SlideShow

  • alt
0

Η αδερφή μου η Νάντια (5ο Μέρος)



Ελπίζω να διαβάσατε τις προηγούμενες ιστορίες μου και να μη σας έκανα να βαριέστε.

(Σημείωση Our Horror Stories: Για την κατανόηση της ιστορίας διαβάστε αρχικά την πρώτη , τη δεύτερη την τρίτη και τέταρτη ιστορία του Γιάννη κάνοντας κλικ εδώ, εδώ, εδώ και εδώ αντίστοιχα)

Όταν πέρασα στο πανεπιστήμιο αναγκαστικά έφυγα από το χωριό μας και εγκαταστάθηκα στην Αθήνα. Τότε ήταν που άρχισα να χάνω την επαφή με την αδερφή μου. Δε μου μιλούσε στο τηλέφωνο, δεν ερχόταν με τους γονείς μου στην Αθήνα. Δε μπορούσα να καταλάβω το γιατί. Αναρωτιόμουν  μήπως είχα κάνει κάτι άθελά μου και είχε θυμώσει μαζί μου.

Οι γονείς μου απέφευγαν να μου απαντήσουν όταν τους ρωτούσα γιατί δε μου μιλάει η Νάντια και έτσι αποφάσισα ένα απόγευμα να πάω στο χωριό και να της μιλήσω.

Πήρα το λεωφορείο, το οποίο άργησε να φτάσει λόγω της κακοκαιρίας. Έβρεχε ασταμάτητα, ενώ οι αστραπές και τα μπουμπουνητά γέμιζαν το μαύρο του ουρανού. 

Έφτασα μούσκεμα στο σπίτι. Οι γονείς μου δε με περίμεναν. Παραξενεύτηκαν όταν με είδαν και με ρώτησαν πως και πήγα εκεί.

Εγώ τους εξήγησα αμέσως ότι απλά ήθελα να μιλήσω στην αδερφή μου, η οποία με απέφευγε από τη στιγμή που πήγα στο πανεπιστήμιο στην Αθήνα. 

Τότε η μητέρα μου σηκώθηκε και έφερε από ένα ντουλάπι ένα άλμπουμ με φωτογραφίες και κάτι χαρτιά και εφημερίδες.

Μου τα έδωσε και μου είπε με δάκρυα στα μάτια: "Πρέπει να αποδεχθείς ότι Νάντια πέθανε όταν ήταν 5 χρονών! Είναι πολύ δύσκολο να σε βλέπουμε έτσι, είναι πολύ δύσκολο και για μας να ακούμε τις ιστορίες σου με την αδερφή σου!". Έβαλε τα κλάματα.

Στα χέρια μου κρατούσα ένα άλμπουμ από φωτογραφίες της αδερφής μου όταν ήταν μικρή και αποκόμματα από εφημερίδες που μιλούσαν για την δολοφονία της,

Ένας ψυχοπαθής είχε μπει στο σπίτι μας και είχε κρυφτεί κάτω από το κρεβάτι της αδερφής μου. Όταν οι γονείς μου την έβαλαν για ύπνο αυτή τον είδε και φώναζε ότι κάτω από το κρεβάτι της υπάρχει ένα τέρας. Αλλά κανείς δε τη πίστεψε...

Έτσι όταν έμεινε μόνη της ο ψυχοπαθείς τη σκότωσε κόβοντάς της το λαιμό. 

Την άλλη μέρα το πρωί οι γονείς μου ξύπνησαν από τις κραυγές μου. Εγώ ήμουν αυτός που τη βρήκε πρώτος.

Το σώμα της ήταν τεμαχισμένο σε κομμάτια και τοποθετημένο στο κρεβάτι της, σα να κοιμόταν.

Η αδερφή μου ήταν νεκρή. Δε μπορούσα να το πιστέψω.

"Όχι όχι δε γίνεται" έλεγα και ξαναέλεγα στους γονείς μου. "Εγώ μεγάλωσα με την αδερφή μου. Μέχρι πριν λίγες εβδομάδες ήμασταν μαζί εδώ σε αυτό το σπίτι"

Τότε ο πατέρας μου με έπιασε από το χέρι και με πήγε αψηφώντας τη βροχή και το περασμένο της ώρας στο νεκροταφείο, στο τάφο της αδερφής μου.

Έκλαιγα αθόρυβα πάνω από το τάφος της αδυνατώντας να το πιστέψω. Από πάνω μου στεκόταν κλαίγοντας ο πατέρας μου.

Δε ξαναείδα από τότε την αδερφή μου.

Την έχω νιώσει δίπλα μου όμως, να με βοηθάει σε δύσκολες στιγμές.

Αλλά αυτή είναι μία άλλη ιστορία.

Our Horror Stories: Ευχαριστούμε τον φίλο μας Γιάννη για την ιστορία που μας έστειλε.

Διαβάστε Επίσης:



Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com  για να την δημοσιεύσουμε.
5

Ο ράφτης


Τι συμβαίνει όταν, ενώ έχεις βάλει το κινητό σου να φορτίζει, αυτό στο τέλος μένει από μπαταρία; Ατυχία; Απροσεξία; Κακή ποιότητα κατασκευής; Ή μήπως κάτι χειρότερο; Μήπως δεν είσαι μόνος στο δωμάτιο; Μήπως κάτι κακό παραμονεύει πίσω από τις κουρτίνες; 

Αν βλέπεις μόνος σου αυτό το βίντεο σιγουρέψου.... Είσαι πράγματι μόνος αυτή τη στιγμή;


Δείτε ακόμη:

Ο λαβύρινθος

Θέλεις να γίνουμε φίλοι;


0

Η αδερφή μου η Νάντια (4ο Μέρος)


Όπως σας έχω πει, έχω περάσει μερικές πολύ περίεργες καταστάσεις με την αδερφή μου.

Σε αυτή την ιστορία δε θυμάμαι να ήταν παρούσα, αλλά τότε μου φάνηκε πολύ περίεργη η συμπεριφορά των γονιών μου και γι' αυτό θα ήθελα να σας την αναφέρω.

(Σημείωση Our Horror Stories: Για την κατανόηση της ιστορίας διαβάστε αρχικά την πρώτη , τη δεύτερη και την τρίτη ιστορία του Γιάννη κάνοντας κλικ εδώ, εδώ και εδώ αντίστοιχα) 

Ένα βράδυ, όταν ήμουν μικρός, αφού με έβαλε η μητέρα μου για ύπνο, σκέφτηκα να τους κάνω μια πλάκα! Έτσι άρχισα να φωνάζω ότι ένα τέρας ήταν κρυμμένο κάτω από το κρεβάτι μου. Το θεώρησα πολύ αστείο τότε!

Μόλις άκουσε τις φωνές ο πατέρας μου, μπήκε μέσα στο δωμάτιο κρατώντας κάτι στο χέρι (δε θυμάμαι τι) και άρχισε να ψάχνει κάτω από το κρεβάτι και στο δωμάτιο γενικά.

Εγώ άρχισα να γελάω λέγοντάς τους ότι έκανα πλάκα και να τους ρωτάω κοροϊδευτικά πως το πίστεψαν αμέσως σα χαζοί! 

Τότε θυμάμαι ότι ο πατέρας μου, μου είπε: "Μια φορά δεν πιστέψαμε την αδερφή σου και βλέπεις τι έγινε".

Δε κατάλαβα τι εννοούσε. Τι τους είχε πει η αδερφή μου και δε τη πίστεψαν; Και τι είχε γίνει;

Το άλλο πρωί ρώτησα την αδερφή μου να μου πει τι ήξερε αυτή. Αλλά η Νάντια απλά χαμογέλασε και μου είπε ότι δε θυμάται κάτι. Και πως ήταν μάλλον καλό που δε το θυμάμαι ούτε εγώ.
Our Horror Stories: Ευχαριστούμε τον φίλο μας Γιάννη για την ιστορία που μας έστειλε.

Διαβάστε Επίσης:



Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com  για να την δημοσιεύσουμε.
0

Η αδερφή μου η Νάντια (3ο Μέρος)


Όταν ήμασταν παιδάκια, η μικρή μου αδερφή Νάντια, πάντα έλεγε ότι έπρεπε να κοιμόμαστε νωρίς, όπως όλα τα μικρά παιδιά της ηλικίας μας.

(Σημείωση Our Horror Stories: Για την κατανόηση της ιστορίας διαβάστε αρχικά την πρώτη και δεύτερη ιστορία του Γιάννη κάνοντας κλικ εδώ και εδώ αντίστοιχα) 

Μου έλεγε ότι αν δε κοιμόμασταν νωρίς το βράδυ, μια κυρία που σέρνει αλυσίδες θα ερχόταν στο σπίτι και θα μας έπαιρνε.

Από τη πρώτη στιγμή που μου είπε αυτή την ιστορία, σκέφτηκα ότι σίγουρα ήταν κάποιο κόλπο των γονιών μου για να την τρομάξουν ώστε να κοιμάται νωρίς.

Ένα βράδυ, ενώ ήταν στο δωμάτιό μου και παίζαμε, η αδερφή μου είδε την ώρα και σηκώθηκε να πάει στο δωμάτιό της για να κοιμηθεί. Ήταν αργά και φοβόταν ότι θα έρθει η γυναίκα που σέρνει τις αλυσίδες.

Φυσικά εγώ την κορόιδεψα που πίστευε αυτές τις ιστορίες και επέμενα να καθίσουμε ξύπνιοι μέχρι αργά για να της αποδείξω πως όλη αυτή η ιστορία ήταν ένα παραμύθι.

Η αδερφή μου αν και φοβισμένη δέχτηκε.

Καθίσαμε ξύπνιοι μέχρι αργά λοιπόν. Οι γονείς μας είχαν πέσει για ύπνο και επικρατούσε απόλυτη ησυχία.

Εκεί που καθόμασταν και με κοιτούσε η αδερφή μου γεμάτη αγωνία, μέσα στην απόλυτη ησυχία, ακούστηκε ο ήχος από αλυσίδες να σέρνονται στο πάτωμα!

Ακουγόταν από το διάδρομο που οδηγούσε στο υπνοδωμάτιο των γονιών μας.

Βάλαμε αμέσως τις φωνές και οι γονείς μου ήρθαν στο δωμάτιο για να δουν τι συνέβη!

Τους είπα ότι ήθελα να αποδείξω στην αδερφή μου ότι δεν υπάρχει η κυρία που σέρνει τις αλυσίδες, αλλά τελικά τις ακούσαμε να σέρνονται στο διάδρομο.

Οι γονείς μου κοιτάχτηκαν με ανησυχία, με πήραν αγκαλιά να με καθησυχάσουν  και με έβαλαν για ύπνο. Η αδερφή μου θυμάμαι έμεινε εκείνο το βράδυ στο πλάι μου για να με προσέχει.

Our Horror Stories: Ευχαριστούμε τον φίλο μας Γιάννη για την ιστορία που μας έστειλε.




Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com  για να την δημοσιεύσουμε.



0

OK Google


Η τεχνολογία είναι εδώ για να κάνει τη ζωή μας πιο εύκολη. Όπως και η συσκευή φωνητικών εντολών OK Google. Σε βοηθάει να έχεις τον έλεγχο ολόκληρου του σπιτιού σου με μόνο μια λέξη, με ένα ΟΚ. Ή μήπως όχι; Μήπως νομίζεις ότι έχεις τον έλεγχο μέχρι να καταλάβεις ότι ισχύει το αντίθετο;

Δείτε στο βίντεο που ακολουθεί τι εννοώ...


Δείτε επίσης:

Η κατάληψη

Ο λαβύρινθος

Μη χάσετε τις παρακάτω ευκαιρίες:



Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com  για να την δημοσιεύσουμε.
0

Η αδερφή μου η Νάντια (2ο Μέρος)



Καλησπέρα και πάλι!

Όπως σας έχω πει σε προηγούμενο μήνυμά μου, εγώ και η αδερφή μου έχουμε ζήσει μερικές περίεργες τρομακτικές ιστορίες, τις οποίες θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας.

(Σημείωση Our Horror Stories: Διαβάστε την πρώτη ιστορία του Γιάννη κάνοντας κλικ εδώ)

Οι γονείς μας, όταν ήμασταν μικροί, συνήθιζαν να μας αφήνουν στο σπίτι της γιαγιά μας για μερικές μέρες τα καλοκαίρια. Το δωμάτιό μου ήταν στο πάνω όροφο, ενώ η αδερφή μου κοιμόταν στο ισόγειο. 

Ένα πρωί, καθώς κατέβαινα τη σκάλα, είδα την αδερφή μου να κάθετε ακίνητη στο τελευταίο σκαλοπάτι. Με κοιτούσε επίμονα, άγρια, με ένα βλέμμα κακίας που δύσκολα θα το ξεχάσω όσα χρόνια κι αν περάσουν.

Παραξενεύτηκα. Τι να έγινε σκέφτηκα. Την φώναξα με το όνομά της: "Νάντια;"

Δε πήρα καμία απάντηση. Νόμισα ότι δε με άκουσε. Φώναξα λίγο πιο δυνατά: "Νάντια;"

Καμία απάντηση και πάλι. Συνέχισε να με κοιτάει ακίνητη με εκείνο το περίεργο βλέμμα.

Σκέφτηκα ότι το έκανε επίτηδες για να με τρομάξει αλλά ξαφνικά άκουσα τη πόρτα του δωματίου της αδερφής μου να ανοίγει και να μου απαντάει μισοκοιμισμένη: "Τι έγινε, γιατί με φωνάζεις πρωί πρωί;"

Γύρισα το κεφάλι μου προς το τελευταίο σκαλοπάτι και δεν υπήρχε κανείς! Γίνεται να το φαντάστηκα όλο αυτό;

Το είπα αμέσως φοβισμένος στη γιαγιά μου. Φυσικά δε με πίστεψε και μου είπε ότι μπορώ να πάω έξω να παίξω με τα παιδιά της γειτονιάς χωρίς να φάω πρωινό (που το μισούσα).

Our Horror Stories: Ευχαριστούμε τον φίλο μας Γιάννη για την ιστορία που μας έστειλε.

Διαβάστε Επίσης:



Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com  για να την δημοσιεύσουμε.



0

Το ίδρυμα


Μπράβο για την σελίδα, κάνετε πολύ καλή δουλειά. 

Η παρακάτω ιστορία είναι πραγματική και θα ήθελα μια γνώμη. 

Θυμάμαι ήμουν 11-12 χρονών και ζούσα σε ίδρυμα, το οποίο ήταν μεγάλο, με 7 δωμάτια. Ο καθένας μας έμενε με άλλα 2-3 παιδιά. Εγώ ήμουν στο τελευταίο δωμάτιο με τον κολλητό μου. Το δωμάτιό μας ήταν ακριβώς απέναντι από το δωμάτιο του υπευθύνου και δίπλα στις σκάλες που οδηγούσαν κάτω στο σαλόνι ή στην 2η τουαλέτα. 

Ήταν νομίζω 1:30 ώρα το βραδύ, όταν ένιωσα να με σκουντάει κάποιος. Άνοιξα τα ματιά και είδα τον κολλητό μου να είναι τρομαγμένος. 

 - Έλα τι έγινε; Γιατί είσαι ξύπνιος τέτοια ώρα; τον ρώτησα 

- Δε το ακούς; μου απάντησε ο κολλητός.

Άκουσα τότε μια γυναικεία φωνή. Ήταν σαν κλάμα και ενδιάμεσα σατανικό γέλιο, ακουγόταν κάπως έτσι "ιεχε ιεχε ιεχε" συνεχόμενα.

 -Νομίζω πως κάποιος κλαίει, μήπως είναι ο Στέλιος; αναρωτήθηκα εγώ.  

Ο Στέλιος ήταν το μικρότερο παιδί στο ίδρυμα, έτσι το μυαλό μου πήγε εκεί. Σηκώθηκα και πήγα μαζί με τον κολλητό στο δωμάτιο του Στέλιου. Μπήκα μέσα και είδα ότι κοιμόταν, όπως και ο αδερφός του.

Η φωνή, εν τω μεταξύ,ακουγόταν όλη αυτή την ώρα. Έτσι συνεχίσαμε και μπήκαμε και στα υπόλοιπα 6 δωμάτια.  Όλοι κοιμόντουσαν..

 - Η φωνή ακούγεται κάτω από το σαλόνι, είπα στον κολλητό. 

- Ναι, εγώ δεν πάω με τίποτα εκεί, μου απάντησε εκείνος

- Ωραία, περίμενε 1 λεπτό 

είπα εγώ και πήγα στο δωμάτιο του υπευθύνου, ο οποίος κοιμόταν και αυτός. 

Κοίταξα την σκάλα, και με αργά βήματα πήγα προς τα κάτω. Έφτασα στο 5 σκαλί. Εκεί το φως δεν έφτανε τόσο, και για να το ανάψω έπρεπε να πάω ακόμα πιο κάτω, αλλά ένιωθα πως κάτι είναι εκεί, απειλητικά κοντά μου. Μετάνιωσα για όλο το εγχείρημά μου και ανέβηκα πάνω.

 - Πάμε για ύπνο, θα τους ρωτήσουμε όλους αύριο αν άκουσαν και αυτοί τίποτα, είπα στον κολλητό

- Εντάξει πάμε γρήγορα, συμφώνησε εκείνος.

Ξαπλώσαμε, κουκουλωθήκαμε και προσπαθήσαμε να αγνοήσουμε την φωνή αυτή, καθώς ακουγόταν όλο το βραδύ. Μετά από 30 λεπτά, μας πήρε ο ύπνος. 

Τελικά την επόμενη δεν ρωτήσαμε κανέναν για αυτό το σκηνικό. 

Μετά από 2-3 χρονιά μου ήρθε πάλι στο μυαλό και είπα στον κολλητό μου: 

-Ακόμα να μάθουμε τι ήταν αυτό πρόπερσι.  

- Το είχα ψάξει λίγο ρε, και διάβασα πως όταν είναι όλα κλειστά και ροχαλίζει κάποιος, βγαίνει ένας αντίλαλος μου απάντησε εκείνος.

- Πως ρε; Αφού η φωνή ήταν γυναικεία και σε όλα τα δωμάτια που πήγαμε από τα παιδιά κανείς δεν ροχάλιζε τόσο πολύ, αναρωτήθηκα και πάλι.

-Δεν ξέρω και το θυμάμαι αυτό που λες, αλλά αφού δεν έχει ξαναγίνει καλά είμαστε, μου απάντησε. 

Τελικά όντως αυτή η φωνή δεν ακούστηκε ξανά. Αλλά δεν μπορώ να καταλάβω τι ήταν αυτό, τι με κράτησε να μην πάω εκεί κάτω. Δεν πιστεύω σε πνεύματα, αλλά ήταν ότι πιο περίεργο έχω ζήσει.

Our Horror Stories: Ευχαριστούμε τον φίλο μας Νεκτάριο για την ιστορία που μας έστειλε.



Διαβάστε Επίσης:



Μη χάσετε την ευκαιρία:





Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com  για να την δημοσιεύσουμε.

0

Η μπλε πόρτα


Η Gemma Whelan  από το "Game Of Thrones" υποδύεται μια νοσοκόμα, που πραγματικά ενδιαφέρεται για τους ασθενείς της. Η νέα της δουλειά, τής ανοίγει μια νέα πόρτα στη ζωή. Αλλά κάποιες πόρτες, ίσως θα πρέπει να παραμένουν για πάντα κλειστές...

Σβήστε τα φώτα, ανεβάστε την ένταση του ήχου και ... καλή διασκέδαση...


Δείτε επίσης:

Πριν τα μεσάνυχτα....

LOT 254

Μη χάσετε:

Τηλεόραση Hitachi 49" 4K Ultra HD Smart TV 49HK6000

TABLET ARCHOS 101F - HD QUAD CORE - 64GB -WIFI - ANDROID 8.1 



Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com  για να την δημοσιεύσουμε.
0

Κεφάλαιο Weirdo: Οι χειρότεροι ΔΑΙΜΟΝΕΣ στην Ιστορία


Ποιοι είναι οι χειρότεροι Δαίμονες στην ιστορία; Ποιοι τρομοκρατούν τους ανθρώπους από την απαρχή της ιστορίας; Αλήθεια ή μύθοι και δεισιδαιμονίες; Πραγματικότητα ή αδυναμία του ανθρώπου να εξηγήσει τον κόσμο; Υπάρχουν στην πραγματικότητα; Ας δούμε στο παρακάτω βίντεο τους χειρότερους από αυτούς.


Δείτε επίσης:

Τρομακτικά μέρη στην Ελλάδα

Τα πιο τρομακτικά βίντεο του Youtube


Προτάσεις:

Σκοτεινός διάδρομος

Δωμάτιο απόδρασης
0

Συνδέθηκαν 2 συσκευές


Σε ένα απομονωμένο πάρκινγκ, μια γυναίκα αργά τα μεσάνυχτα μπαίνει στο αυτοκίνητό της.  Με το που βάζει μπρος, το κινητό της τηλέφωνο συνδέετε στο bluetooth του αμαξιού. Υπάρχει όμως ένα πρόβλημα. Το bluetooth του αυτοκινήτου της συνδέετε σε δύο συσκευές  αντί για μία. Γύρω της δεν υπάρχει κανείς. Φαίνεται ότι είναι τελείως μόνη της σε όλο το πάρκινγκ. Είναι τελικά όμως έτσι; Ή μήπως και κάποιος άλλος βρίσκεται εκεί, κοντά της;




Ανεβάστε τον ήχο και απολαύστε το παρακάτω βίντεο:








Δείτε επίσης:

Θα τα πούμε σύντομα

Πανικός στη σοφίτα




Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com  για να την δημοσιεύσουμε.
2

Η αδερφή μου η Νάντια (Μέρος 1ο)



Θα ήθελα να σας διηγηθώ μερικές πραγματικές ιστορίες που έχω ζήσει με την μικρή μου αδερφή.


Όταν ήμουν μικρός, μέναμε με την οικογένειά μου, σε ένα χωριό του νομού Άρτας. Το υπνοδωμάτιό μου ήταν δίπλα στο υπνοδωμάτιο της αδερφής μου, ενώ για να πάμε στο υπνοδωμάτιο των γονιών μας έπρεπε να διασχίσουμε ένα μακρύ διάδρομο, αρκετά τρομακτικό το βράδυ, για ένα μικρό παιδί.



Ένα βράδυ, ενώ κοιμόμουν, ξύπνησα από ένα χτύπημα στη πόρτα. Ήταν η αδερφή μου, που με παρακάλεσε να κοιμηθεί μαζί μου, γιατί είχε δει ένα εφιάλτη.



Εγώ στην αρχή πήγα να αρνηθώ, αλλά τελικά αναστέναξα αθόρυβα και σκέφτηκα ότι δεν θα ήταν κακή ιδέα να κοιμηθώ μετά από πολλά χρόνια με τη μικρή μου αδερφή. Έτσι της είπα να περάσει μέσα.



Η αδερφή μου άνοιξε την πόρτα, πέρασε μέσα και την έκλεισε αργά. Ήρθε δίπλα μου και ξάπλωσε.



Εγώ της είπα καληνύχτα αλλά αυτή δε μου απάντησε. 



Και τότε έγινε κάτι πολύ τρομακτικό, που δε μπορώ να εξηγήσω με τη λογική! 



Άκουσα ένα χτύπημα στη πόρτα και την αδερφή μου να μου λέει: "Γιάννη είδα ένα εφιάλτη, μπορώ να έρθω να κοιμηθώ μαζί σου;"



Πετάχτηκα από το κρεβάτι τρέμοντας από το φόβο. Δίπλα μου δεν υπήρχε κανείς ξαπλωμένος.



Την άλλη μέρα το πρωί είπα στους γονείς μου τι έγινε. Ο πατέρας μου, μου απάντησε ότι είδα μάλλον κάποιο εφιάλτη και ότι δε πρέπει να ανησυχώ. 



Σύντομα θα σας στείλω και άλλα τρομακτικά περιστατικά που έχω ζήσει με την αδερφή μου. Μέχρι τότε σας χαιρετώ!





Our Horror Stories: Ευχαριστούμε τον φίλο μας Γιάννη για την ιστορία που μας έστειλε.



Διαβάστε Επίσης:






Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com  για να την δημοσιεύσουμε.



2

Ο παππούς







Πρώτα θα ήθελα να συγχαρώ το site σας! Διαβάζω ιστορίες που δε τις βρίσκω πουθενά αλλού, πράγμα πολύ ευχάριστο γιατί βαριέμαι να διαβάζω παντού τα ίδια και τα ίδια.

Ας σας πω όμως τώρα την ιστορία μου.

Έχει περάσει ένας χρόνος περίπου από τότε. Τελευταίο σαββατοκύριακο του Ιουλίου και είχα πάει στο εξοχικό μας. Το σπίτι ήταν του παππού μου και θα ήταν ελεύθερο εκείνο το διάστημα. Ο παππούς μου θα έμενε στην Αθήνα γιατί ήταν λίγο αδιάθετος, οι γονείς μου δούλευαν και η αδερφή μου είχε φύγει διακοπές στην Ίο. Ευκαιρία να χαλαρώσω λοιπόν.

Έφτασα τη Παρασκευή. Το Σάββατο έκανα το μπανάκι μου, τις βόλτες μου και το βραδάκι άραξα στο μπαλκόνι χαζεύοντας στο κινητό τα νέα. Τότε χτύπησε το τηλέφωνό μου. Ήταν ο παππούς μου.

"Γρηγόρη θα σου ζητήσω μια χάρη" μου είπε.

"Τι θέλεις παππού;" απάντησα εγώ.

"Θέλω να κατέβεις κάτω στο υπόγειο, να βρεις ένα ξύλινο κασελάκι με μεταλλικό χερούλι και να μου το φέρεις" συνέχισε ο παππούς μου.

"Εντάξει παππού, Αύριο το πρωί θα κατέβω να...." 

Πριν προλάβω να ολοκληρώσω την πρόταση, ο παππούς μου με διέκοψε και επέμεινε επιτακτικά:

"Όχι, όχι αύριο! Τώρα θέλω να πας. Είναι πολύ σημαντικό. Πρέπει να το έχω αύριο το πρωί" μου τόνισε ο παππούς μου σχεδόν φωνάζοντάς μου.

Δε μπορούσα να κάνω αλλιώς. Σηκώθηκα να πάω στο υπόγειο αφού πρώτα πήρα ένα φακό που έχουμε στη κουζίνα σε περίπτωση διακοπής ρεύματος.

Άνοιξα την πόρτα και άρχισα να κατεβαίνω τη σκάλα του υπογείου. Στην αρχή της σκάλας είδα το διακόπτη για το φως. Ευτυχώς λειτουργούσε. Η λάμπα δεν ήταν πολύ δυνατή. Μόλις που φώτιζε τους σκοτεινούς, γεμάτους υγρασία τοίχους. 

Άρχισα να ψάχνω ανάμεσα σε κούτες και σακούλες για το ξύλινο κασελάκι, έχοντας να αντιμετωπίσω τη σκόνη, που είχε μαζευτεί εκεί κάτω όλα αυτά τα χρόνια.

Ξαφνικά η λάμπα του υπογείου άρχισε να τρεμοπαίζει. Ήταν έτοιμη να καεί. Καθώς τρεμόπαιζε το φως, οι σκιές που δημιουργούσαν τα αντικείμενα του χώρου φαινόταν λες και χόρευαν απειλητικά γύρω μου. Συνέχισα το ψάξιμο, κρατώντας γερά το φακό μου με το μουσκεμένο από τον ιδρώτα μου πλέον χέρι. Η ζέστη γινόταν όλο και πιο ανυπόφορη εκεί κάτω.

Μετά από λίγο μου φάνηκε ότι είδα το κασελάκι και πέρασα πάνω από δύο κούτες για να το πλησιάσω. Τότε όμως αισθάνθηκα ένα αεράκι στο υπόγειο, ένα ψυχρό αεράκι να  διαπερνά το κορμί μου. Η πόρτα του υπογείου έκλεισε με κρότο και η λάμπα παρέδωσε το πνεύμα της.

Βρισκόμουν στο απόλυτο σκοτάδι και προσπαθούσα να ανάψω το φακό. Για κακή μου τύχη δε λειτουργούσε. Καθώς χτυπούσα το φακό μήπως και πάρει μπρος, βήματα ακούστηκαν στη σκάλα, σαν κάποιος να την κατέβαινε.

"Μαμά, εσείς είστε;" ρώτησα ελπίζοντας να απαντήσει κάποιος από τους γονείς μου. 

Δεν πήρα απάντηση. Τα βήματα πλησίαζαν, ο φακός αρνιόταν να ανάψει και η λάμπα με είχε προδώσει πρώτη πρώτη.

"Είναι κανείς εκεί;" ξαναρώτησα φανερά τρομαγμένος. Δε πήρα καμία απάντηση...

Τα βήματα τα άκουγα σχεδόν δίπλα μου. Ένιωθα μια παρουσία, μια ανάσα αλλά το σκοτάδι με εμπόδιζε να διακρίνω το οτιδήποτε. 

Έκανα όσο πιο πίσω μπορούσα. Έπεσα πάνω σε κάτι κούτες και άκουγα αντικείμενα να πέφτουν στο πάτωμα. Ένιωθα παγιδευμένος.

Ξαφνικά άκουσα το κινητό μου, που το είχα αφήσει στο τραπεζάκι του μπαλκονιού, να χτυπά.

Η λάμπα και ο φακός άναψαν σχεδόν ταυτόχρονα. Το υπόγειο φωτίστηκε αμυδρά και πάλι αλλά... δεν έβλεπα κανένα δίπλα μου.

Πήγα να πάρω το κασελάκι για να την κάνω αμέσως από κει μέσα. Δεν ήταν όμως στη θέση που το είχα δει. Λες να μου φάνηκε ότι ήταν εκεί;

Βγήκα τρέχοντας από το υπόγειο και πήγα στο κινητό μου. Με είχε καλέσει ο πατέρας μου πριν λίγο, όταν το είχα ακούσει να χτυπάει. Πριν προλάβω να τον καλέσω εγώ, άκουσα τη φωνή του.

"Που είσαι Γρηγόρη; Σε ψάχνουμε σε όλο το σπίτι"

"Πότε ήρθατε; Γιατί δεν είπατε τίποτα;" ρώτησα εγώ.

"Πριν λίγο φτάσαμε. Θέλαμε να σου πούμε κάτι από κοντά κι όχι από το τηλέφωνο" μου απάντησε ο πατέρας μου για να συνεχίσει:

"Σήμερα το πρωί χάσαμε το παππού"...

Our Horror Stories: Ευχαριστούμε το φίλο μας Γρηγόρη για την ιστορία που μας έστειλε.

Διαβάστε επίσης:




click me to see


HP Notebook 15.6"  13,19€ x 36 άτοκες δόσεις KAI κέρδισε και έκπτωση 230€




Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com  για να την δημοσιεύσουμε.






2

Απρόσμενος Επισκέπτης



Γεια σας

Η δική μου ιστορία πιστεύω ότι είναι εξαιρετικά περίεργη. Συνέβη πριν ένα μήνα περίπου και πραγματικά δε μπορώ να ηρεμήσω από τότε.

Ήταν Παρασκευή βράδυ. Ο συγκάτοικός μου είχε βγει με την κοπέλα του για ένα ποτό. Εγώ ήμουν κουρασμένος και έμεινα στο σπίτι για να κοιμηθώ νωρίς. Έτσι, κατά τις 12 το βράδυ έπεσα για ύπνο.

Καθώς κοιμόμουν, άκουσα την εξώπορτα να κλείνει κι έπειτα βήματα στο διάδρομο. Μετά άκουσα ακόμη μια πόρτα, λίγη φασαρία και στη συνέχεια τη ντουζιέρα να τρέχει νερό. Γύρισε ο συγκάτοικος σκέφτηκα.

Επειδή ξύπνησα, έπιασα το κινητό μου να χαζέψω λίγο, μέχρι να με ξαναπάρει ο ύπνος. Τότε είδα σε story που μόλις ανέβασε ο συγκάτοικος μου στο Instagram να πίνει κοκτέιλ με τη κοπέλα του στο μπαρ που συχνάζουμε.

«Άργησες να το ανεβάσεις» του απάντησα στο story, για να πάρω αμέσως για απάντηση: «Τι εννοείς;».

Το νερό στη ντουζιέρα έτρεχε ακόμη.

«Δε μπήκες ακόμη για μπάνιο ρε;» του ξαναέγραψα για να μου απαντήσει: «Είσαι καλά; Στο κλαμπ είμαι με τη Δώρα ακόμη. Σε λίγο θα φύγουμε, θα πάμε λογικά στο σπίτι της, μη μας περιμένεις».

Έμεινα κόκκαλο… Η ντουζιέρα ήταν ακόμη ανοιχτή… Αν δεν ήταν ο συγκάτοικός μου στο μπάνιο, ποιος θα μπορούσε να είναι; Κανείς άλλος δεν είχε τα κλειδιά του σπιτιού.

Από το φόβο μου δεν ήξερα τι να κάνω. Σηκώθηκα αργά από το κρεβάτι και κατευθύνθηκα προς το μπάνιο. Το φως του μπάνιου ήταν αναμμένο και το νερό ακουγόταν ακόμη να τρέχει από τη ντουζιέρα.

Η αγωνία είχε φτάσει στο αποκορύφωμα. Χιλιάδες σκέψεις περνούσαν από το μυαλό μου. Να ανοίξω τη πόρτα του μπάνιου; Να πάρω τηλέφωνο την αστυνομία; Τελικά άνοιξα τη πόρτα του μπάνιου…

Δεν ήταν κανείς μέσα… Το νερό έτρεχε ακόμη. Το έκλεισα. Δε μπορούσα να καταλάβω τι είχε συμβεί.

Βγήκα από το μπάνιο και πήγα στην εξώπορτα. Ήταν κλειδωμένη. Στο πάτωμα όμως, από το μπάνιο μέχρι και την εξώπορτα υπήρχαν νερά από πατημασιές.

Our Horror Stories: Ευχαριστούμε το φίλο μας Παναγιώτη για την ιστορία που μας έστειλε.


(με όσα περισσότερα e mails συμμετέχεις τόσες περισσότερες ευκαιρίες έχεις να κερδίσεις)



Διαβάστε επίσης: