγα γρήγορα στη κουζίνα. Βρήκα το ποτήρι πεταμένο στο πάτωμα και το νερό σκορπισμένο γύρω του.

Τι ήταν όνειρο και τι πραγματικότητα; Τι έγινε εκείνο το βράδυ; 




Τις απαντήσεις, ή κάποιες από αυτές, θα τις έπαιρνα αργότερα στο νοσοκομείο. Αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία...

Our Horror stories: Ευχαριστούμε το φίλο μας Βασίλη για την ιστορία που μας έστειλε.

Διαβάστε επίσης:




Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com  για να την δημοσιεύσουμε.







1

Η πινακίδα εξόδου



Γεια σας

Αυτό που έχω να σας πω δεν θα το έλεγα ιστορία απλά θέλω να το πω...

Δουλεύω σε μία κλινική όπου συχνά σημειώνονται αρκετοί θάνατοι (οκτώ με πέντε το έτος). 

Η πινακίδα εξόδου αναβοσβήνει κάθε φορά που κάποιος είναι έτοιμος να πεθάνει...

Με εκτίμηση,
Μαρία





Our Horror Stories: Ευχαριστούμε τη φίλη μας Μαρία για την ιστορία που μας έστειλε.

Διαβάστε επίσης:




Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com  για να την δημοσιεύσουμε.


0

Η Καλόγρια



Γεια σας!

Ο μπαμπάς μου δούλευε σε ένα νοσοκομείο το οποίο συνδεόταν υπόγεια, με μια κρυφή είσοδο, με ένα μοναστήρι γυναικών, το οποίο και ήταν εγκαταλελειμμένο. 

Μια νύχτα που είχε βάρδια κατευθύνθηκε προς αυτή την είσοδο, γιατί άκουγε περίεργους θορύβους. Όταν κατέβηκε προς τα εκεί είδε μια σκιά που έμοιαζε με μοναχή.

Όμως το μοναστήρι ήταν εγκαταλελειμμένο και δεν ζούσε πια κανείς εκεί. Ήταν σίγουρος όμως ότι είδε μια φιγούρα. Την πλησίασε και είδε καθαρά ότι υπήρχε μια μοναχή που καθόταν κάτω σε στάση προσευχής. Την πλησίασε και της μίλησε αλλά αυτή δεν του έδωσε σημασία. Απλά τον κοίταξε.






Ο μπαμπάς μου τρόμαξε τόσο πολύ που δεν θυμάται για πότε έφτασε πάνω στο νοσοκομείο. Αν και δεν είναι άνθρωπος που πιστεύει στα φαντάσματα εκείνη η  νύχτα του άλλαξε γνώμη.

Με εκτίμηση,
Γιώργος 

Our Horror Stories: Ευχαριστούμε το φίλο μας το Γιώργο για την ιστορία που μας έστειλε.

Διαβάστε επίσης:



Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com  για να την δημοσιεύσουμε.

1

Σκιωδης Τρόμος



Γεια σας! 

Θα ήθελα να σας διηγηθώ την ιστορία που έζησα πριν λίγες μέρες ...

Λοιπόν, ένα βράδυ ήμουν μόνη μου στο σπίτι και έβλεπα τηλεόραση. Κάποια στιγμή, πήγα στην κουζίνα και είδα μια σκιά δίπλα από το ψυγείο! Δεν έδωσα σημασία, νόμισα ότι απλά μου φάνηκε πως είδα κάτι.  Όμως άρχισε να με κυριεύει ο τρόμος όταν είδα την ίδια σκιά στο σαλόνι!

Φοβήθηκα πάρα πολύ! Η μάνα μου θα αργούσε πολύ να γυρίσει από την δουλειά κι έτσι σκέφτηκα να βγω λίγο στο μπαλκόνι για να πάρω λίγο καθαρό αέρα. Όμως ήταν άσχημη ιδέα τελικά γιατί η σκιά εμφανίστηκε πάλι μπροστά μου δεν ήξερα τι να κάνω!

Φοβόμουν τόσο πολύ που ήθελα να πεθάνω για να μην φοβάμαι! Μπήκα μέσα και αποφάσισα να κάτσω στο καναπέ και να κλείσω τα μάτια μου σφιχτά για να περιμένω την μάνα μου! Έτσι έκανα!

Μετά από μια ώρα ήρθε η μάνα μου αλλά δεν της είπα τίποτα... Την σκιά δεν την ξανά είδα δεν ξέρω τι μπορεί να ήταν..
Εσείς τι λέτε;

Our Horror Story: Ευχαριστούμε τη φίλη μας Κατερίνα για την ιστορία που μας έστειλε!

Διαβάστε επίσης:



Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com  για να την δημοσιεύσουμε.
1

Οι εφιάλτες


Καλησπέρα, αποφάσισα να σας στείλω μια ιστορία. Ευχαριστώ για το χρόνο σας, και ελπίζω να σας αρέσει έστω και λίγο.

Η ιστορία μου ξεκίνησε αρκετά χρόνια πριν, όταν ήμουν ακόμη μικρή. Εγώ και η αδερφή μου περνούσαμε τα σαββατοκύριακα με τη θεία του μπαμπά μου. Αυτή δεν ήταν υπερβολικά θρησκόληπτη, αλλά κάθε Κυριακή πρωί μας έπαιρνε μαζί της στην εκκλησία. Θυμάμαι ότι περνούσαμε αρκετά ευχάριστα μαζί της, μέχρι τα απογεύματα της Κυριακής που ερχόταν ο μπαμπάς να μας πάρει πίσω στο σπίτι.

Εγώ όμως σχεδόν κάθε Κυριακή βράδυ που πήγαινα για ύπνο, έβλεπα τον ίδιο εφιάλτη: ότι βρισκόμουν στην εκκλησία με τη θεία και την αδερφή μου, όπως στην πραγματικότητα, και μόλις ανάβαμε τα κεριά μας, περνούσε πολύ γρήγορα από πάνω μας μια πύρινη μπάλα, έβγαζε ένα ανατριχιαστικό γέλιο και έσβηνε τα κεριά.

Φυσικά εγώ φοβόμουν πολύ, κάποιες φορές κοιμόμουν με τους γονείς ή μου άναβαν ένα μικρό φως στο δωμάτιο για να μπορέσω να κοιμηθώ.

Αυτά συνέβαιναν για μερικά χρόνια, μέχρι που γύρω στα 11-12 οι γονείς μας άφηναν πλέον να μείνουμε μόνες στο σπίτι, οπότε δε χρειαζόταν να πηγαίνουμε πλέον στη θεία του μπαμπά ή στην εκκλησία. Εκείνη περίπου την εποχή σταμάτησα να βλέπω τον συγκεκριμένο εφιάλτη, αν και ακόμη και τώρα κοιμάμαι πάντα με φως στο δωμάτιο.

Αρκετά χρόνια αργότερα, όταν ήμουν 17 χρονών, η θεία πέθανε από ανακοπή, ήταν αρκετά μεγάλη σε ηλικία. Ήμασταν όλοι πολύ στεναχωρημένοι γιατί την αγαπούσαμε πολύ. Η κηδεία έγινε την επόμενη μέρα, στην ίδια εκκλησία που πηγαίναμε όταν ήμασταν παιδιά. Και το ίδιο βράδυ ο εφιάλτης μου επέστρεψε. Είχα ξεχάσει πόσο αληθινός φαίνονταν τότε, και όντας μεγαλύτερη άρχισα να πιστεύω ότι κάτι δεν πάει καλά. Αυτή τη φορά η πύρινη μπάλα είχε πρόσωπο, παραμορφωμένο και ένα τεράστιο στόμα με δόντια. Ευτυχώς το όνειρο δεν επαναλήφθηκε τα επόμενα βράδια, και μετά από καιρό ξεχάστηκε και πάλι.

Στα 23 πήρα το πτυχίο μου στην Θεολογία, αν και δεν ήταν αυτό που ήθελα να σπουδάσω, αλλά για προσωπικούς λόγους δεν έγραψα αρκετά καλά για άλλη σχολή κοντά στο σπίτι μου. Άρχισα μεταπτυχιακό στη κοινωνιολογία και ποιμαντική και παράλληλα δούλευα μερική απασχόληση σε κοινωνικό έργο και εράνους σε διάφορες εκκλησίες στην πόλη.

Όταν έτυχε να ξαναεπισκεφτώ την εκκλησία που μας πήγαινε η θεία, ξαναθυμήθηκα τον εφιάλτη που έβλεπα. Φοβόμουν να μπω. Είχα αρχίσει να πιστεύω ότι φταίει το μέρος, αν και δε μπορούσα να εξηγήσω γιατί μια εκκλησία θα μπορούσε να προκαλέσει τόσο τρομακτικούς εφιάλτες και τι μπορεί να σήμαιναν.

Τελικά μπήκα από την πλαϊνή είσοδο, όπου βρίσκονται τα γραφεία και οι αποθήκες με τις δωρεές κλπ. Μαζί με άλλες δύο, μεγαλύτερες στην ηλικία, κυρίες τακτοποιήσαμε τα χαρτιά και τα αντικείμενα προς δωρεά σε φτωχές οικογένειες. Όλη την ώρα ένιωθα άβολα και μία δυσφορία, σε σημείο να αναπνέω πλέον με δυσκολία. Οι δύο κυρίες με κοιτούσαν περίεργα όσο περνούσε η ώρα. Όταν ήταν να φύγουμε επιτέλους και ήμουν μπροστά στην πόρτα, η μία από τις δύο μου είπε, "Ήμασταν τρεις και μείναμε δύο".

"Η θεία σου είπε ότι θα ερχόσουν. Σε περιμέναμε να πάρεις τη θέση της", απάντησε η άλλη.

Ήδη τρομαγμένη όπως ήμουν, απλά χαιρέτισα και βγήκα έξω βιαστικά. Πριν κλείσω πίσω μου την πόρτα, μου φάνηκε πως είδα τις σκιές τους στον τοίχο να μακραίνουν αφύσικα.

Έχει περάσει αρκετός καιρός από εκείνη τη μέρα και συχνά ξυπνάω ταραγμένη από τον ίδιο εφιάλτη. Μόνο που τώρα εκτός από την πύρινη μπάλα, στέκονται δίπλα και δύο ψηλές σκιές, πιο μαύρες από το σκοτάδι και κάθε φόρα με πλησιάζουν όλο και πιο πολύ. Δεν έχω κοιμηθεί εδώ και τέσσερις μέρες, μιας και στο τελευταίο μου όνειρο οι σκιές με κρατούσαν σφιχτά από τους καρπούς. Φοβάμαι ότι την επόμενη φορά θα με πάρουν μαζί τους.

Our Horror Stories: Ευχαριστούμε τη φίλη μας Χριστίνα για την ιστορία που μας έστειλε.

Διαβάστε επίσης:





Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com  για να την δημοσιεύσουμε.



2

Η μαύρη οντότητα



Ήταν βράδυ χειμώνα. Έξω είχε πολύ κρύο και αποφάσισα να κάτσω μέσα στο σπίτι, παρόλο που η παρέα μου θα έβγαινε.

Σαν φοιτήτρια θα έπρεπε να γλεντάω, όπως μου έλεγαν, και όχι να κάθομαι μέσα. Κι όμως εκείνες τις μέρες ένιωθα κάπως μέσα στο σπίτι μου, λες και κάποιος με παρακολουθούσε.

Ξάπλωσα νωρίς, κατά τις 11, μιας και είχε χαλάσει και η τηλεόρασή μου και δεν είχα τι να κάνω. Χάζεψα λίγο στο κινητό, άναψα το φωτάκι από τον απορροφητήρα στην κουζίνα μου και πήγα για ύπνο στο δωμάτιό μου.

Κοιμήθηκα σχετικά γρήγορα, δεν ονειρευόμουν κάτι, ώσπου μια στιγμή μια οντότητα μαυροφορεμένη (ξεχώριζα μονό το χαμόγελό της) εμφανίστηκε στην σχισμή της μισάνοιχτης πόρτας μου και φώναζε το όνομά μου χαμογελώντας.

Φοβήθηκα, προσπαθούσα να φωνάξω αλλά δεν μπορούσα…. Η οντότητα έφυγε και πήγε στην κουζίνα.  Άνοιξε τα συρτάρια και άρχισε να ανακατεύει τα μαχαιροπίρουνα, ώσπου κατάφερα να ουρλιάξω και ξύπνησα.

Ήταν 6 παρά η ώρα.  Άνοιξα όλα τα φώτα του δωματίου και του σπιτιού και καθόμουν στο σαλόνι κοιτώντας γύρω γύρω. Για μέρες δεν μπορούσα να ησυχάσω, ούτε να κοιμηθώ μονή μου. 

Ακόμα παραμένει η απορία αν ήταν όντως οντότητα ή παιχνίδι του μυαλού μου.

Our Horror Stories: Ευχαριστούμε τη φίλη μας Ναυσικά για την ιστορία που μας έστειλε.

Διαβάστε επίσης:

Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com  για να την δημοσιεύσουμε.





2

Τα δύο όνειρα



Γεια σας. Είμαι ο Σάκης.

Θα ήθελα να σας πω για δυο όνειρα που είδα τελευταία και αν γίνετε να μου εξηγήσει κάποιος τι να σημαίνουν.

Στο πρώτο όνειρο είδα ότι βρισκόμουν σ ένα σπίτι από το οποίο μετακόμιζα. Υπήρχαν κι άλλα άτομα, τα οποία με βοήθησαν με τα πράγματα. Σε κάποια στιγμή εκεί που μιλούσαμε μεταξύ μας και με άτομα από την απέναντι πολυκατοικία κοντά στο μπαλκόνι, λέει κάποιος "να έρχεται η γριά". 

Εγώ γυρίζω να δω την γριά, με πιάνει μια τρομάρα πριν καν να την δω κι όταν την κοιτάζω αρχίζω να φωνάζω! Τότε πετάγομαι από τον ύπνο φωνάζοντας. 

Το παράξενο ήταν ότι η γριά δεν είχε το παραμικρό πάνω της που να με τρομάξει. Ήταν μια μικροκαμωμένη καλοντυμένη γριούλα.

Στο δεύτερο όνειρο, βλέπω ότι ενώ κοιμόμασταν, ακούμε την πόρτα να κλείνει, τη πόρτα της εισόδου δυνατά. Η γυναίκα μου ανασηκώνεται και μου φωνάζει να σηκωθώ γιατί κάποιος μπήκε στο σπίτι. Εγώ να μην μπορώ να σηκωθώ, σαν κάτι να με κρατούσε ξαπλωμένο. 

Μετά από πολύ προσπάθεια, κατάφερα να γυρίσω μόνο το κεφάλι και να δω μια γυναίκα στο τέλος του κρεβατιού!  Αρχίζω να φωνάζω και ξύπνησα φωνάζοντας. 

Η γυναικά μου να με ρωτά τι έπαθα κι εγώ να είμαι τρομαγμένος. Αυτή η γυναίκα απλά στεκόταν όρθια εκεί στην άκρη του κρεβατιού μου. Ήταν νεαρή από ότι κατάλαβα, φορούσε ένα μπλε ζακετάκι, άσπρο μπλουζάκι, ένα φόρεμα μέχρι το γόνατο και μαύρα μαλλιά ως την πλάτη. Το πρόσωπό της το κάλυπτε η σκιά του σκοταδιού, όπως και τα πόδια της επίσης, σαν να μην ήθελε να φανεί. Απλά στεκόταν εκεί. 

Και το μόνο γεγονός που με τρόμαξε ήταν ότι μπήκε στο σπίτι και δεν μπόρεσα να αντιδράσω, όχι η εμφάνισή της.

Τι να σημαίνουν αυτά τα δυο όνειρα δεν μπόρεσα να καταλάβω. Τα ερωτήματα που θέτω όταν τα σκέφτομαι είναι ποιες να είναι αυτές οι γυναίκες που με τρόμαξαν τόσο και τι ήθελαν από μένα.



Our Horror Stories: Ευχαριστούμε το φίλο μας Σάκη για την ιστορία που μας έστειλε.

Διαβάστε επίσης:




Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com  για να την δημοσιεύσουμε.

2

Ο Επισκέπτης



Το έχουμε πει χιλιάδες φορές!

Γιατί εξακολουθείτε να ανοίγετε τη πόρτα όταν "κάποιος" τη χτυπάει αργά το βράδυ;

Το έχω πάθει κι εγώ ο ίδιος (Διαβάστε την ιστορία μου κάνοντας κλικ εδώ). Ήταν ο λόγος που άρχισα να ασχολούμαι με το παραφυσικό.

Αισθάνομαι ότι είμαι τυχερός που μετά από αυτό το περιστατικό, είμαι ακόμη εδώ και μπορώ να μοιράζομαι ιστορίες μαζί σας.

Η φίλη της παρακάτω ιστορίας όμως θα σταθεί τυχερή; Η απάντηση στο βίντεο που ακολουθεί...




2

Κεφάλαιο Weirdo: Τρομακτικά μέρη στην Ελλάδα



Πόσες φορές έχεις τρομοκρατηθεί πραγματικά περνώντας από ένα σκοτεινό και υποχθόνιο μέρος;

Ποια είναι τα πιο τρομακτικά μέρη στην Ελλάδα; Στο  Weirdo παρουσιάζουμε μερικές από τις πιο τρομακτικές τοποθεσίες που βρίσκονται στην χώρα μας.


0

Καθρέφτης


Ο καθρέφτης πολλές φορές μπορεί να μας προκαλέσει το αίσθημα του φόβου. Πότε όμως γίνεται ακόμη πιο τρομακτικός; Όταν είναι καθρέφτης μιας ντουλάπας... 

Δείτε παρακάτω ένα τρομακτικό βίντεο που αποδεικνύει όλα τα παραπάνω...
Αλήθεια, γιατί όταν σας συμβαίνει κάτι παραφυσικό στο σπίτι σας δε το βάζετε στα πόδια;





Δείτε ακόμη:

Ο επιβάτης

Lady in Red