Καλησπέρα.
Δεν ξέρω αν αυτό που συνέβη είναι αρκετό για ιστορία, αλλά αυτό που έγινε δεν μπορώ να το βγάλω από το μυαλό μου.
Γύριζα σπίτι αργά, λίγο μετά τα μεσάνυχτα. Είχα κατέβει μία στάση νωρίτερα, γιατί ήθελα να περπατήσω λίγο. Ο δρόμος ήταν σχεδόν άδειος, μόνο κάτι αυτοκίνητα περνούσαν αραιά και πού.
Σε κάποια στιγμή, ένιωσα το κινητό μου να δονείται. Το έβγαλα από την τσέπη. Δεν ήταν μήνυμα. Δεν ήταν κλήση. Ήταν ειδοποίηση ότι είχε αποθηκευτεί μια νέα φωτογραφία στη συλλογή.
Στην αρχή νόμιζα ότι πάτησα κατά λάθος την κάμερα. Συμβαίνει. Άνοιξα τη φωτογραφία για να τη σβήσω.
Στη φωτογραφία φαινόταν μια στάση λεωφορείου, το πεζοδρόμιο, ένας δρόμος, ένα αυτοκίνητο στο βάθος. Ήταν φωτογραφία από τη στάση του λεωφορείου που κατέβηκα. Σα να είχε τραβηχτεί ακριβώς εκείνη τη στιγμή.
Γύρισα απότομα. Δεν υπήρχε κανείς. Η άδεια στάση και στο βάθος το αυτοκίνητο που είχα δει στη φωτογραφία να απομακρύνεται.
Κοίταξα ξανά τη φωτογραφία. Προσπάθησα να βρω εξήγηση για το πως τραβήχτηκε αυτή η φωτογραφία. Κατά λάθος;
Τότε πρόσεξα στη φωτογραφία κάτι που στην αρχή μου είχε ξεφύγει. Στη στάση του λεωφορείου φαινόταν μια σκιά. Πολύ ψηλή. Λεπτή. Αφύσικη.
Αν προσέξεις καλά τη φωτογραφία θα το δεις κι εσύ.
Έτρεξα μέχρι το σπίτι όσο πιο γρήγορα μπορούσα. Την απειλή που ένιωθα από αυτή τη παρουσία δε μπορώ να την περιγράψω με λόγια.
Δε ξέρω τι ήταν. Δε ξέρω αν έχει συμβεί κάτι παρόμοιο και σε σας. Το μόνο που ελπίζω είναι ότι δε με ακολούθησε μέχρι το σπίτι.
Αν σου άρεσε η ιστορία τότε έχουμε κάτι ακόμη για σένα:
Our Horror Stories: Ευχαριστούμε το φίλο μας Στέλιο για την ιστορία που μας έστειλε.
Πριν φύγεις σιγουρέψου ότι δε σε ακολουθεί καμία σκιά:
Διαβάστε επίσης:
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου