SlideShow

  • alt
1

Σκιωδης Τρόμος



Γεια σας! 

Θα ήθελα να σας διηγηθώ την ιστορία που έζησα πριν λίγες μέρες ...

Λοιπόν, ένα βράδυ ήμουν μόνη μου στο σπίτι και έβλεπα τηλεόραση. Κάποια στιγμή, πήγα στην κουζίνα και είδα μια σκιά δίπλα από το ψυγείο! Δεν έδωσα σημασία, νόμισα ότι απλά μου φάνηκε πως είδα κάτι.  Όμως άρχισε να με κυριεύει ο τρόμος όταν είδα την ίδια σκιά στο σαλόνι!

Φοβήθηκα πάρα πολύ! Η μάνα μου θα αργούσε πολύ να γυρίσει από την δουλειά κι έτσι σκέφτηκα να βγω λίγο στο μπαλκόνι για να πάρω λίγο καθαρό αέρα. Όμως ήταν άσχημη ιδέα τελικά γιατί η σκιά εμφανίστηκε πάλι μπροστά μου δεν ήξερα τι να κάνω!

Φοβόμουν τόσο πολύ που ήθελα να πεθάνω για να μην φοβάμαι! Μπήκα μέσα και αποφάσισα να κάτσω στο καναπέ και να κλείσω τα μάτια μου σφιχτά για να περιμένω την μάνα μου! Έτσι έκανα!

Μετά από μια ώρα ήρθε η μάνα μου αλλά δεν της είπα τίποτα... Την σκιά δεν την ξανά είδα δεν ξέρω τι μπορεί να ήταν..
Εσείς τι λέτε;

Our Horror Story: Ευχαριστούμε τη φίλη μας Κατερίνα για την ιστορία που μας έστειλε!

Διαβάστε επίσης:



Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com  για να την δημοσιεύσουμε.
1

Οι εφιάλτες


Καλησπέρα, αποφάσισα να σας στείλω μια ιστορία. Ευχαριστώ για το χρόνο σας, και ελπίζω να σας αρέσει έστω και λίγο.

Η ιστορία μου ξεκίνησε αρκετά χρόνια πριν, όταν ήμουν ακόμη μικρή. Εγώ και η αδερφή μου περνούσαμε τα σαββατοκύριακα με τη θεία του μπαμπά μου. Αυτή δεν ήταν υπερβολικά θρησκόληπτη, αλλά κάθε Κυριακή πρωί μας έπαιρνε μαζί της στην εκκλησία. Θυμάμαι ότι περνούσαμε αρκετά ευχάριστα μαζί της, μέχρι τα απογεύματα της Κυριακής που ερχόταν ο μπαμπάς να μας πάρει πίσω στο σπίτι.

Εγώ όμως σχεδόν κάθε Κυριακή βράδυ που πήγαινα για ύπνο, έβλεπα τον ίδιο εφιάλτη: ότι βρισκόμουν στην εκκλησία με τη θεία και την αδερφή μου, όπως στην πραγματικότητα, και μόλις ανάβαμε τα κεριά μας, περνούσε πολύ γρήγορα από πάνω μας μια πύρινη μπάλα, έβγαζε ένα ανατριχιαστικό γέλιο και έσβηνε τα κεριά.

Φυσικά εγώ φοβόμουν πολύ, κάποιες φορές κοιμόμουν με τους γονείς ή μου άναβαν ένα μικρό φως στο δωμάτιο για να μπορέσω να κοιμηθώ.

Αυτά συνέβαιναν για μερικά χρόνια, μέχρι που γύρω στα 11-12 οι γονείς μας άφηναν πλέον να μείνουμε μόνες στο σπίτι, οπότε δε χρειαζόταν να πηγαίνουμε πλέον στη θεία του μπαμπά ή στην εκκλησία. Εκείνη περίπου την εποχή σταμάτησα να βλέπω τον συγκεκριμένο εφιάλτη, αν και ακόμη και τώρα κοιμάμαι πάντα με φως στο δωμάτιο.

Αρκετά χρόνια αργότερα, όταν ήμουν 17 χρονών, η θεία πέθανε από ανακοπή, ήταν αρκετά μεγάλη σε ηλικία. Ήμασταν όλοι πολύ στεναχωρημένοι γιατί την αγαπούσαμε πολύ. Η κηδεία έγινε την επόμενη μέρα, στην ίδια εκκλησία που πηγαίναμε όταν ήμασταν παιδιά. Και το ίδιο βράδυ ο εφιάλτης μου επέστρεψε. Είχα ξεχάσει πόσο αληθινός φαίνονταν τότε, και όντας μεγαλύτερη άρχισα να πιστεύω ότι κάτι δεν πάει καλά. Αυτή τη φορά η πύρινη μπάλα είχε πρόσωπο, παραμορφωμένο και ένα τεράστιο στόμα με δόντια. Ευτυχώς το όνειρο δεν επαναλήφθηκε τα επόμενα βράδια, και μετά από καιρό ξεχάστηκε και πάλι.

Στα 23 πήρα το πτυχίο μου στην Θεολογία, αν και δεν ήταν αυτό που ήθελα να σπουδάσω, αλλά για προσωπικούς λόγους δεν έγραψα αρκετά καλά για άλλη σχολή κοντά στο σπίτι μου. Άρχισα μεταπτυχιακό στη κοινωνιολογία και ποιμαντική και παράλληλα δούλευα μερική απασχόληση σε κοινωνικό έργο και εράνους σε διάφορες εκκλησίες στην πόλη.

Όταν έτυχε να ξαναεπισκεφτώ την εκκλησία που μας πήγαινε η θεία, ξαναθυμήθηκα τον εφιάλτη που έβλεπα. Φοβόμουν να μπω. Είχα αρχίσει να πιστεύω ότι φταίει το μέρος, αν και δε μπορούσα να εξηγήσω γιατί μια εκκλησία θα μπορούσε να προκαλέσει τόσο τρομακτικούς εφιάλτες και τι μπορεί να σήμαιναν.

Τελικά μπήκα από την πλαϊνή είσοδο, όπου βρίσκονται τα γραφεία και οι αποθήκες με τις δωρεές κλπ. Μαζί με άλλες δύο, μεγαλύτερες στην ηλικία, κυρίες τακτοποιήσαμε τα χαρτιά και τα αντικείμενα προς δωρεά σε φτωχές οικογένειες. Όλη την ώρα ένιωθα άβολα και μία δυσφορία, σε σημείο να αναπνέω πλέον με δυσκολία. Οι δύο κυρίες με κοιτούσαν περίεργα όσο περνούσε η ώρα. Όταν ήταν να φύγουμε επιτέλους και ήμουν μπροστά στην πόρτα, η μία από τις δύο μου είπε, "Ήμασταν τρεις και μείναμε δύο".

"Η θεία σου είπε ότι θα ερχόσουν. Σε περιμέναμε να πάρεις τη θέση της", απάντησε η άλλη.

Ήδη τρομαγμένη όπως ήμουν, απλά χαιρέτισα και βγήκα έξω βιαστικά. Πριν κλείσω πίσω μου την πόρτα, μου φάνηκε πως είδα τις σκιές τους στον τοίχο να μακραίνουν αφύσικα.

Έχει περάσει αρκετός καιρός από εκείνη τη μέρα και συχνά ξυπνάω ταραγμένη από τον ίδιο εφιάλτη. Μόνο που τώρα εκτός από την πύρινη μπάλα, στέκονται δίπλα και δύο ψηλές σκιές, πιο μαύρες από το σκοτάδι και κάθε φόρα με πλησιάζουν όλο και πιο πολύ. Δεν έχω κοιμηθεί εδώ και τέσσερις μέρες, μιας και στο τελευταίο μου όνειρο οι σκιές με κρατούσαν σφιχτά από τους καρπούς. Φοβάμαι ότι την επόμενη φορά θα με πάρουν μαζί τους.

Our Horror Stories: Ευχαριστούμε τη φίλη μας Χριστίνα για την ιστορία που μας έστειλε.

Διαβάστε επίσης:





Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com  για να την δημοσιεύσουμε.



1

Η μαύρη οντότητα



Ήταν βράδυ χειμώνα. Έξω είχε πολύ κρύο και αποφάσισα να κάτσω μέσα στο σπίτι, παρόλο που η παρέα μου θα έβγαινε.

Σαν φοιτήτρια θα έπρεπε να γλεντάω, όπως μου έλεγαν, και όχι να κάθομαι μέσα. Κι όμως εκείνες τις μέρες ένιωθα κάπως μέσα στο σπίτι μου, λες και κάποιος με παρακολουθούσε.

Ξάπλωσα νωρίς, κατά τις 11, μιας και είχε χαλάσει και η τηλεόρασή μου και δεν είχα τι να κάνω. Χάζεψα λίγο στο κινητό, άναψα το φωτάκι από τον απορροφητήρα στην κουζίνα μου και πήγα για ύπνο στο δωμάτιό μου.

Κοιμήθηκα σχετικά γρήγορα, δεν ονειρευόμουν κάτι, ώσπου μια στιγμή μια οντότητα μαυροφορεμένη (ξεχώριζα μονό το χαμόγελό της) εμφανίστηκε στην σχισμή της μισάνοιχτης πόρτας μου και φώναζε το όνομά μου χαμογελώντας.

Φοβήθηκα, προσπαθούσα να φωνάξω αλλά δεν μπορούσα…. Η οντότητα έφυγε και πήγε στην κουζίνα.  Άνοιξε τα συρτάρια και άρχισε να ανακατεύει τα μαχαιροπίρουνα, ώσπου κατάφερα να ουρλιάξω και ξύπνησα.

Ήταν 6 παρά η ώρα.  Άνοιξα όλα τα φώτα του δωματίου και του σπιτιού και καθόμουν στο σαλόνι κοιτώντας γύρω γύρω. Για μέρες δεν μπορούσα να ησυχάσω, ούτε να κοιμηθώ μονή μου. 

Ακόμα παραμένει η απορία αν ήταν όντως οντότητα ή παιχνίδι του μυαλού μου.

Our Horror Stories: Ευχαριστούμε τη φίλη μας Ναυσικά για την ιστορία που μας έστειλε.

Διαβάστε επίσης:

Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com  για να την δημοσιεύσουμε.





0

Τα δύο όνειρα



Γεια σας. Είμαι ο Σάκης.

Θα ήθελα να σας πω για δυο όνειρα που είδα τελευταία και αν γίνετε να μου εξηγήσει κάποιος τι να σημαίνουν.

Στο πρώτο όνειρο είδα ότι βρισκόμουν σ ένα σπίτι από το οποίο μετακόμιζα. Υπήρχαν κι άλλα άτομα, τα οποία με βοήθησαν με τα πράγματα. Σε κάποια στιγμή εκεί που μιλούσαμε μεταξύ μας και με άτομα από την απέναντι πολυκατοικία κοντά στο μπαλκόνι, λέει κάποιος "να έρχεται η γριά". 

Εγώ γυρίζω να δω την γριά, με πιάνει μια τρομάρα πριν καν να την δω κι όταν την κοιτάζω αρχίζω να φωνάζω! Τότε πετάγομαι από τον ύπνο φωνάζοντας. 

Το παράξενο ήταν ότι η γριά δεν είχε το παραμικρό πάνω της που να με τρομάξει. Ήταν μια μικροκαμωμένη καλοντυμένη γριούλα.

Στο δεύτερο όνειρο, βλέπω ότι ενώ κοιμόμασταν, ακούμε την πόρτα να κλείνει, τη πόρτα της εισόδου δυνατά. Η γυναίκα μου ανασηκώνεται και μου φωνάζει να σηκωθώ γιατί κάποιος μπήκε στο σπίτι. Εγώ να μην μπορώ να σηκωθώ, σαν κάτι να με κρατούσε ξαπλωμένο. 

Μετά από πολύ προσπάθεια, κατάφερα να γυρίσω μόνο το κεφάλι και να δω μια γυναίκα στο τέλος του κρεβατιού!  Αρχίζω να φωνάζω και ξύπνησα φωνάζοντας. 

Η γυναικά μου να με ρωτά τι έπαθα κι εγώ να είμαι τρομαγμένος. Αυτή η γυναίκα απλά στεκόταν όρθια εκεί στην άκρη του κρεβατιού μου. Ήταν νεαρή από ότι κατάλαβα, φορούσε ένα μπλε ζακετάκι, άσπρο μπλουζάκι, ένα φόρεμα μέχρι το γόνατο και μαύρα μαλλιά ως την πλάτη. Το πρόσωπό της το κάλυπτε η σκιά του σκοταδιού, όπως και τα πόδια της επίσης, σαν να μην ήθελε να φανεί. Απλά στεκόταν εκεί. 

Και το μόνο γεγονός που με τρόμαξε ήταν ότι μπήκε στο σπίτι και δεν μπόρεσα να αντιδράσω, όχι η εμφάνισή της.

Τι να σημαίνουν αυτά τα δυο όνειρα δεν μπόρεσα να καταλάβω. Τα ερωτήματα που θέτω όταν τα σκέφτομαι είναι ποιες να είναι αυτές οι γυναίκες που με τρόμαξαν τόσο και τι ήθελαν από μένα.



Our Horror Stories: Ευχαριστούμε το φίλο μας Σάκη για την ιστορία που μας έστειλε.

Διαβάστε επίσης:




Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com  για να την δημοσιεύσουμε.

1

Ο Επισκέπτης



Το έχουμε πει χιλιάδες φορές!

Γιατί εξακολουθείτε να ανοίγετε τη πόρτα όταν "κάποιος" τη χτυπάει αργά το βράδυ;

Το έχω πάθει κι εγώ ο ίδιος (Διαβάστε την ιστορία μου κάνοντας κλικ εδώ). Ήταν ο λόγος που άρχισα να ασχολούμαι με το παραφυσικό.

Αισθάνομαι ότι είμαι τυχερός που μετά από αυτό το περιστατικό, είμαι ακόμη εδώ και μπορώ να μοιράζομαι ιστορίες μαζί σας.

Η φίλη της παρακάτω ιστορίας όμως θα σταθεί τυχερή; Η απάντηση στο βίντεο που ακολουθεί...




1

Κεφάλαιο Weirdo: Τρομακτικά μέρη στην Ελλάδα



Πόσες φορές έχεις τρομοκρατηθεί πραγματικά περνώντας από ένα σκοτεινό και υποχθόνιο μέρος;

Ποια είναι τα πιο τρομακτικά μέρη στην Ελλάδα; Στο  Weirdo παρουσιάζουμε μερικές από τις πιο τρομακτικές τοποθεσίες που βρίσκονται στην χώρα μας.


0

Καθρέφτης


Ο καθρέφτης πολλές φορές μπορεί να μας προκαλέσει το αίσθημα του φόβου. Πότε όμως γίνεται ακόμη πιο τρομακτικός; Όταν είναι καθρέφτης μιας ντουλάπας... 

Δείτε παρακάτω ένα τρομακτικό βίντεο που αποδεικνύει όλα τα παραπάνω...
Αλήθεια, γιατί όταν σας συμβαίνει κάτι παραφυσικό στο σπίτι σας δε το βάζετε στα πόδια;





Δείτε ακόμη:

Ο επιβάτης

Lady in Red





0

Κεφάλαιο Weirdo: Τα πιο τρομακτικά βίντεο του Youtube


Τι μπορεί να βρει κανείς μέσα στο youtube; Τα πάντα θα έλεγε κανείς. Ακόμη και βίντεο που δε θα μπορούσες να φανταστείς ότι θα μπορούσε κάποιος να ανεβάσει. Ή μήπως όχι; Μήπως είσαι από αυτούς που ψάχνεις να ανακαλύψεις ότι πιο περίεργο και τρομακτικό ζει εκεί μέσα;




Το weirdo θα σε βοηθήσει να βρεις μερικά από τα πιο περίεργα.





Παρακολούθησε ακόμη:

Φαντάσματα και απόκοσμοι ήχοι 

Μάθετε πολλά περισσότερα στο κανάλι weirdo στο youtube!







0

Η γριά με το κερί


Καλησπέρα σας και συγχαρητήρια για τη σελίδα σας! Οι ιστορίες σας, μας κρατάνε συντροφιά τα βράδια!

Εγώ μένω στη περιοχή Μετς.  Πολλές φορές με τη παρέα μου βγαίνουμε για περπάτημα τα βράδια στη περιοχή. Έτσι κάναμε και πριν 2 εβδομάδες. Ήμασταν 4 άτομα.

Ξεκινήσαμε θυμάμαι λίγο μετά τις 11 το βράδυ. Ανεβήκαμε προς το Ζάππειο, προχωρήσαμε προς το μνημείο του Λυσικράτη  και στρίψαμε προς την Ακρόπολη.






Στην διαδρομή καταλήξαμε να συζητάμε για το αγαπημένο μας θέμα! Τρομακτικές ιστορίες που είχαμε ακούσει ότι είχαν συμβεί στην Ελλάδα!

Θυμάμαι ότι περάσαμε το ναό του Ολυμπίου Διός και φτάσαμε στη διασταύρωση Λ. Βουλιαγμένης και Αρδυττού μετά τα μεσάνυχτα. Εκεί αποχαιρετιστήκαμε και πήρε ο καθένας το δρόμο για το σπίτι του.

Εγώ έπρεπε να περπατήσω την Αρδηττού μέχρι το Εθνικό Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης. 

Καθώς περνούσα όμως έξω από το Ναό της Αρτέμιδας στο Μετς άκουσα ένα περίεργο θόρυβο. Μια φωνή ηλικιωμένης γυναίκας να καταριέται!  

Γύρισα το κεφάλι μου στο μέρος που άκουγα τη φωνή. Τότε είδα μια ηλικιωμένη γυναίκα με ένα αναμμένο κερί στο χέρι, να πλησιάζει προς το μέρος μου φωνάζοντάς με πως είμαι καταραμένος! Με προειδοποίησε ότι όχι μόνο εγώ αλλά όλη η περιοχή είναι καταραμένη και πως πρέπει να επιστρέψουμε τα χώματα στους παλαιούς!

Κατευθείαν σκέφτηκα ότι τα έχει χαμένα η γριά. Φοβήθηκα μη μου επιτεθεί και άρχισα να περπατάω πιο γρήγορα. Τότε ήταν που σήκωσε το κερί προς το μέρος μου και με κοίταξε τόσο απόκοσμα, τόσο περίεργα, σα να μη με είχε δει πιο πριν!

Άρχισε να φωνάζει "Εσύ! Εσύ!" και να φτύνει.... Άρχισα να τρέχω εγώ όσο πιο γρήγορα μπορούσα. Με το που έφτασα στο σπίτι πήρα τηλέφωνο ένα από τη παρέα μου, που είχαμε βγει για περπάτημα. Του είπα ότι έπαθα με τη γριά με τη γριά. Ο φίλος μου δε μιλούσε...Τον ρώτησα αν με ακούει, αν καταλαβαίνει τι του λέω... Και τότε πήρα την πιο περίεργη απάντηση...

Ακριβώς ότι έπαθα εγώ έξω από το Ναό της Αρτέμιδας έπαθε κι αυτός στο κοντά στην εκκλησία Άγιοι Θεόδωροι! Μια γριά με ένα αναμμένο κερί άρχισε να του λέει τα ίδια!

Πήραμε τηλέφωνο τους άλλους δύο από τη παρέα! Μαντέψτε... Είδαν κι αυτοί την ίδια ηλικιωμένη γυναίκα με το αναμμένο κερί, την ίδια ώρα, σε διαφορετικά σημεία, πηγαίνοντας πίσω στο σπίτι τους.



kafetiera espresso 15bar primo cm6821e photo





Our Horror Stories: Ευχαριστούμε το φίλο μας Λάμπρο για την ιστορία που μας έστειλε.

Διαβάστε επίσης:



Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com  για να την δημοσιεύσουμε.

0

Νέο Κεφάλαιο: weirdo


Ένα νέο κεφάλαιο ανοίγει στο Our Horror Stories...

Όταν το παραφυσικό συναντά τη λογική...

Όταν ο τρόμος συναντά την επιστήμη...

Περισσότερα με τα πρωτοβρόχια...

Μπορούν να εξηγηθούν επιστημονικά τα Φαντάσματα και τα στοιχειωμένα σπίτια; 

Τι ρόλο παίζουν οι ήχοι χαμηλής συχνότητας στις εμφανίσεις φαντασμάτων;

 Πως χρησιμοποιούνται αυτές οι ηχητικές συχνότητες στον έλεγχο του Νου;


Διαβάστε επίσης:

Μετά από 20 χρόνια

Το κρεβάτι

Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com  για να την δημοσιεύσουμε.




0

Θέλεις να γίνουμε φίλοι;


Ένας άντρας. Ένα πάρκινγκ. Και μια φιλία...

"Ο Larry ποτέ δε βγαίνει να παίξει στο φως του ήλιου."

"Οι άλλοι τον κοροϊδεύουν γιατί δείχνει διαφορετικός."

"Το μόνο που θέλει ο Larry είναι ένας φίλος."

"Ο Larry ζει πίσω από ένα παράθυρο. Μπορεί και σε βλέπει πίσω από το τζάμι."

"Εσύ θέλεις να γίνεις φίλος του Larry;"

Προσοχή! Αν δεις το βίντεο δεν υπάρχει επιστροφή...

6

Το κρεβάτι


Τη δική μου ιστορία δεν ήξερα πως να την εξηγήσω. Τώρα δε ξέρω τι πρέπει να κάνω...

Μετακόμισα στο νέο διαμέρισμα πριν 6 μήνες περίπου. Κι από την πρώτη στιγμή άρχισαν τα προβλήματα. Όχι, όχι. Δεν είναι από αυτά τα προβλήματα που φαντάζεστε. Καμία σχέση με το παραφυσικό και το ανεξήγητο.

Ο προηγούμενος νοικάρης έφυγε από το σπίτι χωρίς να πει τίποτα. Εκτός από τα 4 ενοίκια που δεν είχε πληρώσει - κάτι που δε με αφορούσε βέβαια- είχε αφήσει απλήρωτους λογαριασμούς ρεύματος και νερού. Και έπρεπε εγώ να συνεννοηθώ με το σπιτονοικοκύρη πως θα πληρωθούν. Απλήρωτα κοινόχρηστα, χρωστούσε λεφτά στους γείτονες... γενικά ήταν ότι να ναι. Και φυσικά άφαντος! Το τηλέφωνό του απενεργοποιημένο... Τέλος πάντων... Το θέμα είναι ότι από την αρχή μου κάθισε στραβά η όλη κατάσταση.

Έλα όμως που την προηγούμενη εβδομάδα η κατάσταση χειροτέρεψε...

Εκείνο το βράδυ έπεσα νωρίς για ύπνο. Ήμουν πολύ κουρασμένος. Αποκοιμήθηκα σχεδόν αμέσως.

Ξαφνικά ξύπνησα από ένα παράξενο περιστατικό! Το κρεβάτι μου αναπήδησε 2-3 φορές! Και μετά άλλες 2! Πετάχτηκα όρθιος και άναψα το φως! Έγινε σεισμός σκέφτηκα. Η λάμπα όμως ήταν ακίνητη. Άνοιξα αμέσως το κινητό και έψαξα στο ίντερνετ αν έγινε σεισμός κοντά στην Αθήνα... Τίποτα... Δεν ήξερα τι να σκεφτώ...

Ξάπλωσα πάλι αλλά δε με έπαιρνε ο ύπνος. Έμεινα ξάγρυπνος μέχρι τα ξημερώματα. 

Οι επόμενες μέρες ήταν ήρεμες. Δεν έγινε τίποτα περίεργο. Προχτές όμως, όταν γύρισα στο σπίτι βρήκα στο τοίχο πάνω από το προσκέφαλο του κρεβατιού μου ένα σημάδι. Σαν να έχει λερωθεί ο τοίχος με κάρβουνο. Σα να έγραψε κάποιος το γράμμα Γ (με πολύ άσχημο γραφικό χαρακτήρα πάντως).

Να τονίσω ότι έχω αλλάξει τη κλειδαριά της εξώπορτας.

Το συζήτησα χτες με τη γειτόνισσα, που της χρωστάει λεφτά ο προηγούμενος νοικάρης, και γι΄ αυτό σας στέλνω την ιστορία μου.

Μου είπε λοιπόν η γειτόνισσα, ότι ο προηγούμενος που έμενε στο σπίτι μου ήταν πολύ περίεργος. Μιλούσε όλο για μαγεία, πνεύματα κτλ. Το περίεργο είναι πως όταν εξαφανίστηκε άφησε όλα τα πράγματά του στο διαμέρισμα και δε γύρισε ποτέ πίσω να τα πάρει...

Τι να σκεφτώ; Τι μπορεί να συμβαίνει; Και το πιο σημαντικό, τι πρέπει να κάνω;

Our Horror Stories: Ευχαριστούμε τον φίλο μας τον Τηλέμαχο για την ιστορία που μας έστειλε.






Διαβάστε επίσης:



Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com  για να την δημοσιεύσουμε.



0

Το ματάκι της πόρτας


Σε έχει πάρει ο ύπνος στο καναπέ και ξυπνάς από το χτύπημα της πόρτας. Κοιτάς να δεις ποιος είναι. Το θέαμα μοιάζει διασκεδαστικό. Είναι όμως; Πως από θύτης μπορεί να καταλήξεις το θύμα; Τι εκπλήξεις σου επιφυλάσσει η νύχτα; Πως μπορείς να ζωντανέψεις το χειρότερό σου εφιάλτη; Η αλήθεια είναι ότι δε μπορώ να σου απαντήσω στα παραπάνω ερωτήματα. Ένα πράγμα μόνο ξέρω: Πρόσεχε ποιον βάζεις μέσα στο σπίτι σου...



Δείτε επίσης:

Ακάλεστος επισκέπτης

Lady in Red

Games





0

Η φίλη μου


Δεν έχουμε καταλάβει ακόμη τι ακριβώς συνέβη εκείνο το βράδυ... Όλα είναι πολύ περίεργα. Ήταν η φαντασία μας; Ο φόβος; Ή μήπως κυκλοφορεί κάτι περίεργο εκεί έξω;

Χτες το βράδυ καθόμουν στο σπίτι μου και χάζευα βιντεάκια στο youtube.  Πρέπει να ήταν περασμένα μεσάνυχτα όταν χτύπησε το κινητό μου. Ήταν η φίλη μου η Μαρία. Τι να ήθελε τόσο αργά;

Απάντησα κι άρχισε να μιλάει γρήγορα, τρομαγμένα. Μιλούσε τόσο γρήγορα και τόσο μπερδεμένα που δε μπορούσα να καταλάβω τίποτα. Της είπα να ηρεμήσει πρώτα και να μου πει τι της συμβαίνει. Δε μπορούσε να ηρεμήσει. Η ανάσα της ήταν βαριά, ανάσαινε γρήγορα...

Τις είπα ότι δε καταλαβαίνω τίποτα και ζήτησα να μου πει πάλι από την αρχή τι έπαθε. Άρχισε να κλαίει. Ανησύχησα πάρα πολύ. Δε μπορούσα να καταλάβω τι έπαθε. Μπήκαν κλέφτες στο σπίτι της; Τράκαρε; Έπαθαν κάτι οι γονείς της; Το μυαλό μου πήγαινε στο κακό. 

Καθώς την είχα ακόμη στο τηλέφωνο, άρχισα να ντύνομαι για να πάω στο σπίτι της, να την δω από κοντά. Μένει αρκετά κοντά μου, στο Παγκράτι. Κάποια στιγμή επιτέλους σταμάτησε να κλαίει. Εγώ είχα ήδη ντυθεί. Πήρε μια βαθιά ανάσα και μου είπε αργά και καθαρά αυτή τη φορά: "βοήθησέ με, σε παρακαλώ".

"Τι έπαθες Μαρία;" τη ρώτησα.

Μου είπε ότι ήταν στο σπίτι. Έβλεπε μια ταινία. Είχε κλείσει τα φώτα και είχε απορροφηθεί στο θρίλερ που παρακολουθούσε όταν ένιωσε μια σκιά, μια κίνηση στη πόρτα της κουζίνας. Δεν έδωσε σημασία. Νόμιζε ότι ήταν από το φως της τηλεόρασης. Έτσι συνέχισε να βλέπει το θρίλερ.

Τότε ένας ήχος ακούστηκε από τη κουζίνα. Σα να κινήθηκε μια καρέκλα ή το τραπέζι. Σηκώθηκε από το καναπέ και έτρεξε να ανάψει το φως. Αυτό όμως δεν άνοιγε. 

Ακούστηκε και πάλι ένας θόρυβος στη κουζίνα. Και πάλι μια σκιά κινήθηκε μέσα στο σκοτάδι. Προσπαθούσε μάταια να ανάψει το φως. Η σκιά πλέον καθόταν στη πόρτα της κουζίνας και ήταν σα να τη κοιτούσε. Χωρίς να μπορεί να την διακρίνει καθαρά, ένιωθε πως την κοιτούσε. Ένιωθε το παγωμένο βλέμμα της σκιάς καρφωμένο πάνω της.

Άρχισε να την πλησιάζει. Είχε παγώσει από το φόβο. Δε μπορούσε να αντιδράσει.

Σε αυτό το σημείο άρχισε πάλι να κλαίει. Της είπα να ηρεμήσει και ότι είμαι έτοιμος να πάω στο σπίτι της.

"Μην πας" μου απάντησε.







Όταν η σκιά άρχισε να την πλησιάζει βρήκε την δύναμη και έφυγε τρέχοντας από το σπίτι της. Άρχισε να γυρνάει στους δρόμους στο Παγκράτι τρέχοντας, σε μια προσπάθεια να φύγει όσο πιο μακρυά μπορούσε από το σπίτι της.

Είχε φτάσει στην εκκλησία του Προφήτη Ηλία και πήγα με το αυτοκίνητό μου εκεί για να την μαζέψω. Όταν έφτασα έτρεξε κοντά μου και άρχισε να μου λέει και πάλι τι συνέβη.

Εγώ πίστεψα ότι ήταν στη φαντασία της όλα αυτά. Ότι επηρεάστηκε από την ταινία που έβλεπε και στη συνέχεια νόμισε ότι είδε σκιές και φαντάσματα. Ήταν κατηγορηματική. Ήταν σίγουρη πως κάτι ήταν μέσα στο σπίτι της.

Τότε εγώ της είπα ότι θα της αποδείξω πως κάνει λάθος. Έβαλα μπρος το αυτοκίνητο και ξεκίνησα για το σπίτι της. Θα μπαίναμε μαζί μέσα και θα κοιτούσαμε παντού. Αυτή αρνήθηκε. Δεν ήθελε με τίποτα να επιστρέψει και φώναζε να σταματήσω να φύγει. Δυστυχώς δεν την άκουσα.

Φτάσαμε έξω από το σπίτι της. Έβαλα το αυτοκίνητο πρόχειρα στη πιλοτή με τα αλάρμ αναμμένα και βγήκα έξω. Η Μαρία δεν κουνήθηκε από τη θέση της. Μου είπε ότι δεν υπήρχε περίπτωση να ξαναμπεί μέσα στο διαμέρισμά της. 

Αποφάσισα να ανέβω μόνος μου. Μου έδωσε τα κλειδιά και μπήκα μέσα. 

Προσπάθησα να ανάψω τα φώτα αλλά δεν λειτουργούσαν. Άναψα το φακό του κινητού και έψαξα να βρω το πίνακα με τις ασφάλειες. Κάποια θα είχε πέσει σκέφτηκα. Όμως όλα φαινόταν να είναι σωστά στη θέση τους.

Δοκίμασα και σε άλλα δωμάτια το φως αλλά τίποτα.  Κατευθύνθηκα προς το υπνοδωμάτιο όταν με την άκρη του ματιού μου έπιασα μια κίνηση. "Μαρία;" φώναξα, χωρίς να πάρω καμία απάντηση. 

Ξέρετε όλοι πως είναι όταν σε ένα σκοτεινό χώρο γεμάτο αντικείμενα χρησιμοποιείς φακό. Οι σκιές που δημιουργούνται μπορούν να ξεγελάσουν το μάτι σου. Έτσι φαντάστηκα κι εγώ ότι συνέβαινε. Ήταν σαν να κινούνταν οι σκιές με ένα δικό τους τρόπο.

Έριξα το φως του φακού στη κουζίνα. Τότε παρατήρησα κάτι πολύ περίεργο. Το φως δεν διαπερνούσε το σκοτάδι! Έμεινα εκεί, ακίνητος, προσπαθώντας να κάνω το φως του φακού να περάσει μέσα στο δωμάτιο της κουζίνας. Μάταια. 

Ξαφνικά είδα τη σκιά να κινείται! Έτσι μου φάνηκε! Σαν να έφυγε από τη πόρτα και να μπήκε πιο μέσα στο δωμάτιο. Το φως του φακού έφτασε επιτέλους στα ντουλάπια της κουζίνας και στο ψυγείο! Δεν ήξερα τι να κάνω. Από τη μία ήθελα να το βάλω στα πόδια κι από την άλλη ήμουν περίεργος να δω τι προκαλούσε αυτό το φαινόμενο. Έτσι αποφάσισα να μπω μέσα στη κουζίνα.

Άρχισα να πλησιάζω με αργά, προσεκτικά βήματα. Φοβόμουν είναι η αλήθεια μήπως πεταχτεί κάποιος ή στην ακόμη χειρότερη περίπτωση κάτι μέσα από τη κουζίνα. Είχα φτάσει σχεδόν στη πόρτα όταν άκουσα φωνές από κάτω. Ήταν η Μαρία που τσίριζε σα τρελή.

Πριν προλάβω να μπω στη κουζίνα έτρεξα αμέσως έξω από το διαμέρισμα για να κατέβω κάτω στη Μαρία. Τι είχε γίνει πάλι;

Την βρήκα έξω από το αυτοκίνητο τρομοκρατημένα να μου λέει "ήταν εδώ, ήταν εδώ"!

"Ποιος" ρώτησα εγώ για να μου απαντήσει: "αυτό το πράγμα που ήταν στο σπίτι μου".

Κατευθείαν μου ήρθε στο μυαλό η περίεργη μαύρη φιγούρα που είδα στη κουζίνα και που δε μπορούσε να τη διαπεράσει το φως του φακού. Δεν υπήρχε περίπτωση να ξαναμπώ εκεί μέσα σκέφτηκα και πρότεινα στη Μαρία να έρθει να κοιμηθεί στο σπίτι μου.

Όταν φτάσαμε στο σπίτι εγώ κάθισα στο καναπέ και άναψα ένα τσιγάρο για να επεξεργαστώ όλα αυτά που έγιναν. Η Μαρία μπήκε στο μπάνιο.

Καθώς κάπνιζα βυθισμένος στις σκέψεις μου έπιασα με την άκρη του ματιού μου τη Μαρία να με πλησιάζει. Χωρίς να την κοιτάξω τη ρώτησα αν ηρέμησε λίγο. Δεν πήρα απάντηση.

"Όλα καλά;" ξαναρώτησα και γύρισα το βλέμμα μου προς το μέρος της. Μόνο που δεν ήταν κανείς εκεί! Η Μαρία ήταν ακόμη στο μπάνιο!!!!

Δεν της είπα τίποτα. Κοιμηθήκαμε το βράδυ και την άλλη μέρα έφυγε στους γονείς της στη Θεσσαλονίκη. 





Το επόμενο βράδυ όταν γύρισα στο σπίτι βρήκα την πόρτα του ψυγείου μου ανοιχτή. Την άφησα καταλάθος εγώ έτσι; Δε ξέρω. Το καλό είναι ότι δεν έχω παρατηρήσει άλλα περίεργα φαινόμενα στο σπίτι μου από τότε.

Our Horror Stories: Ευχαριστούμε το φίλο μας Γιώργο για την ιστορία που μας έστειλε.

Διαβάστε επίσης: