Ο αδελφός της Δανάης

Η Άννα μετακομίζει με την οικογένεια της σε μια κωμόπολη. Είναι μαθήτρια λυκείου και προσπαθεί να προσαρμοστεί και να πιάσει καινούριες φιλίες. Τελικά γνωρίζει μια κοπελίτσα, την Δανάη, με την οποία αρχίζει να κάνει πολύ παρέα.

Η Άννα αισθάνεται χαρούμενη που επιτέλους αποκτά πρόσωπα στο φιλικό τομέα και έτσι δεν θα νιώθει μόνη.  Ένα βράδυ ενώ ήταν οι 2 τους έξω για ποτό σε ένα μπαράκι, η Δανάη της προτείνει να κοιμηθεί σπίτι της.  

« Έλα γιατί οι γονείς μου λείπουν για δουλειές και δεν μ' αρέσει καθόλου να μένω μόνη στο σπίτι» είπε η Δανάη στην Άννα. «Τηλεφώνησε στους γονείς σου και ενημέρωσε τους πως θα κοιμηθείς σε μένα» πρόσθεσε. 

Η Άννα δέχτηκε και έτσι έγινε. Φεύγοντας απ' το μπαράκι συζητούσαν πόσο καλή φάση είναι που θα αράξουν μαζί και ότι θα ήταν τέλεια να παρακολουθήσουν μια ταινία τρόμου. 

Φτάνοντας ετοίμασαν ποπκόρν, επέλεξαν μια καλή ταινία τρόμου και ξάπλωσαν.  Μετά από λίγη ώρα τις πήρε ο ύπνος, η Άννα όμως ξύπνησε γιατί ήθελε να πιει λίγο νερό. Σηκώθηκε και προχώρησε προς τη κουζίνα.

Περπατώντας στο διάδρομο είδε ότι η πόρτα ενός δωματίου ήταν μισάνοιχτη και ακουγόταν μουσική από μέσα.  Της φάνηκε περίεργο γιατί η Δανάη της είχε πει πώς θα ήταν μόνη. Τελικά όμως δεν έδωσε παραπάνω σημασία και κατευθύνθηκε στη κουζίνα. 

Γυρνώντας ξαναπέρασε μπροστά απ' το δωμάτιο μα αυτή τη φορά η πόρτα ήταν ορθάνοιχτη και ψιλοέφεγγε ένα φωτιστικό του δωματίου. Ξαφνικά ένιωσε ένα χέρι να της ακουμπάει τον ώμο, πετάχτηκε και αντίκρισε ένα αγόρι. 

«Συγνώμη αν σε τρόμαξα, πάντως δεν είσαι και πολύ διακριτική που τσεκάρεις το δωμάτιο μου. Είμαι ο Άκης ο αδερφός της Δανάης».

Η Άννα του συστήθηκε κ του είπε πώς δεν γνώριζε ότι η Δανάη έχει αδερφό. Ούτε ότι δεν θα ήταν μονές, δεν της είχε αναφέρει κάτι τέτοιο. Ο Άκης της εξήγησε πώς η αδερφή του δεν συνηθίζει να μιλάει γι' αυτόν γιατί δεν τα πάνε και πολύ καλά και έτσι τον αγνοεί. Ο ίδιος λείπει συχνά λόγο σπουδών οπότε τον βλέπει λιγότερο. 

Έπειτα ρώτησε την Άννα αν νυστάζει και αφού πήρε ως απάντηση "όχι" της είπε ότι αφού δεν νυστάζουν και οι 2 και πιάσανε τη συζήτηση μες το διάδρομο ας καθίσουν στο σαλόνι να τα πούνε καλύτερα. Έτσι κι έγινε.

Μετά από μία ευχάριστη συζήτηση γύρω απ' τη ζωή τους συνειδητοποίησαν πώς η ώρα είχε περάσει και είχε αρχίσει να ξημερώνει. Ο Άκης έφυγε προς το δωμάτιο του. Έπειτα η Άννα επέστρεψε στο δωμάτιο της φίλης της για ύπνο. 

Την επόμενη μέρα την ξύπνησε η Δανάη για να πιουν καφεδάκι. Η Άννα αφού συνήλθε πίνοντας καφέ έφερε το θέμα στα χθεσινά.  Όπου έκπληκτη είδε την Δανάη να χλομιάζει και να δακρύζει στο άκουσμα των χθεσινών συμβάντων λέγοντας της έξαλλη: «Που ξέρεις εσύ για τον Άκη;  Ποιος σε έβαλε να μου κάνεις τέτοια κακόγουστη πλάκα; Ο αδερφός μου έχει 3 χρόνια που σκοτώθηκε με τη μηχανή. Σήκω και φύγε! Νόμιζα πώς ήσουν φίλη μου τελικά έκανα λάθος».

Η Άννα μετά από αυτό το σκηνικό χρειάστηκε τη βοήθεια ψυχολόγου για να ξεπεράσει αυτό που έζησε. Μέχρι σήμερα επιμένει πως τίποτα δεν ήταν της φαντασίας της. Η Δανάη ποτέ δεν πίστεψε τα λεγόμενα της Άννας αν και της έκανε εντύπωση πόσες λεπτομέρειες γνώριζε η Άννα για τη ζωή του Άκη. Τα συμπεράσματα δικά σας.

Our Horror Stories: Ευχαριστούμε την φίλη μας Όλγα για την ιστορία της!

Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com για να την δημοσιεύσουμε.

Παίζοντας με τα πνεύματα

Πρόκειται για άλλη μία πραγματική ιστορία.  Μια παρέα αποφασίζει να παίξει ouija board (πίνακα πνευμάτων).  Χωρίς να έχουν ιδέα για τις συνέπειες που έχει αυτό το "παιχνίδι" κανονίζουν να πάνε σε ένα εγκαταλελειμμένο κτήριο, όπου ήταν ο κατάλληλος χώρος για αυτό που επρόκειτο να κάνουν. 

Δημιούργησαν ένα κύκλο ο ένας δίπλα στον άλλο και με τα δάχτυλα στο πιόνι έπεσαν οι πρώτες ερωτήσεις.  Όλα πήγαιναν καλά ώσπου ο Κ. έσπασε τον κύκλο λέγοντας πώς δεν αισθάνεται καλά, πώς φοβάται πολύ από όλο αυτό που γίνεται. Προσπαθούσαν να τον καθησυχάσουν μέχρι που έγινε το απίστευτο. 

Ένας δυνατός αέρας στα καλά καθούμενα τους πάγωσε το αίμα.  Έπρεπε να συνεχίσουν το "παιχνίδι" για να στείλουν αυτό πού ήρθε πίσω.  Όμως ο Κ. επέμενε πως θέλει να φύγει.  Άρχισε να ισχυρίζεται πως ακούει μια φωνή, πώς του λέει πολλά και πως φωνάζει το όνομα του. Δάκρυα έτρεχαν απ' τα μάτια του και επέμενε να φύγουν. 

Φρίκαραν όλοι βλέποντας τον να κλαίει και να λέει πως ακούει μια φωνή την οποία αυτοί δεν μπορούν να ακούσουν. Έτσι παράτησαν τον πίνακα εκεί χωρίς να "αποχαιρετήσουν" αυτό που είχαν φέρει. 

Μετά από μια εβδομάδα ο Κ. βασανιζόταν από εφιάλτες.  Εκμυστηρεύτηκε σε κάποιους φίλους του ότι δεν μπορεί να ξεχάσει τη φωνή που του μιλούσε και που φώναζε το όνομα του. Όλοι θέλανε να ξεχάσουν αυτή τη μέρα λόγο της τρομάρας που πήραν.  Το λάθος όμως είχε είδη γίνει που ασχολήθηκαν με το πίνακα.

Μετά από λίγο χρονικό διάστημα ο Κ. έχασε τη ζωή του σε τροχαίο κάτω από μυστήριες συνθήκες. Οι φίλοι του μέχρι σήμερα συνδέουν το γεγονός με το επικίνδυνο "παιχνίδι".

Our Horror Stories: Ευχαριστούμε την φίλη μας Όλγα για την ιστορία της!

Διαβάστε Επίσης:

Είχε Άγιο

Πασχαλινό Θαύμα

Η νύφη

Πριν πάρα πολλά χρόνια σε ένα χωριό του Ν. Κιλκίς είχε συμβεί ένα πραγματικά μακάβριο γεγονός. Γινόταν ένας γάμος και για κάποιο λόγο η νύφη κατέληξε νεκρή. Τόσα χρόνια ακούγονταν (και συνεχίζουν να ακούγονται) διάφορες εκδοχές. Αλλά κανείς δεν γνωρίζει τι ακριβώς είχε συμβεί σχετικά με το θάνατο της νύφης.

Κάποιοι υποστήριζαν πώς αυτοκτόνησε και άλλοι πώς την έπνιξε ο αγαπημένος της.  Ο μύθος λέει πως η νύφη κάνει την εμφάνιση της στο ποτάμι του χωριού (εκεί είναι το μέρος που έχασε τη ζωή της).

Οι πιο παλιοί έλεγαν πώς έβγαινε μέσα από το καταρράκτη. Είχε τύχει να κατέβω στο ποτάμι νύχτα με παρέα και ειλικρινά το αίσθημα που σου δημιουργεί αυτό το μέρος είναι ανυπόφορο.

Νιώθεις πως πλανάται στον αέρα μια δυσφορία. Κάποτε ένας γνωστός μάζεψε τα φιλαράκια του και πήγαν για αραλίκι με μπύρες, νύχτα στο ποτάμι. Έπιναν και κουβέντιαζαν.

Κάποιοι είχαν νταγλάρει για τα καλά.  Η ώρα περνούσε ώσπου ο Σ. σηκώθηκε και είπε πώς εξαιτίας της μπύρας θα πάει να "αδειάσει".  Γυρνώντας πίσω στα παιδιά ο Σ. τούς είπε πώς του φάνηκε ότι είδε κάτι άσπρο να κινείται γρήγορα μέσα στα δέντρα. Δεν τον πίστεψαν και άρχισαν να τον χλευάζουν. 

Ώσπου σε κάποια φάση το διαπίστωσαν και οι ίδιοι. Παρατήρησαν πάνω απ' τη γέφυρα του ποταμού κάτι λευκό να κινείται δεξιά-αριστερά με μεγάλη ταχύτητα. Συγκεκριμένα αιωρούνταν. 

Επιτόπου χώθηκαν όλοι στα αμάξια τους παρατώντας κινητά τσιγάρα κ.α. Ήταν πανικόβλητοι. 

Πήγαν την επόμενη μέρα για να πάρουν τα πράγματα τούς (και εννοείται όχι νύχτα πάλι...). 

Πάντως είναι πολλοί αυτοί που υποστηρίζουν πως είχαν μια αναπάντεχη κ τρομαχτική εμπειρία σχετικά με τη νύφη.

Our Horror Stories: Ευχαριστούμε την φίλη μας Όλγα για την ιστορία της!

Διαβάστε Επίσης:

Μωρό Ξύπνα

Θες να πάμε μια βόλτα;

Ακολουθήστε μας στη σελίδα μας στο Facebook 

Our Horror Stories  

 Ένα LIKE, SHARE και σχόλιο θα βοηθήσει να συνεχίσουμε το έργο μας!

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!

Υποστηρίξτε το έργο μας με μια δωρεά από 1€ μέσω paypal με ένα κλικ εδώ

Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com ή στη σελίδα μας στο facebook για να την δημοσιεύσουμε.

Η φωτιά

Η ιστορία που θα σας περιγράψω διαδραματίστηκε πριν παρά πολλά χρόνια. Σε μια εποχή όπου δεν υπήρχε ηλεκτρικό ρεύμα και οι άνθρωποι είχαν ως μεταφορικό μέσο κάρα και άλογα.

Ήταν 2 φίλοι, τριγυρνούσαν νύχτα μέσα στην ερημιά με ένα κάρο.  Μοναδικό τους φως το φεγγάρι. Είχαν χαθεί και έψαχναν ένα καλό μέρος για να περάσουν εκεί το βράδυ μέχρι να ξημερώσει.

Με τα πολλά τελικά βρήκαν το ιδανικό σημείο, κάτω από ένα πελώριο δέντρο. Όταν βολεύτηκαν και ήταν έτοιμοι να κοιμηθούν άρχισαν να ακούν νταούλια και τραγούδια.

Πετάχτηκαν και κοίταξαν γύρω τους. Δεν βλέπανε τίποτα. Τα τραγούδια και οι φωνές συνεχίζονταν. Βάλανε με το μυαλό τους πώς γίνεται γλέντι... Αλλά κόσμος πουθενά. Επίσης τους παραξένεψε πώς κάποιοι επέλεξαν να κάνουν γλέντι μέσα στην ερημιά.

Ξαφνικά είδαν μπροστά τους μια μεγάλη φωτιά και γύρω-γύρω άτομα πιασμένα απ΄ το χέρι να χορεύουν. Μια πολύ ψηλή γυναίκα χοροπηδούσε πάνω απ' τη φωτιά.  Δεν ήταν σχετικά μεγάλη η απόσταση από αυτούς.

Ξεκίνησαν να αναρωτιούνται πώς και δεν τους είχαν δει νωρίτερα. Ο ένας είχε την ιδέα να προχωρήσουν προς το γλέντι. "Ποιος ξέρει" είπε "ίσως μας δίναν να πιούμε και να φάμε μιας και ήμαστε πεινασμένοι και κουρασμένοι." Ο άλλος όμως ήταν ανένδοτος. Δεν του άρεσε αυτό που γινόταν, σκεφτόταν πως κάτι δεν πάει καλά.

Έπεισε τον φίλο του να μη προχωρήσουν στο χορό και ανέβηκαν στο κάρο για να φύγουν από εκείνο το μέρος γρήγορα. Φεύγοντας ο ένας γύρισε και έριξε μια μάτια πίσω του. Τότε είδε ότι δεν υπήρχε πια φωτιά ούτε κόσμος. Μόνο μια πολύ ψηλή μορφή δίπλα στο δέντρο (όπου προηγουμένως καθόταν) να τους κοιτάει.

Our Horror Stories: Ευχαριστούμε την φίλη μας Όλγα για την ιστορία της!

Διαβάστε επίσης:

Διαδικτυακή Γνωριμία

Το ποδήλατο χωρίς αναβάτη

Ακολουθήστε μας στη σελίδα μας στο Facebook 

Our Horror Stories  

 Ένα LIKE, SHARE και σχόλιο θα βοηθήσει να συνεχίσουμε το έργο μας!

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!

Υποστηρίξτε το έργο μας με μια δωρεά από 1€ μέσω paypal με ένα κλικ εδώ

Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com ή στη σελίδα μας στο facebook για να την δημοσιεύσουμε.

Οι βρυκόλακες της Ελλάδας

Οι βρυκόλακες της Μυκόνου

Η Μύκονος, σύμφωνα με το θρύλο, φιλοξενεί τον 18 αιώνα έναν τρομερό πειρατή . Όταν οι κάτοικοι βρίσκουν το πτώμα του να κείτεται σε ένα χωράφι, πραγματοποιούν τη ταφή του, ώστε να αναπαυθεί εν ειρήνη. Αμέσως μετά την κηδεία του εκείνος κάνει την εμφάνισή του σε διάφορα μέρη και προκαλεί ανεπανόρθωτες ζημιές. Μεταμορφώνεται σε Βουρβούλακα, όπως συνηθίζουν να αποκαλούν.

Οργανώνονται λιτανείες με αποκορύφωμα να τον ξεθάψουν, να του ξεριζώσουν την καρδιά και να την πετάξουν στην περιοχή Καρδιοκαύτης.Ο δαίμονας δεν εξοντώνεται και επιστρέφει στο τόπο του εγκλήματος αναζητώντας λύτρωση. Ο μόνος τρόπος που εξασφαλίζει την ηρεμία είναι ο αποκεφαλισμός του με τούρκικο σπαθί .

Στην Εύβοια και τις Σποράδες

Γύρω στα 1700 στην Εύβοια, οι βρυκόλακες ή ζούλακες θεωρούνται από τους κατοίκους υπεύθυνοι για μία επιδημία που σκορπάει το θάνατο! Όλα τα κουφάρια των νεκρών καίγονται με πυρωμένο σίδερο γιατί έτσι πιστεύουν πως θα σταματήσει η δράση των βρικολάκων.

Στην Αλόννησο οι λαϊκές δοξασίες λένε για "μαύρες σκιές" που καταλαμβάνουν το νησί και γραπώνουν από το λαιμό τα ανυποψίαστα θύματα. Στη Σκόπελο συστήνονται ως σκελετοί και στη Σαμοθράκη ως " οι αόρατοι με το πύρινο σώμα".

Στο Σαρωνικό, τη Χίο και τον Υμηττό

Στα νησιά του Σαρωνικού γίνεται λόγος για δύσμορφες παρουσίες με καμπούρα και πίνουν από το τρόπαιο της νίκης το αίμα. Στη Χίο ξεχωρίζουν για τα λευκά τους σάβανα ενώ στην Τήνο οι βρυκόλακες χρησιμοποιώντας τις υπερφυσικές δυνάμεις τους κατατροπώνουν σάρκες. Διάσημος για την έντονη δραστηριότητα του είναι ο βρικόλακας του Υμηττού. Πρησμένος και άσχημος δραπετεύει από τη σπηλιά του και προσπαθεί να εγκατασταθεί στα σπίτια της Αττικής.

Τα αιμοβόρα αυτά όντα ταλανίζουν το τόπο μας κυρίως τις εποχές της εθνικής δουλείας. Ωστόσο λάμπουν δια της παρουσίας τους σε αρκετές δεισιδαιμονίες που κατευθύνουν τις πράξεις των ανθρώπων. Σύμβολα χαράσσονται με καπνό από κερί ή μέλι ή κόκκινη μπογιά στις πόρτες και στα παράθυρα. Σταυροί από καλάμια ή δίχτυ από κόκκινη κλωστή τοποθετούνται σε τοίχους. Ράντισμα του νεκρού καθώς και του μνήματος με αγιασμένο ύδωρ διώχνουν μακριά το άρρωστο πνεύμα και αποτρέπουν την μετάλλαξη .

Στην Αμοργό απαγορεύεται δια ροπάλου η ύπαρξη ενός ποτηριού που εμπεριέχει νερό δίπλα στο κρεβάτι γιατί η παράδοση λέει πως "ο ντουσμάνης" τρώει και πίνει ότι βρει, εκτός από κρασί! Στη Μυτιλήνη δεν σφυρίζουν ποτέ τα μεσάνυχτα για να μην προκαλέσουν τους βορκόλακες.

Στη Κρήτη ο Καταχανάς παίρνει ανθρώπινη μορφή και συμμετέχει στις εκδηλώσεις των χωριών. Μάλιστα στην εν λόγω περίπτωση επιλέγουν τον επαγγελματικό προσανατολισμό τους. Δείχνουν την συμπάθεια τους στο πρόσωπο του τσαγκάρη και υπό την ιδιότητα αυτή απειλούν την περιοχή. Έτσι λοιπόν όπλα για την καταπολέμηση τους θεωρείτο το αλμυρό νερό, ξύλο συκιάς, καρφιά σε φέρετρο, σκόρδα, κρεμμύδια, λάδι, ξύδι, βραστό νερό και φυσικά σταυροί.

Πραγματικότητα ή φαντασία δεν είμαστε σε θέση να το γνωρίζουμε. Σημασία έχει πως ο εφιάλτης αυτός έχει στοιχειώσει για τα καλά την ιστορία των ελληνικών παράξενων πλασμάτων της νύχτας. Όταν πέσει το φως του ηλίου, τότε τα καθόλου αθώα αυτά όντα βγαίνουν από τα φέρετρά τους και αλίμονο σε όποιον έτυχε να βρεθεί τη λάθος στιγμή στο λάθος τόπο... 

Πηγή:  http://www.defencenet.gr

Απρόσμενος καλεσμένος

Πριν 4 χρόνια έκανα πολύ παρέα με μια κοπέλα η οποία διατηρούσε σχέση με ένα τύπο από τα Κουφάλια. Η Κ. συνήθιζε να πηγαίνει και να αράζει σε αυτόν πολλές φορές. 

Ένα βράδυ ο δικός της έτυχε να έχει κάποια δουλειά κ έτσι της είπε να τον περιμένει σπίτι και να προσέχει το μικρό του αδελφάκι μέχρι να γυρίσει. Η Κ. έβαλε μια ταινία, ενώ ο μικρός ασχολιόταν με τα παιχνίδια του. 

Κάποια στιγμή χτύπησε η πόρτα. Σηκώθηκε να ανοίξει αλλά δεν ήταν κανείς. Σκέφτηκε μήπως ήταν ιδέα της. Άραξε στο καναπέ όμως η πόρτα ξαναχτύπησε. Αυτή τη φορά υπέθεσε πως κάποιος της κάνει πλάκα. Άνοιξε, αλλά τίποτα. Δεν υπήρχε ψυχή έξω. 

Τότε αποφάσισε να κάτσει ακριβώς πίσω απ' τη πόρτα και να περιμένει το επόμενο χτύπημα έτσι ώστε να προλάβει να ανοίξει κατευθείαν. Περίμενε, ώσπου ακούστηκε και πάλι ο χτύπος στη πόρτα.

Τότε έκπληκτη ανακάλυψε πώς για μια ακόμη φορά δεν ήταν κανένας... Τρομοκρατήθηκε και τηλεφώνησε στον δικό της λέγοντας του το σκηνικό. Αυτός την καθησύχασε και δεν άργησε να επιστρέψει. Τότε της είπε πως το ίδιο πράγμα έχει συμβεί και στον ίδιο. 

Μετά από καιρό έτυχε πάλι να μείνει μόνη με τον μικρό.  Αλλά αυτή η φορά ήταν το αποκορύφωμα. Της ζήτησε ο μικρούλης να του φτιάξει όμορφα το μαλλί και να τον βγάλει μια φωτογραφία. Η Κ. δέχτηκε και έπειτα είπε στον μικρό να χαμογελάσει όλο πόζα.

Αυτό που αντίκρισε στη φωτογραφία της έμεινε αξέχαστο. Πίσω από το παιδάκι υπήρχε μια γυναικεία θολή φιγούρα όπου κρατούσε κάτι σαν μωρό στην αγκαλιά της.  

Όταν μου διηγήθηκε αυτή την εμπειρία της με ψιλοσκάλωσε.  Μέχρι που μου έδειξε τη φωτογραφία και δεν πίστευα στα μάτια μου. Το μυστήριο γύρω απ' τούς χτύπους και τη περίεργη γυναικεία μορφή, δεν το λύσαμε ποτέ.

Our Horror Stories: Ευχαριστούμε την φίλη μας Όλγα για την ιστορία της!

Διαβάστε επίσης:

Μια διαφορετική επικοινωνία

Η ντουλάπα στο δωμάτιο

Οι δύο φίλοι

Κανείς δεν πίστεψε την ιστορία μου. Με πέρασαν για τρελό. Οι γονείς μου με έτρεχαν σε ψυχολόγους για χρόνια. Το μυαλό μου το είχα χάσει από τα φάρμακα. Πάντα όμως ο Γιώργος ήταν δίπλα μου να με υποστηρίζει...

Όλα άρχισαν όταν μετακόμισα σε μία κωμόπολη κοντά στο Παρίσι. Το διαμέρισμα που νοίκιασα ήταν ένα όμορφο μικρό δυάρι σε country style. Έπρεπε να φύγω από την Ελλάδα μετά από ότι είχε συμβεί. 

Το παράθυρο της κρεβατοκάμαρας είχε θέα την εκκλησία της κωμόπολης. Μια εκκλησία γοτθικού τύπου. Πρέπει να ήταν πολύ παλιά. Το πρώτο βράδυ που ξάπλωσα άκουσα τη καμπάνα της εκκλησίας να χτυπάει... "Είναι δυνατόν τόσο αργά να χτυπάνε εδώ οι καμπάνες;" αναρωτήθηκα... Μάλλον θα είναι κάποιο ρολόι που θα σημαίνει την ώρα σκέφτηκα. Κοίταξα το ρολόι και ήταν 23:23... περίεργο...

Ξαφνικά διαπέρασε το τζάμι μια δεσμίδα φως. Σηκώθηκα από το κρεβάτι για να δω τι ήταν. Ένα φως λες και ήταν από προβολέα έμπαινε στο δωμάτιό μου. Το περίεργο ήταν πως προερχόταν από την εκκλησία, η οποία το βράδυ ήταν πολύ τρομακτική.

Έριξα ένα παλτό πάνω μου και βγήκα από το σπίτι με κατεύθυνση την εκκλησία. Έπρεπε να δω τι ήταν αυτό το φως. Στις 23:40 ήμουν εκεί. Δεν υπήρχε πουθενά κανένα φως. Έψαξα να ρωτήσω κανέναν εκεί αλλά δεν υπήρχε ψυχή. Μόνο η ομίχλη που σκέπαζε σιγά σιγά, απειλητικά το τοπίο, λες και ήταν έτοιμη να το αιχμαλωτίσει στη δική της διάσταση.

Αποφάσισα να γυρίσω πίσω. Η υγρασία ήταν αφόρητη. Σε όλη την διαδρομή άκουγα βήματα να με ακολουθούν. Όσες φορές γύρισα να κοιτάξω δεν έβλεπα τίποτα... Κι όμως άκουγα τα βήματα να με πλησιάζουν... Άρχισα να τρέχω... Να τρέχω με όλη μου τη δύναμη, χωρίς να τολμώ να κοιτάξω πίσω μου.

Έφτασα στο διαμέρισμά μου. Έβγαλα γρήγορα τα κλειδιά από τη τσέπη και άνοιξα την πόρτα. Μπήκα γρήγορα μέσα και κλείδωσα. Κάθισα να ακούσω αν κάποιος βρισκόταν έξω από την πόρτα. Άκουσα πάλι τα βήματα... Πλησίαζαν...Όλο και πιο κοντά... Μέχρι που έφτασαν ακριβώς από έξω. Πάγωσα από το φόβο. 

Ήταν 23:53 όταν χτύπησε η πόρτα τρεις φορές. Δεν απάντησα. Δεν κουνήθηκα καθόλου. Η πόρτα ξαναχτύπησε. Τρεις φορές. "Ποιος είναι;" ρώτησα τρομαγμένος. "Ο Γιώργος" μου απάντησε. Η φωνή του ήταν η ίδια. Ήταν η φωνή του Γιώργου. Πως ήταν όμως δυνατόν;

Άνοιξα την πόρτα. Μέσα στο σκοτάδι είδα τον Γιώργο. Κρατούσε έναν αναμμένο φακό στο χέρι. "Πως είναι δυνατόν;" ρώτησα. "Προσπάθησα να σε προλάβω στην εκκλησία αλλά έφυγες τρέχοντας" μου απάντησε.

Τον άφησα να περάσει μέσα στο διαμέρισμα. Δεν ξέρω πως το έκανα αυτό. Το ήξερα ότι ο Γιώργος πριν δύο μήνες στο τροχαίο που είχαμε ενώ οδηγούσα, πέθανε ακαριαία.  

Παρόλο το κακό που του έκανα, από εκείνο το βράδυ είναι δίπλα μου και με βοηθάει στα δύσκολα. Στην αμφισβήτηση των γονιών μου και των φίλων μου για την παρουσία του, κατά τη διάρκεια που ήμουν κλεισμένος στο ψυχιατρείο, σε δύσκολες γενικά στιγμές της ζωής μου, είναι πάντα εκεί για μένα.

Our Horror Stories: Ευχαριστούμε τον φίλο μας Δημήτρη για την ιστορία που μας έστειλε.

Διαβάστε επίσης

Εγκλωβισμένος στο πουθενά

Το κομμάτι της τούρτας

Πανικός στη σοφίτα

Ποιος είπε ότι η σοφίτα είναι το πιο όμορφο μέρος του σπιτιού για να μένεις;

Στην συγκεκριμένη ιστορία η πρωταγωνίστρια θα παγιδευτεί στη σοφίτα.

Μια περίεργη επίσκεψη θα την εγκλωβίσει στο χειρότερο εφιάλτη.

Θα καταφέρει να ξεφύγει ή θα παγιδευτεί στις επιλογές της;

Η απάντηση στο βίντεο που ακολουθεί:

Οι μαυροφορεμένες γυναίκες

Γεια σας και πάλι. Έχω να σάς αφηγηθώ και άλλες ιστορίες.  Ιστορίες βιωματικές αλλά και κάποιες που μου διηγήθηκαν.

Στο χωριό μου υπάρχει ένα πολύ παλιό εργοστάσιο το οποίο λειτουργούσε γύρω στο 60. Εκείνη την εποχή κάποια αγαθή εργάτρια βίωσε ένα τρομερό σκηνικό.

Ήταν αργά το βράδυ, όταν ξαφνικά χτυπήματα στη πόρτα της και φωνές την έκαναν να σηκωθεί από τον ύπνο.  Κοίταξε από το παράθυρο και είδε 4 μαυροφορεμένες γυναίκες που συνέχιζαν να τη φωνάζουν με το όνομα της να βγει έξω.  

Έτσι όπως ήταν ψιλοζαλισμένη από τον ύπνο της υπέθεσε πως ήταν άλλες εργάτριες και την φώναζαν για να πάνε όλες μαζί στο εργοστάσιο. Ετοιμάστηκε γρήγορα πήρε ένα κολατσιό μαζί και βγήκε έξω. Αυτές είχαν είδη προχωρήσει πολύ μπροστά ενώ η εργάτρια άρχισε να τρέχει πίσω τους και να προσπαθεί να τις προλάβει για να πάνε μαζί.

Τις φώναζε κιόλας "Σταματήστε βρε κορίτσια να πάμε μαζί!".  Κάποια στιγμή αυτές χάθηκαν απ' το οπτικό της πεδίο.  Η εργάτρια είχε είδη φτάσει στο εργοστάσιο. Άρχισε να της γαυγίζει ένας σκύλος μέχρι πού βγήκε ο φύλακας του εργοστασίου και τη ρώτησε τι δουλειά έχει εδώ τέτοια ώρα. Του εξήγησε την όλη φάση και του είπε πως παρατήρησε ότι κάποιες φορές οι μαυροφορεμένες ήταν σαν να μη πατούσαν στο χώμα.  Της φάνηκε ότι αιωρούνται. 

Ο φύλακας θύμωσε μαζί της, τη μάλωσε και της είπε: " Δεν έχεις καθόλου μυαλό, δεν βλέπεις ότι δεν έχει ξημερώσει ακόμα;  Και πως υπέθεσες ότι ήταν εργάτριες; Είσαι τυχερή που δεν σου έκαναν κακό, δεν ήταν άνθρωποι."

Έπειτα της είπε να μη πάει πουθενά να προσευχηθεί και να κάτσει εκεί μέχρι να ξημερώσει.  Η εργάτρια μετά από λίγο καιρό έφυγε οριστικά από το χωριό και δεν ξαναδούλεψε στο εργοστάσιο.

Our Horror Stories: Ευχαριστούμε την φίλη μας Όλγα για την ιστορία που μας έστειλε!


Διαβάστε επίσης: 

Η σπηλιά της φώκιας

Μια τρομακτική φωτογραφία

Θα τα πούμε σύντομα

Γίνεται να υπάρχει τρομακτικό βίντεο με διάρκεια μόνο 14 δευτερόλεπτα;

Κι όμως γίνεται

Και σύμφωνα με τα σχόλια όσων το παρακολούθησαν είναι πολύ τρομακτικό.

Εσείς θα τολμήσετε να το παρακολουθήσετε;

Εμείς σας το παρουσιάζουμε παρακάτω:

Δείτε επίσης:

Το κρυφτό

Παγιδευμένος

Ακολουθήστε μας στη σελίδα μας στο Facebook 

Our Horror Stories  

 Ένα LIKE, SHARE και σχόλιο θα βοηθήσει να συνεχίσουμε το έργο μας!

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!

Υποστηρίξτε το έργο μας με μια δωρεά από 1€ μέσω paypal με ένα κλικ εδώ

Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com ή στη σελίδα μας στο facebook για να την δημοσιεύσουμε.

Η κοπέλα χωρίς πρόσωπο

Αυτή η ιστορία έχει συμβεί κάπου στη Πέλλα. 

Σύμφωνα με το θρύλο κυκλοφορεί το πνεύμα μιας κοπέλας μετά τα μεσάνυχτα, έξω απ' το φράχτη του νεκροταφείου μιας εκκλησίας. Μου είχε πει κάποτε ένας γνωστός για ένα σκηνικό που έζησε ο κολλητός του.  Ήταν αργά και ο Γ. γυρνούσε με τα πόδια απ' τη βραδινή του έξοδο για να πάει σπίτι. Σκέφτηκε να κόψει δρόμο από την εκκλησία για να φτάσει πιο γρήγορα κ έτσι έκανε.

Περνώντας όμως δίπλα απ' το φράχτη του νεκροταφείου στάμπαρε μια κοπέλα με λευκό φόρεμα. Λόγω της απόστασης πάσχιζε να τη κοιτάει όσο προχωρούσε γιατί ήθελε να τσεκάρει ποια είναι, όλο και πλησίαζε.

Αυτή στεκόταν απέναντι του ακίνητη με σκυμμένο κεφάλι.  Μόλις είχε φτάσει αρκετά κοντά τότε εκείνη σήκωσε το κεφάλι της. Δεν υπήρχε πρόσωπο.  Ενα κενό.  Ένα μαύρο τίποτα. Σαν σκιά.

Ο Γ. πανικοβλήθηκε και έτρεξε με όση δύναμη είχε εκείνη τη στιγμή χωρίς να κοιτάξει πίσω. Πήγε στο σπίτι ενός φίλου του που ήταν πολύ κοντά.  Βαρούσε το κουδούνι ώσπου του άνοιξε.  Τον βρήκε σε κατάσταση σοκ και να τρέμει. Για 2 ώρες δεν μπορούσε να βγάλει λέξη. Αργότερα κατάφερε να διηγηθεί την ιστορία του.

Δεν ξαναπέρασε ποτέ ξανά από εκεί ούτε καν μέρα. Κ ακόμα προσπαθεί να ξεπεράσει τούς εφιάλτες που τον ταλαιπωρούν από τότε. Κάποιοι πιστεύουν πως δεν υπάρχει τίποτα. Άλλοι λένε πως ο θρύλος αληθεύει. Ο Γ. πάντως είναι πεπεισμένος γι' αυτό...

Our Horror Stories: Ευχαριστούμε την φίλη μας Όλγα για την ιστορία που μας έστειλε.

Διαβάστε επίσης:

Διαδικτυακή Γνωριμία

Το κορίτσι στην άκρη του δρόμου

Ακολουθήστε μας στη σελίδα μας στο Facebook 

Our Horror Stories  

 Ένα LIKE, SHARE και σχόλιο θα βοηθήσει να συνεχίσουμε το έργο μας!

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!

Υποστηρίξτε το έργο μας με μια δωρεά από 1€ μέσω paypal με ένα κλικ εδώ

Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com ή στη σελίδα μας στο facebook για να την δημοσιεύσουμε.

Οι γείτονες της πολυκατοικίας

Πρόσφατα μετακόμισα σε μία πολυκατοικία στα νότια προάστια. Ωραίο σπίτι και σε αφύσικα χαμηλή τιμή, στο οποίο δεν έδωσα βάση εκείνη την ώρα. 

Ο καιρός πέρναγε και όλα κυλούσαν όμορφα. Μόνο από το επάνω διαμέρισμα κάνανε συνέχεια φασαρία, άκουγα να περπατάνε, να τρέχουνε, παιδιά να γελάνε αλλά και άλλες φορές να ουρλιάζουνε και να κλαίνε σε περίεργες ώρες. Εγώ διακριτικός δεν πήγα ποτέ να κάνω παρατήρηση ότι ενοχλούν.

Μία μέρα συνάντησα την διαχειρίστρια της πολυκατοικίας, με ρώτησε αν όλα είναι καλά και της απαντάω όλα εντάξει μόνο που οι από πάνω μου κάνουν λίγη φασαρία. Γούρλωσε τα μάτια της, άσπρισε και μου λέει, ποιοι από πάνω σου; 

Στο επάνω διαμέρισμα της λέω. Για να μου απαντήσει: Μα εκεί δεν μένει κάνεις. Μία οικογένεια ζούσε που βρήκε φρικτό θάνατο από έναν διαρρήκτη που μπήκε και τους έσφαξε όλους.

Ήταν αρκετά αυτά που άκουσα, μετά από λίγες ημέρες μετακόμισα και εγώ......

Our Horror Stories: Ευχαριστούμε τον φίλο μας Κώστα για την ιστορία που μας έστειλε!

Διαβάστε επίσης:

Το σπίτι της γιαγιάς

Η εκδρομή του τρόμου

Ακολουθήστε μας στη σελίδα μας στο Facebook 

Our Horror Stories  

 Ένα LIKE, SHARE και σχόλιο θα βοηθήσει να συνεχίσουμε το έργο μας!

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!

Υποστηρίξτε το έργο μας με μια δωρεά από 1€ μέσω paypal με ένα κλικ εδώ

Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο ourhorrorstory@gmail.com ή στη σελίδα μας στο facebook για να την δημοσιεύσουμε.