SlideShow

Eye GIF - Scary Dark Eyes GIFs
0

Η αόρατη παρουσία

 


Γεια σας, θα ήθελα να σας διηγηθώ ένα περιστατικό που συνέβη πριν από χρόνια.

Στην ηλικία των 18 ετών λοιπόν, κάθε Σάββατο, πήγαινα με τους φίλους μου στην συνηθισμένη καφετέρια. Πίναμε τον καφέ μας, ίσως και καμιά μπύρα και παίρναμε τον δρόμο ξεχωριστά για τα σπίτια μας.



CLEARANCE DAYS 2022

ΠΡΟΛΑΒΕ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ -70%



Ένα βράδυ Σαββάτου, για να επιστρέψω πιο γρήγορα από τη καφετέρια στο σπίτι, έκοψα δρόμο μέσα από τα στενά.

Σε ένα σημείο ανάμεσα από δυο πολυκατοικίες ήταν απλά κενό, δεν υπήρχε άλλη πολυκατοικία.

Φτάνοντας στην γωνία που αρχίζει το κενό, ξαφνικά νιώθω σαν κάποιος να στέκεται εκεί στο κενό και να με κοιτάζει. Δεν τον έβλεπα αλλά τον ένιωθα. Ένιωθα το βλέμμα του έντονα πάνω μου. Μένω ένα λεπτό ακίνητος, νιώθοντας καρφωμένο το βλέμμα του πάνω μου. Ρίγος από φόβο διαπερνούσε εκείνη την στιγμή όλο μου το σώμα.

Πήρα δειλά δειλά την απόφαση να περπατήσω. Αργά αργά στην αρχή. Καθώς απομακρυνόμουν, συνέχιζα να νιώθω κάποιον να με κοιτάζει αλλά να μην με ακολουθεί. Και  τρέχοντας έφτασα στο σπίτι μου. 

Απλά μέχρι σήμερα δεν μπόρεσα να το εξηγήσω τι μπορεί να ήταν αυτό που ένιωσα.

Αυτή την διαδρομή την έχω ξανακάνει και πριν και μετά το περιστατικό αυτό, αλλά ήταν η μοναδική φορά που ένιωσα κάτι τέτοιο. 


Tηλεοράσεις Samsung με όφελος έως 50%!


Κάποια οντότητα; Κάποιος άδικος χαμός ενός ανθρώπου; Αρνητική ενέργεια;

Ίσως δεν το μάθω ποτέ. 


Our Horror Stories: Ευχαριστούμε τον φίλο μας Σάκη για την ιστορία που μας έστειλε!


Bazaar από -40% έως -60%

ΠΡΟΛΑΒΕ ΡΟΥΧΑ ΚΑΙ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ


Διαβάστε επίσης:

Ο παπάς

Apple iPhone 13 128GB Midnight μόνο €899.00

Η σιωπή


Σας αρέσουν οι ιστορίες που διαβάζετε; Θέλετε να βοηθήσετε την προσπάθειά μας; Κάντε μια δωρεά μέσω paypal με ένα κλικ εδώ

Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com ή στη σελίδα μας στο facebook για να την δημοσιεύσουμε.
2

Οι κούκλες

 


Φέτος τα Χριστούγεννα αποφάσισα να αλλάξω λίγο τη γιορτινή διακόσμηση του σπιτιού. Βγήκα στην αγορά και πήρα διάφορα μικροπράγματα. Εκείνο όμως που μου κέντρισε το ενδιαφέρον, ήταν ένα ηλικιωμένο ζευγάρι από κουρδιστές κούκλες που παίζουν μουσική, ντυμένες χριστουγεννιάτικα. Τις είδα τυχαία σε ένα παλαιοπωλείο. 

Όταν γύρισα στο σπίτι, έβαλα τις κούκλες πάνω στο τζάκι και τις κούρδισα για να τις δοκιμάσω. Έπαιζαν και οι δύο ένα χριστουγεννιάτικο, άγνωστο σε μένα, τραγούδι. Μπορώ να πω ότι μερικές φορές, λόγω παλαιότητας λογικά, έχαναν μερικές νότες και η μουσική γινόταν αρκετά τρομακτική.

Το ίδιο βράδυ κάθισα να δω μια ταινία. Τα μάτια μου όμως έκλεινα από την κούραση. Έτσι έκλεισα την τηλεόραση, χαμήλωσα και τα καλοριφέρ και έπεσα για ύπνο.

Εκεί όμως που ήμουν έτοιμος να με πάρει ο ύπνος, άκουσα κάτι περίεργο! Τη μουσική από τις κούκλες! Έπαιξε σε αργό ρυθμό, σα ξεκουρδισμένη, για λίγα δευτερόλεπτα! Το αίμα μου πάγωσε. Μπήκε κάποιος στο σπίτι και πείραξε τη κούκλα; Ή μήπως η κούκλα άρχισε να παίζει από μόνη της; Δε ξέρω ποιο από τα δύο είναι πιο τρομακτικό!

Άναψα το φως και πήγα σιγά σιγά προς το καθιστικό. Άναψα όλα τα φώτα στο σπίτι και κοίταξα σε όλα τα δωμάτια. Δεν υπήρχε κανείς. Κοίταξα τις κούκλες. Αρκετά παράξενες στην όψη είναι, σκέφτηκα και γύρισα ξανά στο κρεβάτι μου.

Λίγα λεπτά αφότου ξάπλωσα έγινε το ίδιο! Η μουσική ακούστηκε και πάλι! Ξεκουρδισμένη και για λίγα δευτερόλεπτα! Και μετά ένας θόρυβος, σαν κάτι να έπεσε. Άναψα και πάλι το φως στο υπνοδωμάτιο. Σκέφτηκα να πάω ξανά να κοιτάξω στο σαλόνι, αλλά κάτι περίεργο και εξαιρετικά τρομακτικό με απέτρεψε. Δεν θα πάρω και όρκο αλλά μου φάνηκε ότι άκουσα ένα απαλό θόρυβο από το καθιστικό, κάτι σα βήματα...

Έμεινα στο κρεβάτι με το φως αναμμένο, μέχρι που ξημέρωσε... Τότε μόνο βρήκα τη δύναμη να πάω στο καθιστικό να δω τι έγινε. Βρήκα τη μία από  τις κούκλες πεσμένες στο πάτωμα... Τις έβαλα αμέσως σε μια σακούλα και τις κλείδωσα στην αποθήκη.


ΟΙ ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ -ΒΡΕΣ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΤΙΜΕΣ ΕΔΩ


Our Horror Stories Ευχαριστούμε το φίλο μας Χρήστο για την ιστορία που μας έστειλε.


Η ΤΕΧΝΗ ΤΩΝ ΕΚΠΤΩΣΕΩΝ ΣΕ SMARTPHONES ΕΔΩ


Διαβάστε επίσης:

Χειμερινές εκπτώσεις σε κινητά Samsung!

Xiaomi Smartphones με έκπτωση έως 22%!

Το παράξενο τραγούδι

Περίεργοι ήχοι


Σας αρέσουν οι ιστορίες που διαβάζετε; Θέλετε να βοηθήσετε την προσπάθειά μας; Κάντε μια δωρεά μέσω paypal με ένα κλικ εδώ

Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com ή στη σελίδα μας στο facebook για να την δημοσιεύσουμε.
2

Ποιος είναι;


Χτες το βράδυ, καθώς καθόμουν μόνη στο σπίτι και έβλεπα τηλεόραση, χτύπησε τρεις φορές κάποιος τη πόρτα. 

Ποιος να είναι σκέφτηκα. Ίσως ξέχασαν οι γονείς μου τα κλειδιά. Έτσι σηκώθηκα και άνοιξα. Όμως στη πόρτα δεν ήταν κανείς. 

Κάθισα πάλι στο καναπέ για να συνεχίσω να βλέπω την ταινία. Και πάλι κάποιος χτύπησε δύο φορές την πόρτα. 

Αυτή τη φορά σηκώθηκα και κοίταξα από το ματάκι της εξώπορτας. Το μόνο που έβλεπα ήταν σκοτάδι. Έτσι άνοιξα αλλά και πάλι δεν ήταν κανείς.

Μόλις κάθισα στο καναπέ ακούστηκε και πάλι ο ίδιος χτύπος. Ένα χτύπημα αυτή τη φορά.

Αποφάσισα να μην σηκωθώ να ανοίξω. Μετά από λίγη ώρα όμως κάτι άρχισε να χτυπάει συνεχόμενα και δυνατά την εξώπορτα! Φωτιστικά, κορνίζες, διακοσμητικά που είχα πάνω στα τραπεζάκια άρχισαν να τρέμουν, σα να είχε γίνει σεισμός...

Για να μην πολυλογώ, από τότε, όποτε χτυπήσει η πόρτα και δεν ανοίξω, μέσα στο σπίτι γίνεται χαμός. Έπιπλα μετακινούνται, κάδρα πέφτουν πολυφωτα πάνε πέρα δώθε. 

Smartphone Huawei - 42%

Γνωρίζει κανείς τι συμβαίνει; Κινδυνεύω; Πως θα απαλλαχθώ από αυτό το κακό; 

Smartwatche σε προσφορά! 

Our Horror Stories: Ευχαριστούμε τη φίλη μας Ζωή για την ιστορία που μας έστειλε. 

Διαβάστε επίσης:

Δεν είμαστε μόνοι 

Βήματα από αλλού 







 





2

Ο Αγιασμός

 

Ξέρετε πως είναι να  ξυπνάς απότομα γιατί άκουσες κάποιο δυνατό ήχο; Ξέρετε πως είναι να ακούς κάτι και να μη ξέρεις από που προέρχεται; Σας έχει τύχει να είστε μόνοι στο σπίτι και να αισθάνεστε πως κάτι παραμονεύει στις σκοτεινές γωνίες των δωματίων; Κάτι που κάνει την ησυχία να μοιάζει απειλητική;

Δεν μπορώ να πω ότι είμαι άνθρωπος της εκκλησίας. Πιστεύω ναι, αλλά δε πάω στην εκκλησία ούτε πιστεύω πως οι παπάδες είναι οι άνθρωποι του Θεού που θα μας σώσουν. Παρόλα αυτά, άκουσα τη μητέρα μου κι έκανα αγιασμό στο σπίτι για να μπει καλά, λέει τώρα η μάνα μου, ο καινούργιος χρόνος.

Ήρθε ο παπάς, έκανε τον αγιασμό στο σπίτι, φάγαμε και το βράδυ έφυγαν και οι γονείς μου. 

Κοιμήθηκα νωρίς. Να τονίσω ότι ήμουν μόνος στο σπίτι.

Ξαφνικά πετάχτηκα από τον ύπνο μου γιατί άκουσα ένα δυνατό κρότο. Κάθισα στο κρεβάτι και προσπάθησα να καταλάβω τι είχε συμβεί. Ο θόρυβος που με ξύπνησε δεν ήταν απλά δυνατός, δεν ακούστηκε μόνο σα να προερχόταν μέσα από το σπίτι αλλά μου φάνηκε ότι με ταρακούνησε κιόλας, σαν ένα ωστικό κύμα να δημιουργήθηκε και να με χτύπησε.

Κάθισα σιωπηλός στο κρεβάτι περιμένοντας μήπως ακούσω και πάλι κάποιον ήχο. Δε ξέρω πόση ώρα καθόμουν και περίμενα. Το μόνο που άκουγα ήταν η απόλυτη ησυχία.

Έσβησα το φως και ξάπλωσα πάλι. Μόλις έκλεισα τα μάτια μου ο ήχος ακούστηκε για δεύτερη φορά και το ωστικό κύμα με ταρακούνησε και πάλι.

Πετάχτηκα από το κρεβάτι και άναψα το φως. Από που προερχόταν ο ήχος; Από την κουζίνα; Έπρεπε να πάω να ελέγξω ή έπρεπε να παραμείνω στο υπνοδωμάτιο; Τι προκάλεσε δύο φορές αυτό τον θόρυβο;

Πήρα το κινητό μου στο χέρι και σκέφτηκα να καλέσω τους γονείς μου ή κάποιον φίλο. Είδα όμως ότι ήταν 03:15 τα μεσάνυχτα. Άφησα το κινητό στο κομοδίνο και άρχισα να περπατάω σιγά σιγά προς την κουζίνα.

Άναβα όλα τα φώτα μέχρι να φτάσω στην κουζίνα. Όλα φαινόταν φυσιολογικά. Ολα τα πράγματα ήταν στη θεση τους. Στο σαλόνι επίσης το ίδιο.

Κάθισα στο καναπέ για να ηρεμήσω λίγο. Την ησυχία χαλούσαν μόνο οι αστραπές και οι βροντές που αραιά και που φωτιζαν το δωμάτιο (παρόλο που όλα τα φώτα τα είχα ήδη ανάψει).

Άνοιξα και είδα λίγο τηλεόραση, έτσι για να ξεχαστω. Μετά από ένα τέταρτο κι αφού δεν ακούστηκε ξανά ο θόρυβος έκλεισα την τηλεόραση για να πάω πάλι για ύπνο.

Όπως σηκωνόμουν από τον καναπέ, μια αστραπή φώτισε και πάλι λίγο παραπάνω το δωμάτιο. Τότε ήταν που παρατήρησα στη μαύρη οθόνη της τηλεόρασης κάτι σα μια απροσδιόριστη μορφή να περνάει από πίσω μου! Πριν προλάβω να γυρίσω το κεφάλι μου να δω, η βροντή που ακολούθησε την αστραπή, μού πάγωσε το αίμα. Η βροντή έκανε τα φώτα να τρεμοπαίζουν και εμένα να παγώσει το αίμα μου από το φόβο.

Έτρεξα να πάρω το κινητό μου και έφυγα για το σπίτι των γονιών μου. Η μητέρα μου την επόμενη μέρα πήγε στο σπίτι μου με τον παπά για να κάνουν και πάλι αγιασμό. Μου είπε ότι μύρισε θειάφι όλος ο χώρος. Μου είπε ότι εκτός τον αγιασμό διάβασαν και κάτι προσευχές του Αγίου Κυπριανού και ότι το σπίτι ήταν πλέον ασφαλές. 

Δε ξέρω αν όλα αυτά έπαιξαν κάποιο ρόλο, αλλά μέχρι σήμερα δεν άκουσα ξανά κάποιο θόρυβο. Απλά... Όπως έλεγα στην αρχή... Είναι στιγμές που ενώ είμαι μόνος στο σπίτι νιώθω σαν κάτι ή κάποιος να υπάρχει μέσα στο χώρο... 


ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ ΓΙΑ ΤΟ PLAYSTATION ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ 


Our horror stories : Ευχαριστούμε τον φίλο μας Χαράλαμπο για την ιστορία που μας έστειλε. 


ΉΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΕΙΣ ΤΗΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΦΕ. ΑΝΕΒΑΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΤΗΝ ΑΠΟΛΑΥΣΗ! 


Διαβάστε επίσης:

Τα μαύρα Χριστούγεννα 

Το οτοστόπ 




















2

Αυτά τα Χριστούγεννα



Τα Χριστούγεννα πήγα στο χωριό μου μετά από πολλά χρόνια. Έλειπα στο εξωτερικό απο το 2015 και επέστρεψα στις αρχές του 2020, μόλις ξέσπασε η πανδημία. Έτσι απέφευγα να πάω στη γιαγιά ή δε μπορούσα λόγω των περιορισμών. Αυτά τα Χριστούγεννα όμως ήταν ευκαιρία!

Το μεσημέρι παραμονής Χριστουγέννων ξεκίνησα από την Αθήνα.  Έφτασα στο χωριό μου περίπου στις 8 το βράδυ. Η γιαγιά μου και οι γονείς μου θα με περίμεναν στο σπίτι για το δείπνο.

Λίγο πριν φτάσω στο σπίτι, σταμάτησα στο παντοπωλείο του χωριού να πάρω ένα δυο πραγματάκια που θέλαμε για το δείπνο.

Αφού ψώνισα ότι ήθελα, βγαίνοντας από το μαγαζί έπεσα πάνω σε μια γειτόνισσα της γιαγιάς μου. Την κυρία Λαμπρινή. Μόλις με είδε με χαιρέτισε γεμάτη χαρά! "Πόσα χρόνια έχω να σε δω" μου είπε και με αγκάλιασε.

Με ρώτησε τα κλασικά κι εγώ το ίδιο. Μου ανέφερε πόσο μόνη νιώθει το τελευταίο χρόνο που πέθανε ο άντρας της και πόσο δύσκολες είναι γι' αυτήν οι γιορτές.

Την λυπήθηκα είναι η αλήθεια και την κάλεσα στο δείπνο. Σιγά, σκέφτηκα, ένα πιάτο παραπάνω τι πειράζει; Εκείνη δέχτηκε γεμάτη χαρά! Μου είπε ότι θα πήγαινε στο σπίτι να αλλάξει και θα ερχόταν στη συνέχεια σε μας.

Την αποχαιρέτησα και έφτασα στη γιαγιά μου. Αφού τελειώσαμε με τις αγκαλιές, τα φιλιά και τις χαιρετούρες, τους είπα ότι συνάντησα την κυρία Λαμπρινή και την κάλεσα για φαγητό.

Όλοι τότε πάγωσαν... Είσαι σίγουρος; με ρώτησε η γιαγιά μου. Εννοείται απάντησα. Τόση ώρα μιλούσαμε έξω από το παντοπωλείο.

"Δεν γίνεται παιδί μου" συνέχισε η γιαγιά μου... "ο άντρας της κυρίας Λαμπρινής πέθανε πέρυσι τα Χριστούγεννα και μετά από δύο τρεις μήνες πέθανε και η ίδια από τη στεναχώρια της..."


ΟΙ ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ ΤΙΣ ΧΡΟΝΙΑΣ! ΜΟΝΟ ΓΙΑ 24 ΩΡΕΣ! ΔΕΙΤΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ ΕΔΩ 


Our Horror Stories: Ευχαριστούμε τη φίλη μας Ναταλία για την ιστορία που μας έστειλε.


Asus E210MA-GJ084TS N4020/4GB/128GB ΜΟΝΟ 199€


Διαβάστε επίσης:

Τα Χριστούγεννα αλλιώς

Η εμφάνιση

Η ευκαιρία της χρονιάς 

3

Ο ανελκυστήρας


Δε ξέρω αν έχει συμβεί σε κάποιον από σας... Αν ναι, σας παρακαλώ να μου το πείτε... Αρχίζω να αμφιβάλω για τον εαυτό μου... Μήπως αρχίζω και τα χάνω; Μήπως έχω παραισθήσεις;

Το Σάββατο 18 Δεκεμβρίου βγήκα για ένα χαλαρό ποτό με την παρέα. Το ένα ποτό έφερε το άλλο και τελικά επέστρεψα στο σπίτι μετά τις 3.

Στο σπίτι με γύρισε ο κολλητός με το αυτοκίνητο. Με άφησε ακριβώς έξω από τη πολυκατοικία και έφυγε.

Πήγα να ξεκλειδώσω την πόρτα της εισόδου της πολυκατοικίας αλλά ήταν ξεκλείδωτη. Περίεργο σκέφτηκα γιατί συνέχεια κλειδώνουμε για λόγους ασφαλείας.

Μπήκα στο ασανσέρ και πάτησα το κουμπί του 5ου για να πάω στο διαμέρισμά μου. Μου φάνηκε πραγματικά σαν να πέρασε ένας αιώνας μέχρι να φτάσω στο 5ο. 

Όταν το ασανσέρ σταμάτησε άνοιξα την πόρτα, βγήκα και... 

Και όλα ήταν λάθος! Το χρώμα των τοίχων του διαδρόμου, το σχήμα του διαδρόμου, η διάταξη των διαμερισμάτων, οι πόρτες τους, όλα.

Κοίταξα ξανά στο ασανσέρ να δω αν όντως κατέβηκα στο σωστό όροφο. Η ένδειξη έδειχνε τον αριθμό 5. Ήμουν στο σωστό όροφο, όμως όλα έδειχναν διαφορετικά.

Κοίταξα τα ονόματα στα κουδούνια. Δε μπορώ να πω ότι θυμόμουν τα επίθετα των γειτόνων, αλλά σίγουρα δεν βρήκα πουθενά το δικό μου όνομα. Ήμουν σε λάθος πολυκατοικία;

Μπήκα στο ασανσέρ και πάτησα το κουμπί να επιστρέψω στο ισόγειο. Μετά από 5 ορόφους η πόρτα του ασανσέρ άνοιξε, βγήκα αλλά...

Αλλά δεν ήμουν στο ισόγειο. Ήμουν και πάλι στον ίδιο περίεργο 5ο όροφο. Δε μπορούσα να καταλάβω τι συνέβη...

Κατευθύνθηκα στις σκάλες και άρχισα να τις κατεβαίνω... Νομίζω ότι κατέβηκα πάνω από δέκα ορόφους αλλά ποτέ δεν έφτασα στο ισόγειο. Ήταν σα να βρισκόμουν συνέχεια στο ίδιο σημείο. 

Σταμάτησα να πάρω μια ανάσα. Είχα λαχανιάσει. Και πάλι ήταν σα να βρισκόμουν στο 5ο όροφο.

Ξαφνικά μια σκιά άρχισε να καλύπτει το φως του διαδρόμου από την αριστερή μου πλευρά. Με πλησίαζε λες και κατάπινε το φως...

Η καρδιά μου άρχισε να χτυπάει δυνατά. Έτρεξα στο ασανσέρ και πάτησα και πάλι το κουμπί για το ισόγειο. Η πόρτα του ασανσέρ άρχισε να κλείνει σιγά σιγά. Έβλεπα τη σκιά να με πλησιάζει και μπορώ να ορκιστώ ότι μέσα στη σκιά διέκρινα κάτι να κινείται.

Ευτυχώς η πόρτα έκλεισε πριν με προλάβει η σκιά. Όταν έφτασα στο ισόγειο όλα έμοιαζαν πάλι φυσιολογικά. Βγήκα έξω και είδα την πολυκατοικία. Ήταν σίγουρα αυτή που εμένα.

Ξαναμπήκα μέσα και κάθισα να σκεφτώ τι θα μπορούσα να κάνω. Τελικά αποφάσισα να ανέβω ξανά από τις σκάλες.

Όταν έφτασα στον 5ο όλα φαινόταν φυσιολογικά. Ο διάδρομος, τα διαμερίσματα ήταν όπως έπρεπε να είναι. Έφτασα στο δικό μου, άνοιξα και μπήκα.

Περιττό να σας πω ότι δε κοιμήθηκα εκείνο το βράδυ. Από τότε δε μου έχει συμβεί ξανά αλλά τρέμω και μόνο που σκέφτομαι το περιστατικό.

Ξέρει κανείς τι μπορεί να ήταν; Έχει συμβεί σε κάποιον κάτι παρόμοιο; Κινδυνεύω;


Συγκεντρώσαμε τις καλύτερες προσφορές για το PLAYSTATION. Βρες ότι θες ΕΔΩ!


Our Horror Stories: Ευχαριστούμε το φίλο μας Βαγγέλη για την ιστορία που μας έστειλε.


Οι καλύτερες 55ντάρες SMART 4K TVs ΚΑΤΩ ΑΠΟ 400€! Γίνεται; Δες την νέα σου τηλεόραση ΕΔΩ!


Διαβάστε επίσης:

Το χτύπημα

Παγιδευμένη στη ντουλάπα


Σας αρέσουν οι ιστορίες που διαβάζετε; Θέλετε να βοηθήσετε την προσπάθειά μας; Κάντε μια δωρεά μέσω paypal με ένα κλικ εδώ

Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com ή στη σελίδα μας στο facebook για να την δημοσιεύσουμε.
0

Κεφάλαιο Weirdo: Μπάμπα Βάνγκα - Οι «προβλέψεις» για το 2022

 


Ποια ήταν η Μπάμπα Βάνγκα; Ποιες προβλέψεις έκανε που βγήκαν αληθινές; Τι έχει προβλέψει για το 2022; Πως πίστευε ότι θα είναι η νέα μας χρονιά ο "θηλυκός Νοστράδαμος;"

Ανακαλύψτε όλες τις απαντήσεις στο βίντεο που ακολουθεί:


Android Tv Τηλεοράσεις F&U σε απίστευτη τιμή! (Δες λεπτομέρειες εδώ)



Τηλεόραση Smart 4K TV σε απίστευτη ΠΡΟΣΦΟΡΑ


Δείτε επίσης:

Οικονομία στην θέρμανση και λιγότερη υγρασία!

Κεφάλαιο Weirdo: Τελικά υπάρχει η Ομάδα Έψιλον;



Σας αρέσουν οι ιστορίες που διαβάζετε; Θέλετε να βοηθήσετε την προσπάθειά μας; Κάντε μια δωρεά μέσω paypal με ένα κλικ εδώ

Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com ή στη σελίδα μας στο facebook για να την δημοσιεύσουμε.

 





2

To υπόγειο

 


Το 2008 μετακόμισα σε μια γκαρσονιέρα. Αρκετά μεγάλη, με καλή διαρρύθμιση αλλά κυρίως με αποθήκη στο υπόγειο.

Όταν τελείωσα με την τακτοποίηση των επίπλων και όλων των αντικειμένων στο σπίτι, είχα μαζέψει δύο τρεις κούτες με πράγματα που δε τα χρειαζόμουν. Σκέφτηκα να τα κατεβάσω στην αποθήκη, όμως ήμουν αρκετά κουρασμένη και ήταν περασμένη η ώρα. Έτσι λοιπόν το άφησα για την επόμενη μέρα.

Όμως και την επόμενη μέρα, με τη δουλειά και τις υποχρεώσεις επέστρεψα αργά στο σπίτι. Είχε ήδη σκοτεινιάσει και ο αέρας λυσσομανούσε. Μόλις έφτασα στη πολυκατοικία άρχισε να βρέχει. Ευτυχώς όταν αγρίεψε και η βροχή, εγώ είχα μπει μέσα στο διαμέρισμά μου.

Το πρώτο πράγμα που είδα ήταν οι κούτες που έπρεπε να κατεβάσω στην αποθήκη, στο υπόγειο. Με ενοχλούσε πραγματικά να τις βλέπω μέσα στη μέση της γκαρσονιέρας. Ένιωθα πως δε μπορούσα να ξεκουραστώ, να ηρεμήσω.

Αποφάσισα λοιπόν να τις κατεβάσω. Πήρα τη κλειδιά της αποθήκης, σήκωσα τη μία από τις τρεις κούτες και μπήκα στο ασανσέρ. Μου φάνηκαν αιώνες τα λεπτά που χρειάστηκαν για να φτάσει το ασανσέρ στο υπόγειο. Λόγω της βροχής και του δυνατού αέρα, το φως μέσα στο ασανσέρ τρεμοέπαιζε. Έχει πλάκα να γίνει καμία διακοπή ρεύματος σκέφτηκα και να αποκλειστώ μέσα στο ασανσέρ. 

Όταν έφτασα στο υπόγειο και βγήκα από το ασανσέρ, το μόνο που μπορούσα να δω ήταν το απόλυτο σκοτάδι. Ψηλάφησα στο τοίχο για να βρω το διακόπτη για το φως του διαδρόμου. Η λάμπα άναψε και φώτισε αμυδρά το χώρο. Όμως κι αυτή, λόγω του άσχημου καιρού, τρεμοέπαιζε και οι σκιές που δημιουργούνταν γύρω μου από το φως με έκαναν να φοβάμαι αρκετά. 



Ευτυχώς γρήγορα βρήκα την δική μου αποθήκη, ξεκλείδωσα την πόρτα και πήγα να μπω μέσα. Η λάμπα όμως της αποθήκης μου ήταν καμένη. Έτσι, χρησιμοποιώντας το φως μόνο του διαδρόμου, μπήκα γρήγορα στην αποθήκη και άφησα την πρώτη κούτα. Η αποθήκη ήταν τελείως άδεια και ο αμυδρός φωτισμός  βοηθούσε να διακρίνω τα ράφια στο δεξί τοίχο της. Ίσως έφταιγε η κούραση, ίσως ο κακώς φωτισμός αλλά η αποθήκη μου φάνηκε τεράστια, παρόλο που όταν νοίκιασα την γκαρσονιέρα είχα δει πόσο μικρή ήταν. Κι έτσι όπως γρήγορα μπήκα, γρήγορα βγήκα.

Σκέφτηκα να μη κλειδώσω τη πόρτα. Πόσο χρόνο θα μου έπαιρνε να ανέβω στο διαμέρισμα και να ξανακατέβω; Έτσι κι έκανα.

Η δεύτερη κούτα είχε βιβλία. Ήταν πιο βαριά από όσο φανταζόμουν κι έτσι άργησα λίγο να επιστρέψω στην αποθήκη. Ο αέρας ακουγόταν όλο και πιο έντονος, όπως και η βροχή. Όταν έφτασα στο υπόγειο, η λάμπα τρεμοέπαιζε πιο πολύ, τόσο που το σκοτάδι φαινόταν να νικάει.

Καθώς πλησίαζα στην αποθήκη μου, άκουσα μέσα από αυτή ένα δυνατό θόρυβο. Σαν κάτι να έπεσε με δύναμη κάτω. ΤΙ θα μπορούσε να ήταν; Μπήκε κάποιος μέσα όσο έλλειπα; Τι θα μπορούσε να πέσει σε ένα άδειο χώρο, που το μόνο που είχε ήταν μια κούτα με διακοσμητικά στο πάτωμα; 

Πλησίασα προσεκτικά ρωτώντας "είναι κανείς εδώ;". Αλλά δε πήρα απάντηση...

Άνοιξα τη πόρτα και είδα την πρώτη κούτα αναποδογυρισμένη και τα πράγματα πεταμένα γύρω από αυτή. Μέσα στην αποθήκη δεν υπήρχε κανείς... Πως μπορεί να αναποδογύρισε η κούτα;

Κοίταξα στο διάδρομο, μήπως κάποιος υπήρχε κρυμμένος εκεί, αλλά δεν υπήρχε ψυχή. Πως στην ευχή αναποδογύρισε η κούτα ξανασκέφτηκα. 


Lenovo V14 i3-10110U/4GB/128GB

 κερδίζεις €180.00


Άφησα στο διάδρομο τη κούτα με τα βιβλία και μπήκα μέσα στην αποθήκη για να τακτοποιήσω την αναποδογυρισμένη κούτα. Τότε το φως έσβησε τελείως. Όλα σκοτείνιασαν και πίσω μου άκουσα τη πόρτα της αποθήκης να κλείνει με δύναμη. Το απόλυτο σκοτάδι κυρίευσε. Δεν μπορούσα να ούτε τη μύτη μου. Κινήθηκα προς τη πόρτα και προσπάθησα να την ανοίξω. Μάλλον όμως είχε μαγκώσει κάπου και δεν άνοιγε. 

Έβγαλα γρήγορα το κινητό μου και άναψα το φακό. Προσπάθησα να ανοίξω την πόρτα αλλά και πάλι μάταια. Προσπάθησα να καλέσω την κολλητή μου αλλά στο υπόγειο δεν είχα σήμα. Έφεξα στα ράφια μήπως βρω κανένα αντικείμενο που θα με βοηθούσε να ανοίξω την πόρτα.

Τότε ήταν που μου φάνηκε ότι είδα κάτι, σαν μια σκιά, να κινείτε ανάμεσα στα ράφια και στο τοίχο. Κάτι που δε μπορώ να προσδιορίσω ακριβώς. Κάτι που απορροφούσε το φως και δημιουργούσε σκοτάδι, που έμοιαζε να μην έχει σώμα αλλά να υπάρχει στο χώρο.

Πανικοβλήθηκα. Άρχισα να τσιρίζω από το φόβο. Χτυπούσα την πόρτα με δύναμη μήπως ανοίξει χωρίς αποτέλεσμα και έβλεπα αυτή τη μορφή, αυτή τη πιο σκοτεινή από το σκοτάδι σκιά να με πλησιάζει. 

Το επόμενο που θυμάμαι είναι να ανοίγω τα μάτια μου ξαπλωμένη στο διάδρομο του υπογείου, δίπλα στη κούτα μου με τα βιβλία. Ένας κύριος με ρωτούσε αν είμαι καλά, τι μου συνέβη και αν χρειάζομαι βοήθεια.

Πως βρέθηκα στο διάδρομο; Λιποθύμησα; Τι απέγινε η σκιά στην αποθήκη; Δεν είχα καμία απάντηση για όλα αυτά τα ερωτήματα.

Εξήγησα στον κύριο ότι μάλλον λιποθύμησα καθώς κατέβαζα τις κούτες στην αποθήκη. Προσφέρθηκε να με βοηθήσει. Σήκωσε την κούτα με τα βιβλία, άνοιξε την πόρτα της αποθήκης και την έβαλε μέσα.

Μα τι στο καλό; Η κούτα που υπήρχε ήδη μέσα στην αποθήκη δεν ήταν αναποδογυρισμένη τώρα! Ούτε και τα πράγματα ήταν πεταμένα στο πάτωμα! Και το κυριότερο ήταν πως το φως λειτουργούσε κανονικά!

Δεν είπα τίποτα στον κύριο. Φοβήθηκα ότι θα με περνούσε για παλαβή. Τον ευχαρίστησα και πιάσαμε μια κουβεντούλα καθώς μας ανέβαζε το ασανσέρ. Μου είπε ότι ήταν ο Γιώργος από τον 4ο και ότι ζούσε σχεδόν όλη του τη ζωή εκεί.

Την επόμενη μέρα, έφτιαξα μερικά κουλουράκια και κατέβηκα στον 4ο για να τα δώσω στον κύριο Γιώργο, έτσι για ευχαριστώ που με βοήθησε.

Άνοιξε την πόρτα η γυναίκα του, η οποία φάνηκε να απορεί όταν ζήτησα να δω τον άντρα της. Έχει πλάκα να νομίζει ότι είμαι καμιά γκόμενά του σκέφτηκα, κι έτσι κάθισα και της εξήγησα τι έγινε το προηγούμενο βράδυ.

Η γυναίκα του δάκρυσε, με ακούμπησε στον ώμο με το δεξί της χέρι και μου είπε ότι ο άντρας της πέθανε πριν από 5 χρόνια.... Ήταν ο διαχειριστής της πολυκατοικίας και συνέχεια τσακώνονταν με τους άλλους ένοικους της πολυκατοικίας επειδή δε πρόσεχαν τους χώρους του υπογείου αλλά πετούσαν εκεί τα πράγματά τους όπως να ναι , πολλές φορές και σκουπίδια...


Xiaomi Mi 10T 128GB Lunar Silver 151€ Φθηνότερα 


Περιττό να σας πω ότι τις κούτες μου θα τις βρήκε ο επόμενος ενοικιαστής γιατί δε κατέβηκα ποτέ ξανά στην αποθήκη του υπόγειου. 


ΞΕΤΥΛΙΞΤΕ ΤΗ ΜΑΓΕΙΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ

ΔΩΡΑ ΠΙΟ ΕΥΚΟΛΑ ΑΠΟ ΠΟΤΕ


Our Horror Stories: Ευχαριστούμε τη φίλη μας Κατερίνα για την ιστορία που μας έστειλε.


Amazfit T-Rex Army Green SmartWatch ΜΟΝΟ €99.90



Διαβάστε επίσης:

Το άλλο μου εγώ

Παρουσία ή Παραίσθηση; 


Huawei Watch 3 GT3 Men ΚΑΙ ΔΩΡΟ




 Σας αρέσουν οι ιστορίες που διαβάζετε; Θέλετε να βοηθήσετε την προσπάθειά μας; Κάντε μια δωρεά μέσω paypal με ένα κλικ εδώ

Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com ή στη σελίδα μας στο facebook για να την δημοσιεύσουμε.

 




0

Ο παρατηρητής


Η οικογένεια μετακομίζει στο καινούργιο της σπίτι, σε μια από τις πιο ήσυχες πόλεις της Αμερικής. Σε μια από τις πιο ασφαλείς γειτονιές. Ένα όμως γράμμα θα αλλάξει τη ζωή τους. Θα φέρει το τρόμο στην οικογένεια. Η αστυνομία θα κληθεί να λύσει το μυστήριο. Οι απειλές όμως θα συνεχιστούν.


ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ

Τηλεόραση Hitachi LED 55" 4K ΜΟΝΟ 379 

(δες περισσότερες λεπτομέρειες πριν τελειώσει η προσφορά εδώ)


Ποιος είναι ο παρατηρητής;

Πως μαθαίνει πληροφορίες για την οικογένεια;

Τι είχε συμβεί στην προηγούμενη οικογένεια που έμενε στο σπίτι;

Τι μυστικά κρύβει το σπίτι;

Τι αφορούσαν οι απειλές για τα παιδιά;

Ποιο θα είναι το τέλος της ιστορίας;

Δείτε το βίντεο που ακολουθεί:



ΑΠΙΣΤΕΥΤΕΣ ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ BLACK FRIDAY ΣΕ ΚΙΝΗΤΑ

ΔΕΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ


Δείτε επίσης:

Κουτιά και κατάρες

John Titor, o "χρονοταξιδιώτης"


ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ ΣΕ ΕΠΙΤΡΑΠΕΖΙΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ


 Σας αρέσουν οι ιστορίες που διαβάζετε; Θέλετε να βοηθήσετε την προσπάθειά μας; Κάντε μια δωρεά μέσω paypal με ένα κλικ εδώ

Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com ή στη σελίδα μας στο facebook για να την δημοσιεύσουμε.

1

Το μέλλον (Μέρος 2ο)

 


Σας είχα αναφέρει για τα περίεργα περιστατικά που ζούσα μέσα στο σπίτι μου, αφού μου είχαν ρίξει τα χαρτιά για να μου πουν το μέλλον.

Our Horror Stories: Διαβάστε την αρχική ιστορία της φίλης μας κάνοντας κλικ εδώ

Ο φόβος με κυρίευε όταν επέστρεφα στο σπίτι. Έτσι αποφάσισα να ακολουθήσω τη συμβουλή μιας θείας μου και φώναξα ένα παππά να κάνει ευχέλαιο στο σπίτι. Πράγματι ήρθε αλλά δεν είχε κανένα αποτέλεσμα. Ίσως χειροτέρεψε η κατάσταση.

Το ίδιο βράδυ, ενώ κοιμόμουν ξύπνησα πάλι από θορύβους που άκουγα από το σαλόνι. Σηκώθηκα και πήγα να δω τι γινόταν. Βρήκα όλες τις γλάστρες πεσμένες στο πάτωμα και τα χώματα στα πλακάκια. Το επόμενο πρωί, όταν ξύπνησα, βρήκα στα σεντόνια μου χώματα. Θα τα είχα πατήσει το βράδυ σκέφτηκα, καθώς προσπαθούσα να βάλω τις γλάστρες στη θέση τους και δε θα το κατάλαβα. 

Το μεσημέρι είπα στη κολλητή μου όλα όσα είχαν γίνει το προηγούμενο βράδυ. Τις είχα εκφράσει τις ανησυχίες μου και τις σκέψεις μου ότι όλα αυτά που περνούσα, ίσως οφείλονταν στην γνωστή της που μας είχε ρίξει τα χαρτιά. Η ίδια δε το πίστευε αυτό γιατί δεν είχε συμβεί τίποτα σε εκείνη. Έτσι πρότεινε να βάλω κάμερες στο σπίτι για να καταγράψω όλα όσα γινόταν τα βράδια.

Έτσι κι έκανα. Τοποθέτησα από μία κάμερα σε κάθε δωμάτιο. Το βράδυ δυσκολεύτηκα να κοιμηθώ, καθώς σκεφτόμουν τι θα έβλεπα στις κάμερες. Ευτυχώς δε με ξύπνησε τίποτα εκείνο το βράδυ. Ίσως τα παραφυσικά φαινόμενα σταμάτησαν, σκέφτηκα. 


Huawei MediaPad T3 -50€

Για λίγες ώρες ακόμη


Όταν όμως πήγα στη κουζίνα βρήκα όλα τα ντουλάπια ανοιχτά και τα πράγματα πεταμένα και σπασμένα στο πάτωμα!

Έτρεξα κατευθείαν στον υπολογιστή για να κοιτάξω τι είχαν καταγράψει οι κάμερες. Έτρεμα στην ιδέα στο τι θα αντικρίσω. Έτσι πήρα τηλέφωνο την κολλητή μου και της ζήτησα να έρθει να δούμε το βίντεο μαζί.

Όταν ήρθε βάλαμε την καταγραφή να παίζει. Πραγματικά πάγωσα από αυτό που είδα. 

Είδαμε στις κάμερες ότι, αρκετά αργότερα από την ώρα που ξάπλωσα, σηκώθηκα από το κρεβάτι και σχεδόν σαν υπνοβάτης, πήγα στην κουζίνα, άρχισα να ανοίγω τα ντουλάπια και να πετάω κάτω ποτήρια, πιάτα και ότι άλλο υπήρχε μέσα σε αυτά. Στη συνέχεια πήγα στο κρεβάτι, ξάπλωσα και κοιμήθηκα σα να μη συνέβη τίποτα. Κοιταζόμουν με τη κολλητή μου χωρίς να λέμε τίποτα. Τελικά μου είπε διστακτικά: "Ίσως υπνοβατείς".

Τις επόμενες μέρες έβλεπα στις καταγραφές να σηκώνομαι από το κρεβάτι και να κάνω διάφορα, τα οποία δε θυμόμουν το επόμενο πρωινό. Αλλά το χειρότερο είναι ότι αυτό συμβαίνει και στον ξύπνιο μου. Μια μέρα με είδα στις κάμερες, ενώ έπλενα τα πιάτα στη κουζίνα, να σηκώνομαι και να φεύγω, χωρίς να έχω συναίσθηση για το τι κάνω, να πηγαίνω στην εξώπορτα, να την ανοίγω και να επιστρέφω στην κουζίνα αφήνοντας την εξώπορτα ανοιχτή. Και ναι, δε θυμόμουν τίποτα από αυτά.


Samsung Galaxy A12 N 64GB Dual Sim ΜΟΝΟ 159 €



Η κολλητή μου επιμένει ότι πρέπει να με δει γιατρός. Εγώ πιστεύω όμως ότι δε μπορεί να με βοηθήσει κανένας γιατρός. Πιστεύω πια ότι κάποιο κακόβουλο πνεύμα έχει προσκολληθεί πάνω μου και προσπαθεί να πάρει τον έλεγχο. Και για όλα αυτά φταίει η γνωστή της κολλητής μου που μας έριξε τα χαρτιά.

Δε ξέρω τι να κάνω όμως. Που να απευθυνθώ; Να πάω και να ζητήσω εξηγήσεις από την γυναίκα που μας έριξε τα χαρτιά;

Our Horror Stories: Ευχαριστούμε τη φίλη μας Λία για την ιστορία που μας έστειλε.

Διαβάστε επίσης:

Η αδερφή μου η Νάντια

Το ίδρυμα 


 Σας αρέσουν οι ιστορίες που διαβάζετε; Θέλετε να βοηθήσετε την προσπάθειά μας; Κάντε μια δωρεά μέσω paypal με ένα κλικ εδώ

Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com ή στη σελίδα μας στο facebook για να την δημοσιεύσουμε.



3

Η ανθρωποθυσία

 


Την ιστορία που θα σας διηγηθώ, μας την έλεγε ο θείος μας όταν είμασταν μικρά. Μας έλεγε με κάθε ευκαιρία πόσο είχε μπλέξει, πόσο κοντά είχε φτάσει στην καταστροφή και στο θάνατο, για να αποφύγουμε τα λάθη του και να μην πέσουμε στις παγίδες που είχε πέσει αυτός.

Τον θείο μου πάντα τον θυμάμαι σα μια σκοτεινή φιγούρα, περίεργο, διαφορετικό. Από το ντύσιμό του μέχρι τη συμπεριφορά του. Όταν μεγαλώσαμε και κατάφερε κι ο ίδιος να ξεμπλέξει από τις "κακές" παρέες, τότε άρχισε να μας διηγείται ιστορίες από τη ζωή του και έτσι συνειδητοποίησα πόσο σκοτάδι μπορεί να περιβάλει έναν άνθρωπο, αν διαλέξει αυτό το μονοπάτι.

Από την εφηβεία, λόγω οικογενειακών προβλημάτων και από αντίδραση, έμπλεξε με τα ναρκωτικά. Κι σα να μην έφτανε αυτό, η παρέα από την οποία γνώρισε τον "λευκό θάνατο", εκτός από τη κάνναβη, την κοκαΐνη και την ηρωίνη, ήταν μπλεγμένη και με το σατανισμό.

Μου έχουν μείνει βαθιά χαραγμένες στο μυαλό οι ιστορίες φρίκης που μου έχει πει. Επικλήσεις  πνευμάτων, δαιμόνων, σατανιστικές τελετές, όργια, ναρκωτικά. Ιστορίες που θα μπορούσα να αναφέρω κάποια άλλη στιγμή. Γιατί η ιστορία που πρόκειται να σας περιγράψω τώρα, ξεπερνάει κάθε αποκρουστική φαντασία. 

Σύμφωνα με το θείο μου, μέσα τους είχαν χάσει κάθε ανθρώπινο συναίσθημα με τα ναρκωτικά και το σατανισμό που είχαν μπλέξει. Κάθε μέρα κυλούσαν όλο και πιο βαθιά στο σκοτάδι, όλο και πιο βαθιά μέσα στη κόλαση.

Οι τελετές και οι επικλήσεις δαιμόνων κατέληξαν σε θυσίες ζώων και οι θυσίες ζώων σε αυτό που θα σας πω αμέσως τώρα:

Όταν όλα όσα σας ανέφερα δε τους κάλυπταν για να γεμίσουν το σκοτάδι τότε στράφηκαν σε κάτι πιο σατανικό. Αποφάσισαν ότι είχε έρθει η στιγμή να κάνουν ανθρωποθυσία και να γνωρίσουν τον ίδιο το διάβολο.

Το μόνο που είχαν να κάνουν ήταν να διαλέξουν το θύμα τους. Και αυτό έκαναν. Μια κοπέλα από την παρέα τους πρότεινε ένα 10χρονο κοριτσάκι που ήξερε στη γειτονιά της. Είχε παρατηρήσει ότι κάθε Κυριακή μετά την εκκλησία πήγαινε στη παιδική χαρά που είχε στο πάρκο με τη παρέα της. Πίστευε ότι τότε θα ήταν η κατάλληλη στιγμή να αρπάξουν το κοριτσάκι και να το προσφέρουν στο σατανά.

Τις επόμενες 3 εβδομάδες, όλοι από τη παρέα του - ένας ένας εναλλάξ- παρακολουθούσαν τις συνήθειες του 10χρονου κοριτσιού. Κρυμμένοι στις σκιές έβλεπαν πως περνούσε τις μέρες της και κυρίως τις Κυριακές της και προσπαθούσαν να αποφασίσουν ποια θα ήταν η κατάλληλη στιγμή για να το απαγάγουν.

Την 3η εβδομάδα είχαν καταλήξει. Την επόμενη Κυριακή, όταν το κοριτσάκι θα πήγαινε στο πάρκο μετά την εκκλησία, μια κοπέλα από την παρέα του θείου μου θα την πλησίαζε και θα την απομάκρυνε από την παρέα της. Θα την παρέσυρε στο πίσω μέρος του πάρκου, όπου ο θείος μου μαζί με άλλον ένα θα την άρπαζαν και θα την πετούσαν αμέσως μέσα στο αυτοκίνητό τους. Εκεί με άλλους δύο θα την έδεναν και θα την φίμωναν, στην ανάγκη θα την αναισθητοποιούσαν, ώστε να την μεταφέρουν στην αποθήκη που θα πραγματοποιούσαν την ανθρωποθυσία το ίδιο βράδυ.

Έτσι κι έγινε. 

Την Κυριακή του Απριλίου 1987 (δε θυμάμαι την ημερομηνία) στήθηκαν έξω από το σπίτι του κοριτσιού και το παρακολούθησαν που πήγε με τους γονείς του στην εκκλησία. Μετά τη λειτουργία οι γονείς του το άφησαν με τη παρέα του να πάει στο πάρκο να παίξει, όπως ακριβώς συνήθιζε να κάνει κάθε Κυριακή.

Μετά από λίγο, μια κοπέλα από τη παρέα του θείου μου τη πλησίασε και τη ρώτησε οδηγίες για το πως θα πάει σε ένα κατάστημα, που ήταν πολύ κοντά στο σπίτι του κοριτσιού.

Το κοριτσάκι ανυποψίαστο προσφέρθηκε να την βοηθήσει και στη προσπάθεια να της δείξει το δρόμο, απομακρύνθηκε από τη παρέα της. Είχε πέσει στη παγίδα τους. Είχε φτάσει στο σημείο που ήθελε ο θείος μου. Είχε πλησιάσει δίπλα στο αυτοκίνητό τους και ήταν έτοιμοι να την αρπάξουν. Το 10χρονο κοριτσάκι δε μπορούσε να φανταστεί τι θα ακολουθούσε.

Ο θείος μου και άλλος ένας την άρπαξαν και την πέταξαν μέσα στο αμάξι. Πριν προλάβει να αντιδράσει άλλοι δύο την ακινητοποίησαν και τις έκλισαν το στόμα. Το αυτοκίνητο ξεκίνησε και άρχισε να απομακρύνεται από το πάρκο. Κανείς δεν είχε προσέξει τίποτα.

Το κοριτσάκι προσπάθησε να αντιδράσει και τότε ένας από την παρέα το χτύπησε άσχημα και λιποθύμησε. Φοβήθηκαν μήπως το είχαν σκοτώσει πριν την τελετή. Αυτό μόνο τους ένοιαζε. Ευτυχώς γι' αυτούς το κοριτσάκι είχε χάσει απλά τις αισθήσεις του.

Έφτασαν σε μια εγκαταλειμμένη αποθήκη έξω από τη πόλη, που χρησιμοποιούσαν για τις τελετές τους. Έδεσαν και φίμωσαν το κοριτσάκι σε μια γωνιά. Ένας από την παρέα έμενε πάντα να το προσέχει και οι υπόλοιποι προετοίμαζαν τα πάντα για την θυσία. Το τέλος του κοριτσιού απείχε μόλις κάποιες ώρες.

Ο θείος μου θυμάται ότι το κοριτσάκι δεν αντιδρούσε καθόλου. Δε ξαναπροσπάθησε να ξεφύγει. Ήταν σίγουρος πως το είχε κυριεύσει ο σατανάς για να το κάνει δικό του. Οι ίδιοι αισθανόταν λες και βρισκόταν σε έκσταση. Ανυπομονούσαν να έρθει η κατάλληλη στιγμή.

Το απόγευμα έμεινε πάλι μόνο ένας με το κοριτσάκι στην αποθήκη και οι υπόλοιποι πήγαν να φέρουν φαγητό. Η τελετή θα ξεκινούσε στις 23:30 και η θυσία θα γινόταν στις 12 τα μεσάνυκτα ακριβώς.

Όταν γύρισε ο θείος μου και η παρέα με το φαγητό, προσπάθησαν χωρίς επιτυχία να βρουν τον φίλο τους που είχε μείνει πίσω να προσέχει το κοριτσάκι.

Είχε βραδιάσει ήδη και καθώς κάποιοι άναβαν τα κεριά που είχαν τοποθετήσει στο χώρο, οι υπόλοιποι με τους φακούς έψαχναν το φίλο τους, όταν άκουσαν το θείο μου να φωνάζει: "Δεν είναι εδώ το μπάσταρδο! Το κορίτσι δεν είναι εδώ!".

Έτρεξαν όλοι στο σημείο που την είχαν δεμένη. Δε βρήκαν κανένα. Απορούσαν τι έγινε όσο έλλειπαν. Σκέφτηκαν ότι,  ο φίλος τους που έμεινε πίσω μαζί με το κοριτσάκι, ίσως την είχε μεταφέρει για κάποιο λόγο σε κάποιο άλλο σημείο. 

Τότε όμως μια από την παρέα του θείου μου ένοιωσε να πέφτει πάνω της κάτι υγρό, σα βροχή και σήκωσε το φακό της στο ταβάνι για να δουν όλοι τον φίλο τους κρεμασμένο με κομμένο το λαιμό του!

Δε μπορούσαν να καταλάβουν τι συνέβη! Κοιτάχτηκαν μεταξύ τους όταν ένας δυνατός αέρας έσβησε όλα τα αναμμένα κεριά και έκλεισε τη πόρτα της αποθήκης. Ο θείος μου έτρεξε να ανοίξει την πόρτα χωρίς επιτυχία. Είχε μαγκώσει. Όσο κι αν το προσπάθησαν δε κατάφεραν να την ανοίξουν.

Τότε, όπως όλοι ορκίζονταν, άρχισαν να ακούνε το γέλιο του μικρού κοριτσιού που είχαν απαγάγει. Αλλά δε το έβλεπαν πουθενά. Παρόλο που η πόρτα και τα παράθυρα ήταν κλειστά, ένας δυνατός αέρας σήκωνε τη σκόνη μέσα στην αποθήκη. 

Ξαφνικά μια κοπέλα από την παρέα σηκώθηκε στον αέρα, σα να πετούσε, και χτύπησε στον τοίχο σαν μια αόρατη δύναμη να την πέταξε προς τα εκεί. Το χτύπημα ήταν πολύ δυνατό και το αίμα που έμεινε στο τοίχο μαρτυρούσε πως ίσως ήταν και θανατηφόρο.

Ο θείος μου έτρεξε προς την απέναντι πλευρά, για να προσπαθήσει να ανοίξει ένα παράθυρο και να φύγει. Τότε όμως μπροστά του εμφανίστηκε το 10χρονο κοριτσάκι, ατάραχο, ανέκφραστο. Ο θείος μου κοντοστάθηκε, σα κάτι να φοβήθηκε, όταν δε φοβόταν να αντικρίσει τον ίδιο τον διάβολο.

Δύο φίλοι του είδαν το κοριτσάκι και έτρεξαν να το πιάσουν. Πριν το πλησιάσουν όμως γονάτισαν και έπεσαν στο έδαφος από φρικτούς πόνους. Αίμα έβγαινε από τα μάτια, τη μύτη και το στόμα τους. Δε κατάφεραν ποτέ να πλησιάσουν το κοριτσάκι, το οποίο συνέχιζε να κοιτάει ατάραχο το θείο μου στα μάτια.

Ο θείος μου έτρεξε και πάλι προς την πόρτα. Δίπλα του έτρεξε για να ξεφύγει η δεύτερη κοπέλα της παρέας. Όμως έπεσε κάτω  σαν κάτι αόρατο να την άρπαξε από το πόδι. Ο θείος μου πήγε να την σηκώσει αλλά κάτι την τράβηξε δίπλα στο κοριτσάκι, που άρχισε να κινείται προς τα πίσω και να χάνεται στο σκοτάδι μαζί με τη κοπέλα.

Ο θείος μου μη μπορώντας να ανοίξει τη πόρτα, προσπαθούσε με το φακό να διακρίνει που είναι το κοριτσάκι και τι απέγινε η φίλη του. Τότε ένιωσε όλο το χώρο να δονείται!  

Μια αόρατη δύναμη τον άρπαξε από το πόδι και τον τράβηξε κι αυτόν στο σκοτάδι. Κατέληξε δίπλα στη φίλη του, που ήταν ξαπλωμένη στο πάτωμα. Όταν προσπάθησε να την σηκώσει διέκρινε πως η φίλη του δεν είχε πλέον τα μάτια της!

Ο θείος μου άρχισε να καλεί διάφορους δαίμονες να τον βοηθήσουν για να ακούσει εκείνη τη στιγμή το κοροϊδευτικό γέλιου του κοριτσιού, που ξαφνικά εμφανίστηκε μπροστά του και άρχισε να τον πλησιάζει.

Ο θείος μου προσπάθησε να το χτυπήσει, αλλά χωρίς επιτυχία. Κάτι ρουφούσε όλη την ενέργειά του, όλη του τη ζωή από μέσα του.

Έπεσε στα γόνατα νιώθοντας φρικτούς πόνους σε όλο του το κορμί. Το κοριτσάκι τον πλησίασε και έχωσε το χέρι του μέσα στην καρδιά του! Ο θείος μου ορκίζεται ότι ένιωσε το χέρι του κοριτσιού να πιάνει τη καρδιά του! Ένιωσε το μάτια του να μαυρίζουν, να χάνει τη ζωή. Το τελευταίο πράγμα που θυμάται είναι το κοριτσάκι να χαμογελάει και όλα να σβήνουν γύρω του... 


ΘΕΛΕΙΣ ΤΟ APPLE iPad ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΤΙΜΗ - ΔΕΣ ΤΗΝ ΤΩΡΑ ΕΔΩ


Θυμάται ότι ένιωσε τον εαυτό του να καίγεται μέσα στις φωτιές. Το σώμα του να πονάει αφάνταστα. Και να πέφτει συνέχεια στο κενό. Ξανά και ξανά. Μέχρι που άνοιξε τα μάτια του. 

Δε μπορούσε να καταλάβει πόση ώρα είχε περάσει. Βρέθηκε ξαπλωμένος στην αποθήκη δίπλα στη παρέα του. Παρόλο που τους είχε δει όλους να πεθαίνουν ήταν ζωντανοί. Και το κοριτσάκι πουθενά. 

Ποτέ δεν εξήγησαν τι συνέβη. Την επόμενη μέρα πέρασαν έξω από το σπίτι του κοριτσιού για να δουν αν είχε επιστρέψει εκεί, αν είχε καταλάβει κανείς τι είχε συμβεί.

Καθώς ήταν έξω από το σπίτι, κάπως κρυμμένοι, το κοριτσάκι πλησίασε το παράθυρο, άνοιξε την κουρτίνα και τους κοίταξε, σαν να ήξερε ότι ήταν όλοι εκεί. 

Τους χαμογέλασε κι αυτοί ένιωσαν μέσα τους τον τρόμο να τους κυριεύει. 


ΘΕΛΕΙΣ ΤΟΝ ΤΕΛΕΙΟ ΗΧΟ; ΘΕΛΕΙΣ ΤΙΣ ΤΕΛΕΙΕΣ ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ! ΔΕΣ ΤΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΕΔΩ


Our Horror Stories: Ευχαριστούμε τον φίλο μας Δημήτρη για την ιστορία που μας έστειλε.


STYLE SUMMER GUIDE ΑΠΟ 9,90 


Διαβάστε επίσης:

Μαύρη ενέργεια

Το σημάδι του διαβόλου



 Σας αρέσουν οι ιστορίες που διαβάζετε; Θέλετε να βοηθήσετε την προσπάθειά μας; Κάντε μια δωρεά μέσω paypal με ένα κλικ εδώ

Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com ή στη σελίδα μας στο facebook για να την δημοσιεύσουμε.